Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής.

Η Σύνοδος της Κοπεγχάγης θα σταθεί “αποφασιστική”?…

Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΣΤΗΝ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ ΓΙΑ ΑΥΤΗ

…ή τουλάχιστο θα αποφασίσει «πολιτική συμφωνία»?

Τέσσερις μέρες πριν από την έναρξη της Συνόδου της Κοπεγχάγης για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, όλοι παραδέχονται ότι μετά τη φτώχια η κλιματική αλλαγή είναι το σοβαρότερο πρόβλημα της εποχής μας και καλούν Κυβερνήσεις, Επιχειρήσεις, αλλά και απλούς πολίτες να αναλάβουν δράση.

Πολύ ενδιαφέρον είναι το γεγονός, ότι το 62% των Ευρωπαίων και το 84% των Ελλήνων πιστεύει, πως οι εθνικές κυβερνήσεις θα έπρεπε να κάνουν περισσότερα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Όμως επίσης όλοι αποδέχονται σε ολόκληρη την Υφήλιο, ότι το μέλλον του πλανήτη μας είναι ζοφερό και εκ του λόγου ότι το οικονομικό κόστος που θα επιφέρει η κλιματική αλλαγή είναι ασύλληπτο.

Όπως ισχυρίζεται ο λόρδος Νίκολας Στρετζ του Μπρέντφορντ, υπό την προεδρεία του οποίου η Επιτροπή Έρευνας του ΟΗΕ του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής είχε οδηγηθεί σε συγκλονιστικά συμπεράσματα πριν λίγο καιρό, τα οικονομικά της αντιμετωπίσεως του φαινομένου είναι πελώρια και όλες οι μέχρι σήμερα προβλέψεις των Κυβερνήσεων έχουν πέσει έξω.

Έλεγε χαρακτηριστικά: «ο αγώνας για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου, μπορεί να κοστίσει τα διπλάσια χρήματα από όσα αρχικώς υπολογίζονταν». «Οι μελλοντικές γενιές θα είναι πιο εύκολο να αποπληρώνουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα, παρά να πληρώνουν το κόστος της κλιματικής αλλαγής».

Όμως κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου και μιλώντας για «ιστορικές στιγμές», χαρακτήρισε την επικείμενη διάσκεψη της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή ως «την πιο σημαντική διεθνής συγκέντρωση ανθρώπων από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο συγγραφέας της περίφημης έκθεσης Στερν της πιο περιεκτικής ως σήμερα εκθέσεως επί των οικουμενικών συνεπειών της κλιματικής αλλαγής – δόθηκε στην δημοσιότητα τον Οκτώβριο του 2006 – πιστεύει πλέον ακράδαντα πως ήταν «δυστυχώς υπερβολικά αισιόδοξη όσο αφορά τις αρχικές προβλέψεις της».

Έτσι στις δώδεκα παρά ένα, από τις 7-18 Δεκεμβρίου 2009 – χρόνο σύγκλησης της Οικουμενικής Διάσκεψης για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη – οι παντός είδους δυσκολίες, που τόσο απασχολούν το τελευταίο διάστημα τα ΜΜΕ και τις Κυβερνήσεις, κατανοούνται σαν μεγάλα και σχεδόν αξεπέραστα προβλήματα για το 2009 και τις απαντήσεις, που είναι αναγκαίες να δοθούν, προκειμένου να υπάρξει αποφασιστική και αποτελεσματική απάντηση στο βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο ΟΗΕ, αλλά και τα Κ-Μ του, στο «τι θα ακολουθήσει την Πρωτόκολλο του Κιότο, που λήγει το 2012 στον τομέα των κρατικών και κοινωνικών δεσμεύσεων».

Όμως παρά ταύτα, όσοι αποτελούν την αισιόδοξη πτέρυγα των υπευθύνων του ΟΗΕ και των άλλων Διεθνών Οργανισμών της Υφηλίου, για την προ-παρασκευή των απαντήσεων στο πιο πάνω θέμα, ευελπιστούν ότι, ακόμη κι αν δεν επιτευχθεί μια πλήρως δεσμευτική Συνθήκη για την αντικατάσταση της Πρωτόκολλο του Κιότο, θα μπορέσει να επιτευχθεί στο τέλος αυτής της Διάσκεψης ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ μεταξύ των Ηγετών και των Κρατών της Υφηλίου, που στη συνέχεια βήμα – βήμα θα μπορέσει να οδηγηθεί από το 2010 και μετά σε κάποια δεσμευτικά βήματα προόδου προς την κατεύθυνση, που όλοι επιθυμούν – των μέτρων προστασίας του κλίματος – αφού όλοι φοβούνται ότι αν τυχόν δε γίνει δυνατή μια παρόμοια συμφωνία το Μέλλον του ανθρώπου και της γνωστής ζωής στον ΠΛΑΝΗΤΗ είναι βραχύ.