Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Μια βιβλιοπαρουσίαση που λέει πολλά! biblio

Τα περασμένα αλλά πάντα … επίκαιρα

ΙΜΙΑ… ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ!!! …

και διηγώντάς τα να κλαις!

Επίκαιρα … το ίδιο όσο περασμένα

im2132 απόρρητα έγγραφα του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, που έρχονται για πρώτη φορά από τους Δημοσιογράφους – Ανταποκριτές στην Ουάσιγκτον, Μιχαήλ Ιγναντίου (Mega – ΕΘΝΟΣ) και Αθάνασιο Έλλις ( ANT1 – KΑΘΗΜΕΡΙΝΗ), αποκαλύπτουν ότι ιστορικές και δραματικές αποφάσεις μέσα από τις οποίες κατά την διαπραγμάτευση, που ξεκίνησε το βράδυ της 30ης Ιανουαρίου 1996, ο τότε simitis11_91193155Πρωθυπουργός της Ελλάδος κος Κ. Σημίτης και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Θ. Πάγκαλος, αποδέχθηκαν τις πιέσεις των Αμερικανών και δεσμεύτηκαν για την απόσυρση της Ελληνικής σημαίας από τα ΙΜΙΑ.

Και αν και ούτε στιγμή δεν συνειδητοποίησαν ότι έτσι άνοιξαν την πόρτα στις Τουρκικές επιδιώξεις για «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο – που για πολλά χρόνια πριν η Τουρκική Διπλωματία επεδίωκε ανεπιτυχώς στους Διεθνείς Οργανισμούς – εντούτοις η ιστορική αλήθεια θέλει – αφού αυτοί ήταν οι Έλληνες «κλειδοκράτορες» κατ’ εκείνη τη στιγμή – στο όνομα της διάσωσης της ΕΙΡΗΝΗΣ από ένα Ελληνο – Τουρκικό Πόλεμο, να’ ναι οι «μοιραίοι» άνθρωποι όλων των «περιπετειών», που στο Αιγαίο χαρακτηρίζουν τις Ελληνο – Τουρκικές σχέσεις.

imia_at

Όμως για να φτάσουμε σε αυτό το βιβλίο χρειάστηκαν 5 και χρόνια ερευνών και αναρίθμητες μικρότερες πράξεις και ενέργειες στην Ουάσιγκτον, που ζηλότυπα κρατούσε τα «μυστικά» των ιστορικών στιγμών των ΙΜΙΩΝ μέχρι αυτή τη στιγμή.

imia3Η Αμερικανική Κυβέρνηση αποχαρακτήρισε εκατοντάδες απόρρητα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλων Υπηρεσιών, που αναφέρονται στην κρίση των Ιμίων, ανταποκρινόμενη σε αιτήματα Δημοσιογράφων και Ερευνητών από την Ελλάδα και άλλες Χώρες.

Με βάση τα αποχαρακτηρισμένα τηλεγραφήματα του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών και των Πρεσβειών της Αθήνας και της Άγκυρας, οι Δημοσιογράφοι Αθανάσιος Έλλις και Μιχάλης Ιγνατίου συνέγραψαν το βιβλίο «Ίμια: τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών» (του οίκου Α. Λιβάνης), το οποίο παρουσιάστηκε τη Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009, στο ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ (Πανεπιστημίου 54 & Εμμ. Μπενάκη – Αθήνα) από Αθηναίους Δημοσιογράφους.

« Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΣΗΜΑΙΩΝ»

Οι Έλλις και Ιγνατίου περιγράφουν με λεπτομέρειες τις ώρες, που προηγήθηκαν και ακολούθησαν την «κρίση των σημαιών», όπως χαρακτηρίστηκε τότε, και παρουσιάζουν για πρώτη φορά την συμφωνία αποκλιμάκωσης στην οποία κατέληξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ελλάδα και η Τουρκία. Οι Αμερικανοί ισχυρίζονται ότι η Ελληνική Κυβέρνηση συμφώνησε στην απόσυρση των στρατών, των σημαιών και πλοίων (Armies, flags and ships), τα οποία – όπως υποστηρίζουν οι συντάκτες των τηλεγραφημάτων – δε θα επιστρέψουν ξανά πάνω και γύρω από τα Ίμια.

imia1

Ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Θ. Πάγκαλος, τόσο στις ομιλίες τους στη Βουλή και στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, όσο και σε συνεντεύξεις, που έδωσαν σε διάφορες ευκαιρίες, περιέγραψαν εντελώς διαφορετικά τη συμφωνία.

