Ο Ελληνικός Ενδοτισμός και εθελοδουλισμός…

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΦΕΣΙ… ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

…στο απόγειό τους για τις θάλασσες και τα νησιά μας

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Μετά την επίσκεψη του Αναπληρωτή Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών στην Άγκυρα και τις Συμφωνίες με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, οι δυο Κυβερνήσεις προετοιμάζουν το έδαφος και την κοινή γνώμη για μέτρα «μείωσης της έντασης στο Αιγαίο», που θα βασίζονται στο δόγμα της μείωσης των στρατιωτικών δαπανών των δύο χωρών.

Ο Τούρκος Στρατηγός Μπασμπούγ μιλώντας σε δημοσιογράφους και θέλοντας να «ρίξει φως» σε αυτό που το Τουρκικό Στρατιωτικό κατεστημένο επιθυμεί για λογαριασμό της Τουρκίας να δει στο Αιγαίο, μίλησε για «μια ζώνη ελεύθερων όπλων στο Αιγαίο», αλλά επιμένει ότι για να μειωθεί η στρατιωτική παρουσία των δύο χωρών, θα πρέπει προηγουμένως να λυθούν μια σειρά από προβλήματα μεταξύ τους, τα οποία στη γλώσσα του ο Μπασμπούγ ονόμασε «θαλάσσιες διαφορές».

Σε αυτές τις «θαλάσσιες διαφορές», η Τουρκία περιλαμβάνει:

  • Τον καθορισμό των θαλάσσιων Ελληνοτουρκικών συνόρων,
  • Τον καθορισμό του εύρους των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων με το Τουρκικό casus belli σε ισχύ, αν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια

  • Τον καθορισμό του εύρους του Ελληνικού Εναέριου χώρου με την Τουρκία να μην αποδέχεται τα όρια των 10 ναυτικών μιλίων,
  • Τον καθορισμό των περιοχών έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο για θαλάσσια και αεροπορικά ατυχήματα – με την Τουρκία να έχει καθορίσει με Νόμο της από το 2001 – ως Τουρκική περιοχή το μισό Αιγαίο από τον 15ο μεσημβρινό και ανατολικότερα,
  • Τον καθορισμό Υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία να μην δέχεται ότι τα Ελληνικά Νησιά έχουν τη δική τους Υφαλοκρηπίδα,
  • Την αποστρατικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου,
  • Τις «γκρίζες ζώνες» με την Τουρκία να αμφισβητεί εμπράκτως την Ελληνική Κυριαρχία, σε μεγάλο αριθμό νησιών, αφού «δεν έχουν αποδοθεί στην Ελλάδα με βάση Διεθνείς Συνθήκες».

Μετά τα πιο πάνω είναι σαφές, ότι ευθύς εξ αρχής, στις συνομιλίες, που τόσο πολύ θέλει η Τουρκία να εμπλέξει την Ελλάδα, βάζει εξ αρχής ένα πελώριο ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΦΕΣΙ, αφού σε Ελληνικές περιοχές – που βρίσκονται κατοχυρωμένες με βάση Διεθνείς Συμβάσεις και Συμφωνίες υπέρ της Ελλάδος – με de facto ή παράνομες δικές της ενέργειες ή εκτιμήσεις, μας «καθίζει» στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, προκειμένου τελικά να πάψει να απειλεί την Ελλάδα και τα Ελληνικά συμφέροντα, με ενέργειες ή καταστάσεις που βρίσκονται – όπως το casus belli – στη λογική του πολέμου.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που ευθύς εξ αρχής θεωρούν τις παρόμοιες συνομιλίες σαν εκτός πλαισίου Διεθνών Κανόνων, Συμβάσεων και Συμφωνιών, παρατηρούν ότι τα ανωτέρω – όπως εξάλλου και αυτή κάθ’ αυτή η ρίζα του Διαλόγου για το Αιγαίο – βρίσκονται εκτός Διεθνούς Δικαίου και είναι «ενδοτισμός» και «εθελοδουλισμός», που καλλιεργεί κινδύνους, αφενός μεν για το σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο καθεστώς του Αιγαίου, όσο και για την Ειρήνη στην περιοχή γιατί ενώ τάχα αποβλέπει στη μείωση της έντασης στο Αιγαίο, ουσιαστικά «ερεθίζει» στην βάση των επιμέρους τεχνητά δημιουργημένων από τους Τούρκους διαφορών, τις αντίπαλες ψυχολογίες και τις δυνάμεις που είναι πάντα έτοιμες να προκαλέσουν διαφοροποιήσεις και συγκρούσεις, ανάμεσα στις δύο χώρες, συνεπεία του γεγονότος ότι θα επαναδιατυπωθούν αξιώσεις από τη μία πλευρά κατά της άλλης.


Advertisements