Όχι στο Νομοσχέδιο για την Ιθαγένεια…

ΔΥΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΟΥΝ “ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΧΑΣΜΟ”

…όχι στην Τροπολογία για τις Υπερεξουσίες του Πρωθυπουργού

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Όπως αναμενόταν μετά από όσα είχαν προηγηθεί και προαναγγέλοντο από καιρό, χθες (10 Μαρτίου 2010) ξεκίνησε η συζήτηση του Νομοσχεδίου για τους Μετανάστες και την απόκτηση ιθαγένειας από τους «νόμιμους» από αυτούς.

Η μείζων Αντιπολίτευση χωρίς να παρεκκλίνει από την κόκκινη γραμμή που είχε χαράξει, ζητώντας από την Κυβέρνηση να αποσύρει αμέσως το «επικίνδυνο» Νομοσχέδιο, τόνισε ιδιαίτερα ότι το μόνο που θα πετύχει το εγχείρημα της Κυβέρνησης, θα είναι να επισπεύσει τη νομιμοποίηση των παρανόμων Μεταναστών και να μετατρέψει την Ελλάδα σε μαγνήτη μαζικής λαθραίας μετανάστευσης και τον προθάλαμο της διοχέτευσης λαθρομεταναστών στην Ευρώπη. «Να μη το κάνετε», είπε με έμφαση ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. «Σας δώσαμε διέξοδο για να το αποφύγετε. Εσείς επιμείνατε. Έχετε ακέραια την ευθύνη για ό,τι συμβεί στο εξής».

Κλείνοντας δε την αγόρευσή του εξαπέλυσε «πάρθιον βέλος», απειλώντας ότι το Κόμμα του, μόλις μπορέσει, θα καταργήσει το Νόμο που πάει να ψηφίσει η Κυβέρνηση.

Δικαιολόγησε δε τη θέση του, τονίζοντας ότι το Νομοσχέδιο της Κυβέρνησης δεν προάγει την ομαλή ενσωμάτωση, πυροδοτεί στην Ελλάδα την ξενοφοβία και το ρατσισμό, ενώ έθεσε και θέμα διεθνών σχέσεων της χώρας, καθώς «οι εταίροι μας δε θα δουν με καλό μάτι την παράκαμψη της Συμφωνίας του Δουβλίνου ΙΙ». Εξέφρασε μάλιστα τη βεβαιότητα ότι «η Ευρώπη θα αντιδράσει για το Νομοσχέδιο, μόλις αντιληφθεί τι πάει να γίνει».

Η απάντηση της Κυβέρνησης όπως δόθηκε από τον Υπουργό Εσωτερικών, ήταν ότι «η Αντιπολίτευση δε θα μπορέσει να καταργήσει το Νόμο αυτό, λόγω Συνταγματικής Διάταξης».

Όμως, αυτό το οποίο δεν σχολίασε καθόλου η Κυβέρνηση ήταν η γενικότερη λαϊκή εναντίωση στην πιο πάνω πρωτοβουλία – που υπερβαίνει τις κομματικές περιχαρακώσεις και ομαδοποιήσεις – για την οποία εξάλλου, κανονικά όποιος κι αν την αναλάμβανε θα έπρεπε να καταφύγει σε Δημοψήφισμα πριν κάνει τα κρίσιμα βήματα. Γιατί ουσιαστικά, αλλάζει τη θεμελιώδη Αρχή των Νόμων της Ιθαγένειας στην Ευρώπη από τον Lex Sanguinis (νόμος του αίματος) στον Lex Solus (νόμος του εδάφους).


Όμως, εκτός από την διαφωνία των Κομμάτων της Αντιπολίτευσης στο Νόμο για τους Μετανάστες, διαφωνία σημειώθηκε επίσης σε μια ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ-ΝΤΡΟΠΗ (αυτός ήταν ο χαρακτηρισμός της μείζονος αντιπολίτευσης) για τις υπερεξουσίες του Πρωθυπουργού, με την οποία προβλέπεται η δυνατότητα του Πρωθυπουργού για συγκρότηση κατά βούληση Επιτροπών, οι οποίες θα αντιμετωπίζουν “Κρατικά θέματα με απόρρητο ή εμπιστευτικό χαρακτήρα”. Εξάλλου, ο πιο πάνω Νόμος “καπελώνει” τους Υπουργούς και τις κατά το Σύνταγμα Αρχές της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και μέσω του Πρωθυπουργού και του μοντέλου “Λευκού Οίκου” που εισάγει στο Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα, καθιστά τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης ΥΠΕΡ-ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ με απεριόριστες και αδιαφανείς δυνάμεις.

Η Κυβερνητική θέση, όπως εκφράστηκε από τον Υπουργό Εσωτερικών επιχείρησε να υπερασπιστεί την πιο πάνω (ν)τροπολογία, δικαιολογώντας την “σαν γέννημα της ανάγκης που έχει αναλάβει η Κυβέρνηση για την ανόρθωση και ανασυγκρότηση της Ελλάδας που ήταν ετοιμόρροπη”.

Οι πολιτικοί παρατηρητές , που σχολίασαν τις πιο πάνω Κυβερνητικές πρωτοβουλίες, τόνισαν με έμφαση ότι το καίριο “ελάττωμα” όλων των παρόμοιων Κυβερνητικών πρωτοβουλιών, είναι ότι δε λαμβάνει σοβαρά υπόψη την ανάγκη ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ και την αποφυγή κινήσεων που οδηγούν σε ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΔΙΧΑΣΜΟΥΣ.

Η πιο πάνω ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ αποτελεί αναγκαιότητα ισοδύναμη προς το «οξυγόνο» για την επιβίωση του ΕΘΝΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ σε μια τέτοια στιγμή μεγάλης ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ, που αξιώνει την επιστράτευση όλων των ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ για την έξοδο της χώρας από την Κρίση. Τα υπόλοιπα αποτελούν «ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ» ασύμβατη προς τις ανάγκες της ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ, που τώρα όσο ποτέ έχει ανάγκη η χώρα.