Εικόνα 053Δήλωσαν επίσημα και δημόσια, ότι συμφώνησαν μόνο στην αποχώρηση των στρατών και των πλοίων και ότι απέσυραν τη σημαία με δική τους πρωτοβουλία.

Σε άλλο έγγραφο οι Αμερικάνοι ισχυρίζονται ότι, στη διάρκεια της συζήτησής του με τον Αμερικανό ομόλογό του Γουόρεν Κρίστοφερ, ο κ. Πάγκαλος του είπε σε κάποια στιγμή ότι στην περιοχή των Ιμίων επικρατούσαν κάκιστες καιρικές συνθήκες και οι άνεμοι θα κατέστρεφαν την σημαία. Στο ίδιο έγγραφο οι Αμερικανοί υποστηρίζουν ότι ο τότε Υπουργός Εξωτερικών είπε στον συνομιλητή του ότι, εάν καταστραφεί η σημαία δε θα αντικατασταθεί.

ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΠΟΤΕ

Εικόνα 054Σύμφωνα με τους συγγραφείς του βιβλίου, ο κ. Πάγκαλος δεν έχει αποδεχθεί ποτέ, σε καμία από τις συνεντεύξεις του, ότι συζήτησε το συγκεκριμένο θέμα.

i1Μεγάλο ενδιαφέρον προκαλεί το περιεχόμενο των τηλεγραφημάτων πριν και μετά την επίσκεψη του Κώστα Σημίτη στην Ουάσινγκτον, τον Απρίλιο του 1996.

Τότε οι Αμερικανοί άδραξαν την ευκαιρία και προσπάθησαν να επιβάλουν έναν ελληνοτουρκικό διάλογο κορυφής, που δεν προχώρησε όμως μετά την απαίτηση της Άγκυρας να «γκριζάρει» όλο σχεδόν το Αιγαίο…

Πιο κάτω θα παραθέσουμε διάφορα έγγραφα και σχόλια των περιστατικών – πρωταγωνιστών ή δευτερο – αγωνιστών ή βοηθών τους – προκειμένου να γίνουν σε μεγαλύτερο βάθος κατανοητά τα γεγονότα και η σημασία τους στην μετέπειτα εξέλιξη των Ελληνο – Τουρκικών σχέσεων, που ταλάνισαν και ταλανίζουν έκτοτε τις δύο πλευρές:

1) Στις 02.42 π.μ. της 31ης Ιανουαρίου, ο Αμερικανός Διπλωμάτης Κέρι Κάβανο, έγραψε μεταξύ άλλων τα εξής σε εμπιστευτικό i3τηλεγράφημα, που υπέγραψε ο Υπουργός Γουόρεν Κρίστοφερ: σε απάντηση στα σχόλια του Υπουργού (Εξωτερικών Κρίστοφερ), ο Πάγκαλος είπε ότι, σε ομιλία που είχε μόλις εκφωνήσει στη Βουλή, είχε επαναλάβει ότι η Ελλάδα δεν είχε την πρόθεση να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν των 6 (έξι) μιλίων. Τόνισε στον Υπουργό (Εξωτερικών Κρίστοφερ), ότι ήλπιζε πως αυτό θα έχει καθησυχάσει τις τουρκικές ανησυχίες ως προς το σημείο αυτό. Είπε ότι τα Ελληνικά στρατεύματα στα Ίμια θα αποσύρονταν στις 31 Ιανουαρίου, αλλά η σημαία θα παρέμενε. Πρόσθεσε, ωστόσο ότι, ανέμενε πως οι ισχυροί άνεμοι θα κατέστρεφαν σύντομα τη σημαία και ότι η Ελλάδα δε θα την αντικαθιστούσε.

