ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ …… ΑΠΕΘΑΝΕ…

Ο ΑΤΤΙΛΑΣ …. και
ΟΙ «ΜΙΚΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ» ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ!

….. ΖΗΤΩ … ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ!!!!

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Ενώ τελειώνει ο Μάρτιος του 2010 δεν είναι λίγοι αυτοί που διερωτώνται αν η λύση του ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ προχωρεί και αν ναι τότε προς ποια κατεύθυνση. Ίσως κανένας δεν μπορεί να σας δώσει μια πλήρη και «στρόγγυλη» απάντηση. Όμως να είσαστε βέβαιοι ότι οι «αόρατες» Μεγάλες Δυνάμεις είναι παντού και πανταχού παρούσες, προκειμένου να μεταβάλλουν το μεγάλο ΟΧΙ του ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ σε μικρά ΝΑΙ, που αφορούν πολλές «ΜΙΚΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ» σε μερικότερα κεφάλαια του ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ.

Ιδού ένα από αυτά : Το πρόβλημα των Ελληνοκυπριακών περιουσιών της «περιοχής των κατεχομένων».

Όσοι παρατηρούν με προσοχή τα επιμέρους σημάδια, θλίβονται και μελαγχολούν γιατί πολλά από αυτά δεν είναι προς την κατεύθυνση που επιβάλλουν ….οι αξίες και οι αρχές της Ευρώπης. Ακόμη και όταν πολλές φορές είναι Ευρωπαϊκά τα Όργανα, που αποφαίνονται πάνω σε Κυπριακά προβλήματα, με τα οποία ασχολήθηκαν.

Κραυγαλέο παράδειγμα με πραγματικά…. «κατακλυσμιαίες» επιπτώσεις στις προσπάθειες εξεύρεσης …. δίκαιης ή έστω ανεκτής λύσης στο Κυπριακό πρόβλημα είναι μια πολιτικά και νομικά επαίσχυντη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), η οποία υιοθετεί ολοκληρωτικά τις θέσεις των Τουρκικών δυνάμεων Κατοχής, αναφορικά με τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων προσφύγων.
Σύμφωνα με αυτή την απόφαση κανένας Ελληνοκύπριος πρόσφυγας δεν πρέπει και δεν έχει δικαίωμα να πάρει πίσω την περιουσία, που του άρπαξαν οι Τούρκοι του Αττίλα.

Η ολομέλεια του ΕΔΑΔ έλαβε την απόφαση να μην κάνει πλέον δεκτή καμιά από τις χιλιάδες προσφυγές Ελληνοκυπρίων προσφύγων, που εκκρεμούν ενώπιόν του, και αφορούν τις περιουσίες τους. Ακόμη χειρότερα από πολιτική σκοπιά αυτό το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο προτείνει : στους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να απευθυνθούν στην…. Επιτροπή Αποζημιώσεων του παράνομου Κατοχικού Καθεστώτος. Η Ευρώπη στέλνει δηλαδή τα θύματα της Τουρκικής εισβολής και κατοχής στον εισβολέα και κατακτητή για να αποφασίσει αυτός, όχι φυσικά να τους δώσει πίσω την περιουσία τους, αλλά το αν και με ποιο ποσό θέλει να τους αποζημιώσει για την αρπαγή της περιουσίας τους.

Το ΕΔΑΔ μάλιστα προτείνει στους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες όχι μόνο να απευθυνθούν στην Τουρκική Επιτροπή Αποζημιώσεων, αλλά αν δεν είναι ικανοποιημένοι με την απόφασή της, να προσφύγουν στο Ανώτατο Δικαστήριο του Τουρκοκυπριακού παράνομου κρατιδίου, το οποίο σημειωτέον δεν αναγνωρίζει καμία απολύτως χώρα από εκείνες που συμμετέχουν στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στο οποίο υπάγεται το ΕΔΑΔ.

Αυτό όμως που πραγματικά αποτελεί “εξωφρενική ιδέα” είναι το γεγονός της βαθύτερης φιλοσοφίας, την οποία επικαλείται, προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Αποφαίνεται « η κατοχή του τίτλου έπειτα από τόσα χρόνια – που ήταν χρόνος κατοχής επί της περιουσίας και μάλιστα χρόνος στρατιωτικής κατοχής από τον ΑΤΤΙΛΑ – έχει απωλέσει την ισχύ της από άποψη πρακτικού αποτελέσματος». Δηλαδή κατά τη λογική και τη φιλοσοφία της απόφασης από τη στιγμή που οι Τουρκικές δυνάμεις κατοχής άρπαξαν την Ελληνοκυπριακή γη και τις Ελληνοκυπριακές περιουσίες – ακόμη και αν όλα αυτά έγιναν και παραμένουν δια των όπλων – όλα «τούρκεψαν».

Επί της ουσίας δηλαδή η Ευρώπη αναγνωρίζει στους Τούρκους κατακτητές δικαιώματα χρησικτησίας που έχουν αποκτηθεί…. «manu millitari» (δια των όπλων). Η πιο πάνω λογική ασφαλώς δεν ανήκει στην Ευρώπη, αλλά στις πιο άγριες περιοχές και εποχές των κατακτήσεών της των Ασιατικών φυλών της “Στέππας”, που βέβαια κινήθηκαν μακριά από τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Η υπόθεση προσλαμβάνει μάλιστα “τραγελαφικά χαρακτηριστικά ” όταν σκεφθεί κανείς ότι σύμφωνα με όλες τις αποφάσεις των θεσμοθετημένων οργάνων της Ανθρωπότητας (ΟΗΕ, Ε.Ε. κλπ.) η εισβολή παραμένει πάντα παράνομη, αλλά νομιμοποιείται μετά από την πιο πάνω απόφαση το «πλιάτσικο» της εισβολής.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που προσεκτικά μελετούν τα όσα συμβαίνουν στην Κύπρο και αφορούν τις προσπάθειες για την αναζήτηση και ανεύρεση μιας λύσεως στο Κυπριακό, παρατηρούσαν, ότι η πορεία προς την ανεύρεση λύσεως στο πιο πάνω θέμα είναι «ναρκοθετημένη» – και όταν αυτό γίνεται δια των αρμοδίων οργάνων – τα οποία «αθόρυβα και έντεχνα» πάντα κινούνται στην λογική του Σχεδίου ΑΝΑΝ, το οποίο πάνε με διάφορα «τεχνάσματα και τερτίπια» να υποκαταστήσουν με τις μεθοδεύσεις που μετέρχονται – όπου είναι δυνατόν δια θεσμοθετημένων οργάνων, άλλως με μίσθαρνα και πρακτορικά όργανα – προκειμένου να καταλήξουν οψέποτε τούτο θα επιτευχθεί σε παρόμοιο ή παραπλήσιο αποτέλεσμα.