Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει αντιληφθεί, ότι δεν μπορεί να σταθεί επί πολύ στο σημερινό σημείο ισορροπίας και ότι πολύ σύντομα θα πρέπει να αντιμετωπίσει την ανάγκη για «βήματα προς τα μπρος» ή «βήματα προς τα πίσω».

Με αυτό προ οφθαλμόν φαίνεται ότι επεξεργάζεται σχέδιο εξόδου από την κατάσταση «εκτάκτου ανάγκης», με το βλέμμα στο ορόσημο της 15ης Μαρτίου.

Το Μάρτιο το σχέδιο θα αρχίσει να εκτελείται, όταν η Κυβέρνηση θα ανακοινώσει νέο πακέτο σκληρών μέτρων, με στόχο να προλάβει τις Βρυξέλες και να αποτρέψει την επιβολή επιτήρησης «3ου βαθμού».

Σύμφωνα με όσα διαρρέει η Κυβέρνηση «παλεύει» να αποφύγει την κατάργηση του 14ου μισθού ή αν καταφύγει σε αυτό να δεσμευθεί, ότι θα τον επαναφέρει μετά από ένα έτος.

Για να αποφευχθεί η κατάργηση του 14ου μισθού – επειδή θα προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων – προκρίνεται η ακόμη μεγαλύτερη περικοπή των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων.

Την ίδια ώρα «διερευνά και δοκιμάζει» τις πραγματικές διαθέσεις των Βρυξελών για να στηρίξουν την Ελλάδα, αν συμβεί να «στραβώσει» κάτι στις επικείμενες μεγάλες ομολογιακές της εκδόσεις.

Ανάλογα με τα αποτελέσματα, που θα έχουν οι προσπάθειές της που θα κάνει με τις προσεχείς μεγάλες ομολογιακές εκδόσεις της στις αγορές, θα καταλήξει στις τελικές αποφάσεις της σχετικά με την στήριξή της από Ευρωπαϊκή βοήθεια ή τελικά ακόμη και την επιλογή του ΔΝΤ.

Οπωσδήποτε αυτή τη στιγμή, το Υπουργείο Οικονομικών δεν αποκλείει ούτε την περικοπή του 14ου μισθού, ούτε την καταφυγή στο ΔΝΤ ή την εφαρμογή ενός “PLAN C”, με οδυνηρές συνέπειες για το εισόδημα του μέσου Έλληνα Πολίτη.

Κάποιοι κύκλοι της Κυβέρνησης φέρονται σήμερα να θεωρούν, ότι το ΔΝΤ δε θα ζητήσει περισσότερο σκληρά μέτρα από ό,τι οι Βρυξέλες. Για αυτό στο «κυβερνητικό στρατόπεδο», «ζυγίζουν» αυτή τη στιγμή τα υπέρ και τα κατά από μια τέτοια επιλογή.

Εξάλλου, επειδή η Ευρωπαϊκή βοήθεια δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί στο Υπουργείο Οικονομικών εξετάζεται:

  • Είτε ο δανεισμός της Ελλάδος από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
  • Είτε η αγορά Ελληνικών Ομολόγων από Ευρωπαϊκές Τράπεζες.

Όμως, οποιαδήποτε μορφή βοήθειας κι αν προκριθεί δε θεωρείται ότι παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα, από εκείνα τα μέτρα που θα μπορούσε να επιβάλει το ΔΝΤ και για αυτό δεν αποκλείεται πλήρως από την Κυβέρνηση η ενδεχόμενη επιλογή του.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που παρακολουθούν τη διελκυστίνδα ανάμεσα στην Ελλάδα, την ΕΕ, τις αγορές, αλλά και τα κέντρα του «άγριου καπιταλισμού», που έχει επιπέσει με πρωτοφανή μανία εναντίον της χώρας μας, παρατηρούν ότι οι Ελληνικές αποφάσεις θα πρέπει το ταχύτερο δυνατό να αποκρυσταλλωθούν σε σταθερές και μόνιμες επιλογές, προκειμένου να πάψει να σύρεται και να διασύρεται η χώρα ανά τα πέρατα της γης, από τις αδίστακτες συμμορίες του «άγριου καπιταλισμού», που αυτή τη στιγμή κυριαρχούν στην Υφήλιο.