Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής.

Σε μια πρωτόγνωρη για τα τουρκικά χρονικά επιχείρηση, η Αστυνομία της Τουρκίας προσήγαγε χθες (22 Φεβρουαρίου 2010) 49 ανώτατους στρατιωτικούς – ανάμεσα δύο πρώην Αρχηγούς Σωμάτων – με την κατηγορία της απόπειρας πραξικοπήματος σε βάρος της Κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, στο πλαίσιο του διαβόητου σχεδίου «ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ».

Η εθνικής εμβέλειας επιδρομή αντανακλά τη σύγκρουση που βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ του Κεμαλικού κατεστημένου και της Φιλο-Ισλαμικής Κυβέρνησης Ερντογάν. Δημιουργεί δε ερωτηματικά, κατά πόσο έχει αποδυναμωθεί ο στρατός στην Τουρκία, μια χώρα συνηθισμένη να αντιμετωπίζει τις ένοπλες δυνάμεις της ως θεματοφύλακα του Λαϊκού χαρακτήρα του κράτους ή αντίθετα έχει ήδη αρχίσει μια αργή, αλλά σταθερή κίνηση ιδιόμορφης μεταπολίτευσης, εξαιτίας της σταδιακής αποδυνάμωσης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, με σταδιακή ενδυνάμωση των Δυνάμεων του Φιλο-Ισλαμισμού υπό τον Ερντογάν, που αναδεικνύεται από τον ανελέητο αγώνα επιβολής ανάμεσα στους δυο κύριους πόλους, που σήμερα λειτουργούν στην Τουρκία, νικητής και αποδεικνύεται σαν ο ισχυρότερος παράγοντας της αναμέτρησής τους.

Ενδιαφέρον αυτή τη στιγμή, παρουσιάζει η διαρροή ηχογραφημένης συνομιλίας του Αρχηγού Ιλκέρ Μπασμπούγ, στην οποία παραδέχεται την εμπλοκή του Στρατού στο Σχέδιο «ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ».

Ταυτόχρονα φέρεται να δηλώνει, πως «έχει συναινέσει στη δικαστική έρευνα κατά των πρώην συναδέλφων του». «Ναι εγώ έδωσα την εντολή», είναι η έμμεση παραδοχή εμπλοκής του Μπασμπούγ, που προκάλεσε σάλο στους κόλπους του Στρατού και θυελλώδεις πιέσεις για παραίτησή του.

Η σύλληψη δεκάδων Αξιωματούχων του Στρατού, συμπεριλαμβανομένων μελών της επίλεκτης τάξης των «Πασάδων», ενός τίτλου που περιβάλλεται με σεβασμό και χρονολογείται από την Οθωμανική εποχή, αποδεικνύει ότι οι Ανώτατοι Στρατιωτικοί στη χώρα δεν είναι πλέον υπεράνω του Νόμου.

Όπως είναι γνωστό, οι Τούρκοι Στρατηγοί, έχουν αποπέμψει 4 Κυβερνήσεις από τη δεκαετία του 1960, επιβεβαιώνοντας την επιρροή και την ισχύ από τότε που ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, δημιούργησε τη σύγχρονη Τουρκική Δημοκρατία, από τις στάχτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ενώ κορυφώνεται η αναμέτρηση ανάμεσα στους δύο αντίπαλους πόλους, τους Κοσμικούς Κεμαλιστές, που βρίσκονται κύρια οχυρωμένοι στο Στρατό και τους Φιλο-Ισλαμιστές της Κυβέρνησης Ερντογάν, που αισθάνονται ότι η δύναμή τους βρίσκεται στο Λαό και στο Κοινοβούλιο, όλοι διερωτώνται, τι τελικά θα απογίνει και αν για μια ακόμη φορά – την Πέμπτη – οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις – που τελευταία συχνά δηλώνουν πως η υπομονή τους εξαντλείται – θα επέμβουν ή όχι ανοιχτά για να καταργήσουν την σημερινή «Τουρκική Δημοκρατία», που όμως βρίσκεται συνεχώς κάτω από τις βολές ασταμάτητων συνομωσιών – ίδε τουρκική «ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΟΒΙΑ», «ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ», «ΚΛΟΒΟΣ», «ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ» κ.ά. – ή τους συνεχείς «πολυβολισμούς» της σιδηράς λαβής του «βαθέως κράτους», προκειμένου να ασκείται έλεγχος καθ’ όλες τις διαστάσεις επί της ασκούμενης Τουρκικής Κρατικής Εξουσίας.