2) Ο Ναύαρχος Λυμπέρης υποστήριξε ότι το μοιραίο βράδυ της 30ης Ιανουαρίου, οι Σημίτης και Αρσένης τον ρώτησαν κατά πόσο είναι πρόβλημα να αποσυρθεί η σημαία. Επίσης πρόσθεσε ότι ο Πάγκαλος τον ενθάρρυνε να πει ότι «την πήρε τη σημαία το κύμα και ο άνεμος». (Εκπομπή «Κίτρινος Τύπος» την 31η Μαρτίου 2008 – Επίσης: «Πορεία σε ταραγμένες θάλασσες» του Χρήστου Λυμπέρη).

i2Ο Αρσένης δεν ήταν ευτυχής με την κατάληξη του θέματος της σημαίας, και αρκετές φορές μίλησε με υπονοούμενα για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύτηκε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, ο Πάγκαλος. Υποστηρίζει ότι έχουν γραφθεί πολλά και αντιφατικά: ακόμη και στις συνομιλίες μου με τον πρωθυπουργό, η θέση που είχα ήταν ότι δεν μπορούσε να αποτελέσει μέρος του πακέτου αποκλιμάκωσης , η απόσυρση της σημαίας μας από την Ανατολική Ίμια. Γνώριζα πολύ καλά τι σήμαινε κάτι τέτοιο, που άλλωστε διατύπωσα και προς τους Αμερικανούς συνομιλητές μου. (Γραπτή δήλωση του Υπουργού Άμυνας Γεράσιμου Αρσένη στους συγγραφείς).

3) Στην περίπτωση της κρίσης των Ιμίων, το έργο αυτό ανέλαβε ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, Στρόουμπ Τάλμποτ. Όσοι πληροφορήθηκαν τότε ότι, ανέλαβε τη συγγραφή της κριτικής, δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι το κείμενο θα ήταν «στεγνό» και θα αποτύπωνε την πραγματικότητα, μέσα φυσικά από το δικό του πρίσμα.

Ο Τάλμποτ εγκαλεί, με καθόλου διπλωματ8ικό τρόπο, τον Έλληνα Πρωθυπουργό, υποστηρίζοντας ότι, «η υπόσχεση του Σημίτη στη Βουλή στις 29 Ιανουαρίου να διατηρήσει τη σημαία στη θέση της, αποδείχθηκε ενοχλητικό βάρος, όταν υποχώρησε από τις θέσεις του».

Σημειώνει δε ότι «ο κ. Αρσένης και (πολύ πιθανώς) η στρατιωτική ιεραρχία φαίνονται καταδικασμένοι να πληρώσουν τις συνέπειες της πανωλεθρίας στα Ίμια, ενδεχομένως χάνοντας τη θέση τους», ενώ χαρακτηρίζει το συμβιβασμό που επέβαλε ο Χόλμπρουκ, ως ήττα της Ελλάδας.imia_treason

Πιστεύει – και για μερικούς δεν έχει άδικο – ότι η αποτροπή του ελληνοτουρκικού πολέμου οφείλεται στην Αμερικανική παρέμβαση και σε τίποτα άλλο. Είναι χαρακτηριστικό, ότι εκείνες τις ημέρες ο Χόλμπρουκ κατηγόρησε την Ε.Ε., ότι κοιμόταν την ώρα της Κρίσης και η αλήθεια είναι ότι η Ένωση δεν έπραξε τίποτα απολύτως για να βοηθήσει μια χώρα – μέλος της, ούτε έκανε την παραμικρή παρέμβαση προς τις δύο χώρες.

4) Ο Τάλμποτ προσθέτει ότι «πολλοί Έλληνες θεωρούν την αποχώρηση των στρατευμάτων τους και την απομάκρυνση της σημαίας από τα Ίμια ως ήττα, η οποία ήταν αποτέλεσμα διστακτικότητας και υποδούλωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες». Υποστηρίζει επίσης ότι «η συχνά κατηγορηθείσα για την τήρηση ίσων αποστάσεων Αμερικανική πολιτική θεωρείται υποστήριξη του εχθρού» και σημειώνει: «Η μεταχείριση της Αμερικής ως «αποδιοπομπαίου τράγου» δε θα είναι αρκετή για τους Έλληνες εθνικιστές, οι οποίοι επιθυμούν να επιρρίψουν ευθύνες και εσωτερικά. Ο ad hoc χαρακτήρας των ενεργειών της Ελλάδας στα Ίμια και η Κοινοβουλευτική ρητορική, που τις υποστήριξε προετοίμασαν την ήττα της Ελλάδας».

