Η ΩΡΑ για το “ΠΕΡΑΣΜΑ” …..

Στο παρά ‘1 από την ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ (0) της «ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ» ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

…..στο “ΣΚΟΤΕΙΝΟ” ΚΟΜΜΑΤΙ του “ΤΟΥΝΕΛ”!

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός Βουλευτής

Την ίδια ώρα που στους δρόμους των Αθηνών 20.000 διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα εναντίον του ΔΝΤ και της πορείας προς το Μηχανισμό Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, στα Κυβερνητικά «δώματα» «ερρίφθη ο κύβος» της προσφυγής σ’αυτόν και έσβηναν οι τελευταίοι δισταγμοί για το πιο πάνω “άλμα” προς αυτή την κατεύθυνση, δεδομένου ότι το αδιέξοδο στη δυνατότητα δανεισμού της Ελλάδας από τις Αγορές παρουσιαζόταν αξεπέραστο.

Κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου (Πέμπτη 22 Απριλίου 2010), που διεξήχθη σε δραματικούς τόνους, ο Πρωθυπουργός κατέστησε σαφές πως είναι θέμα ελαχίστου χρόνου η προσφυγή στο Μηχανισμό Ε.Ε. – ΕΚΤ και ΔΝΤ, για τη διάσωση της Ελληνικής Οικονομίας.

Βέβαια την ίδια ώρα οι εμπειρογνώμονες της «Τρόϊκα» (Ε.Ε. – ΕΚΤ – ΔΝΤ) με εκπροσώπους της Ελληνικής Κυβέρνησης εξέταζαν και συζητούσαν τα σημεία και τα στοιχεία, με τα οποία θα συνοδευτεί ο «γάμος» – που νεότερες πληροφορίες θεωρούν πως θα διαρκέσει μέχρι το 2013 – ανάμεσα τους (Ελλάδα και Τρόϊκα), για να γίνει δυνατό να βρεθεί φτηνότερο χρήμα υπέρ των άμεσων αναγκών της Ελληνικής Οικονομίας – που επειγόντως έχει ανάγκη “μέτρα θεραπείας”.

Την ίδια μέρα και ώρα σε άλλα μέρη της Γης, όπου συζητείται αδιάκοπα το πρόβλημα της Ελληνικής Οικονομίας και ετοιμάζονται πρώτον νέες υποβαθμίσεις της Ελληνικής Οικονομίας (η Μοοdy’s ετοιμάζεται εντός των προσεχών ημερών να την εξαγγείλει), ενώ η Eurostat ανακοίνωνε νέα στοιχεία δυσμενέστερα από τα ήδη γνωστά, γιατί τα αναθεωρούσε προς τα πάνω (αναθεώρησε στο 13,6 του ΑΕΠ το έλλειμμα του 2009 και στο 115,1 % το χρέος, αλλά τόνισε ότι δεν αποκλείεται να ξεπεράσουν τελικά το 14% το πρώτο και το 123% το δεύτερο, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν «γκρίζες ζώνες»).

Το συμπέρασμα που βγαίνει από τις πιο πάνω ενέργειες, κινήσεις και διαπραγματεύσεις είναι ότι το «ύστατο παζάρι», που αυτή τη στιγμή γίνεται ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τρόϊκα, έχει φτάσει και στην ανάγκη μειώσεων των αντιστοίχων προς το Δημόσιο Τομέα μεγεθών του Ιδιωτικού Τομέα της Ελληνικής Οικονομίας, δεδομένου ότι οι “εμπειρογνώμονες ” θεωρούν ότι έμμεσα επηρεάζεται το σύνολο της οικονομικής διαδικασίας και αυτό καταλήγει σε Δημοσιονομικά προβλήματα, τα οποία πρέπει πάση θυσία να αποσοβηθούν στο μέλλον για να αποφευχθούν για να βελτιωθούν οι δείκτες του Μάαστριχτ που λειτουργούσαν σε βάρος της «υγείας» του ευρώ.

Έτσι η απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης αν και είναι βεβαία – και οδηγεί την Ελλάδα προς το Μηχανισμό Στήριξης – δεν έχει ακόμη δηλωθεί προς τα έξω ότι έχει ληφθεί ,με αποτέλεσμα οι παρατηρητές να θεωρούν πραγματικό «θρίλερ» την προσφυγή, η οποία καθυστερεί και μεγαλώνει την εκτίναξη των Spreads, που έχουν πλέον ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα ρεκόρ τους.

Κατ’αυτή τη στιγμή ο Ντόμινικ Στρος Καν διαλέγει να υπαγορεύσει μερικούς από τους δικούς του όρους – υπενθυμίζοντας την πλήρη αυτονομία του ΔΝΤ έναντι οποιονδήποτε άλλων Ευρωπαϊκών π.χ. την Ε.Ε. ή Οικουμενικών Οργανισμών .

Απέναντι σε αυτή την πολιτική διαδηλώνουν οργανώσεις και άτομα, που θεωρούν ότι θίγονται από τα ετοιμαζόμενα σε βάρος των εργαζομένων μέτρα. Και για αυτό “κινητοποιούνται” με μια ολόκληρη σειρά άλλων απεργιών και πορειών, προκειμένου να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους και να “απειλήσουν” με Κοινωνική αναταραχή όσους αποφασίζουν για αυτούς, αλλά χωρίς αυτούς.

Έτσι η Αθήνα αυτή τη στιγμή αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης – που δίνει την εικόνα που στην Ελλάδα αλλά και αλλού δημιουργεί ή θα δημιουργήσει στο άμεσο μέλλον η Οικονομική Κρίση – των ανθρώπων και των μεγεθών, που εμπλέκονται και συγκρούονται εξαιτίας του “πολέμου των ανθρώπων και των συμφερόντων”, που αυτή τη στιγμή βρίσκονται απέναντι οι μεν προς τους δε, προκειμένου να επιβάλλουν – ο καθένας κατά του άλλου – τις πολεμικά αντιπαρατιθέμενες επιλογές του.

Οι πολιτικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι από τώρα και μετά εις μεν την Ελλάδα αναμένεται η “Οικονομική Κρίση” να μεταμορφώνεται και σε “Κοινωνική Κρίση”. Αυτή αναπόφευκτα με τη σειρά της θα αγκαλιάσει αργά ή γρήγορα ολόκληρη την Ελληνική Κοινωνία, αλλά δεν θα μείνει μόνο σ’ αυτήν. Αλλά θα προχωρήσει και σε περιοχές εκτός Ελλάδας π.χ. του λοιπού Ευρωπαϊκού Νότου, όπου θα μεταφερθούν και πολλά από τα προβλήματα και τις λύσεις, που εδώ αποτολμούνται, από τις Ηγεσίες αλλά και τις Κοινωνίες και τους Λαούς, δεδομένου ότι ο « Άγριος Καπιταλισμός», που κυριαρχεί στην εποχή μας, θα αναζητήσει και άλλα εκτός της Ελλάδας «θύματα», προκειμένου να συνεχίσει το “κυνήγι του κέρδους”, χωρίς δισταγμούς ή ενδοιασμούς για τις ζημιές και τα θύματα, που η πιο πάνω διαδικασία αφήνει πίσω της.