Οι πολιτικοί παρατηρητές των Τουρκικών Εξελίξεων, που παρακάτω παραθέτουν και μερικά από τα σημαντικότερα γεγονότα – σταθμούς της Ιστορίας της Τουρκίας από το 1923 και εντεύθεν, παρατηρούν ότι βρισκόμαστε σε μια πραγματική καμπή της αναμέτρησης, που υπέργεια ή υπόγεια σημειώνεται ανάμεσα στα δύο ρεύματα της Τουρκικής Κοινωνίας και Εξουσίας και τα οποία ασταμάτητα αντιπαλεύουν, ανάμεσα σε ένα ιδιότυπο Τουρκικό εκσυγχρονισμό και μια Τουρκική καθήλωση των κάτω «δωμάτων» του Ισλαμισμού.

1923: Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση κηρύσσει τη Δημοκρατία και Πρόεδρό της τον Κεμάλ Ατατούρκ.

1928: Η Τουρκία γίνεται κοσμικό κράτος. Απαλείφεται η συνταγματική διάταξη, σύμφωνα με την οποία το Ισλάμ είναι η επίσημη θρησκεία.

1938: Πεθαίνει ο Πρόεδρος Ατατούρκ και τον διαδέχεται ο Ισμέτ Ινονού.

1950: Το Δημοκρατικό Κόμμα της Αντιπολίτευσης κερδίζει τις πρώτες ελεύθερες εκλογές.

1952: Η Τουρκία εγκαταλείπει την ουδέτερη πολιτική του Ατατούρκ και εντάσσεται στο ΝΑΤΟ.

1960: Στρατιωτικό Πραξικόπημα εναντίον του Κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος.

1963: Υπογράφεται συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ).

1965: Ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ αναδεικνύεται Πρωθυπουργός – μια θέση που θα καταλάβει άλλες επτά φορές.

1971: Ο στρατός υποχρεώνει σε παραίτηση τον Ντεμιρέλ.

1974: Τα Τουρκικά Στρατεύματα εισβάλουν στη Βόρεια Κύπρο.

1980: Στρατιωτικό Πραξικόπημα και επιβολή Στρατιωτικού Νόμου.

1987: Η Τουρκία υποβάλει αίτηση για πλήρη ένταξη στην ΕΟΚ.

1993: Η Τονσού Τσιλέρ γίνεται η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Τουρκίας και ο Ντεμιρέλ εκλέγεται Πρόεδρος.

1996: Πέφτει η κεντροδεξιά Κυβέρνηση Συνασπισμού. Ο ηγέτης του Κόμματος της Ευημερίας Νεσμετίν Ερμπακάν ηγείται της πρώτης Φιλο-Ισλαμικής Κυβέρνησης.

1997: έπειτα από παρέμβαση του στρατού πέφτει ο κυβερνητικός συνασπισμός και αντικαθίσταται από νέο συνασπισμό υπό την ηγεσία του κεντροδεξιού κόμματος της Μητέρας Πατρίδας του Πρωθυπουργού Μεσούτ Γιλμάζ.

1998: Τίθεται εκτός νόμου το Κόμμα της Ευημερίας, το μεγαλύτερο της Βουλής. Παραιτείται ο Γιλμάζ εν μέσω κατηγοριών περί διαφθοράς και αντικαθίσταται από τον Μουλέντ Ετσεβίτ.

1999: Συλλαμβάνεται ο Αρχηγός του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στην Κένυα.

2000: Ο Αχμέτ Νετσμέτ Σεζέρ διαδέχεται τον Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ στην Προεδρία.

Ιανουάριος 2002: Οι άνδρες δεν θεωρούνται πια δια νόμου αρχηγοί της οικογένειας και οι γυναίκες αποκτούν πλήρως ισότιμα δικαιώματα με τους άνδρες.

Μάρτιος 2002: Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας συμφωνούν στην κατασκευή αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ελλάδα.

Νοέμβριος 2002: Το Ισλαμικό Κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚ) επιτυγχάνει σαρωτική εκλογική νίκη. Υπόσχεται προσκόλληση στις κοσμικές αρχές του Συντάγματος και ο Αντιπρόεδρος του Αμπντουλάχ Γκιουλ ορίζεται Πρωθυπουργός.

Δεκέμβριος 2002: Συνταγματικές αλλαγές επιτρέπουν στον Αρχηγό του ΑΚ, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, να θέσει υποψηφιότητα και να καταστεί Πρωθυπουργός.

2003: Προσβλέποντας σε μια μελλοντική ένταξη στην ΕΕ, το Κοινοβούλιο εγκρίνει νόμους, που χαλαρώνουν τους περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης και μειώνουν τον πολιτικό ρόλο του στρατού.

2004: Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφωνούν στην έναρξη διαπραγματεύσεων το 2005 για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

2005: Αρχίζουν επισήμως οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.

2008: Αρχίζει η δίκη 86 υπόπτων μελών της υπερεθνικιστικής οργάνωσης «ΕΡΓΚΕΝΕΓΚΟΝ», κατηγορούμενα για απόπειρα ανατροπής της Κυβέρνησης.

Πηγή: Καθημερινή-BBC




Advertisements