5) Όμως σ’ αυτό το θέμα θέλω να καταθέσω και την προσωπική μου μαρτυρία, που προέρχεται και προκύπτει από την πολυετή ι9ενασχόληση με θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, που από την υπεύθυνη θέση του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας, αλλά και τις πάμπολες εκπροσωπήσεις – συνήθως ως επικεφαλής των αντίστοιχων Κοινοβουλευτικών Επιτροπών σε Διεθνείς Οργανισμούς – είχα συναποκομίσει.

α) Μετά την εκλογή μου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το 1977 ως Βουλευτού Β’ Περιφέρειας Αθήνας, είχα αναλάβει την Ελληνική εκπροσώπηση στην Δυτικο – Ευρωπαϊκή Ένωση, που έδρευε στο Παρίσι, και ειδικευόταν σε θέματα Εθνικής και Αμυντικής Εξωτερικής Πολιτικής των 6 τότε Δυτικο – Ευρωπαϊκών Κρατών, και αργότερα των 9 και των 12, στα οποία η παλαιά ΕΟΚ σταδιακώς διευρυνόταν.

Στις Συνόδους που λάμβαναν χώρα στο Παρίσι των ετών 1978 – 1979 και 1980, που συμμετείχα ένα προσφιλές και πάντα στην ημερησία διάταξη θέμα ήταν το : «Ασφάλεια στην Μεσόγειο» (Security in the Mediterranean). Σε όλες τις εκθέσεις προς τη Δυτικο – Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανιζόταν η Τουρκία να αμφισβητεί τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο, για το οποίο επεδίωκε το «γκριζάρισμα» σε σκοτεινό και άδηλο αριθμό νήσων και θάλασσας, με υπαινιγμούς ότι όλος εκείνος ο χώρος της ανήκε, αλλά ο Ελληνικός Μεγαλο – Ιδεατισμός τον είχε λαθραία διαρπάξει και έπρεπε η Διεθνής Κοινότητα να εξαναγκάσει την Ελλάδα να της το αναγνωρίσει.

ιμ8Έκτοτε είχα επισημάνει και προς παράγοντες του Υπουργείου Εξωτερικών και της Κυβέρνησης, ότι η Τουρκία αναμένει την ευκαιρία – μέσω ίσως κάποιου επεισοδίου ή πολέμου – να επεκτείνει την κυριαρχία της στα νησιά του Αιγαίου ή πέραν τούτων και εάν είχε υποστήριξη από Μεγάλες Δυνάμεις ή τη Διεθνή Κοινότητα να ανατρέψει τους χάρτες του 1922.

β) Έτσι για μένα η Τουρκία ήταν αποφασισμένη έκτοτε και ανέμενε την ευκαιρία για να στήσει επεισόδιο ή πόλεμο που θα μας «έσερνε στο Διπλωματικό Τραπέζι των ηττημένων», προκειμένου μέσα από συνομωσίες και Διεθνείς πιέσεις να ξαναχαράξει τα σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, όχι όπως προέκυψαν μετά τους Πολέμους 1912 – 1922, αλλά όπως θα αποφάσιζαν τα Διεθνή Ανακτοβούλια, που αγνοώντας τα «σιδηρά δεδομένα» της Ιστορίας θα προχωρούσαν σε αναδιανομή υπέρ των νέων ισορροπιών.

h23

Χωρίς καμιά αμφιβολία το νέο βιβλίο δεν λέει ολόκληρη την αλήθεια. Όμως επίσης χωρίς καμιά αμφιβολία επιτρέπει στον Έλληνα αναγνώστη του να ρίξει «κλεφτές ματιές» μέσα από τις χαραμάδες στους σκοτεινούς θαλάμους των Εξουσιών, που χάραξαν νέα Ιστορία και έτσι να φωτίσει μερικές σκοτεινές ακόμη πλευρές για να μην μπορούν κάποιοι «μοιραίοι και ηττημένοι» να παριστάνουν τους «θριαμβευτές και Εθνοσωτήρες».ελβέριος