Η «Κηδεμονία» των Ελλήνων είναι με όρους…

ΣΤΗΝ «ΟΜΗΡΙΑ» ΕΝΟΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ

…που ακόμη δεν ξέρουν

ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ» ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Η Βουλή των Ελλήνων θα κληθεί αύριο να κυρώσει τις Συμφωνίες της Κυβέρνησης με το Μηχανισμό Προστασίας, όμως ακόμη δεν είναι γνωστοί στις λεπτομέρειές τους οι όροι Κηδεμονίας, που καταγράφθηκαν στο Μνημόνιο των συζητήσεων.

Τις προσεχείς ημέρες και τον αμέσως επόμενο καιρό, θα φωτίζεται σε λεπτομέρειες το «Μνημόνιο» των συζητήσεων που μας δέσμευσαν και τα Νομοσχέδια που θα ακολουθήσουν, θα ξεδιπλώσουν με άκρα λεπτομέρεια αυτά που συμφωνήθηκαν και αναλήφθηκαν από την πλευρά των Ελλήνων και του Ελληνικού Λαού να ληφθούν σαν βασικά μέτρα και οικονομικο-κοινωνικά «αντισηκώματα» των 110 δις ευρώ, που στην 3ετία που ακολουθεί θα πάρει η Ελλάδα από τους εταίρους – δανειστές της και το ΔΝΤ, προκειμένου να συγκατατεθεί στους όρους της «σκληρής λιτότητας» που θα ακολουθήσει.

Το κείμενο του Μνημονίου-Συμφωνίας – που κυρώνεται αύριο από τη Βουλή – αποκαλύπτει πλήθος μέτρων κατά των πολιτών, που αποδέχθηκε χωρίς σοβαρή διαπραγμάτευση-αντίσταση η Κυβέρνηση, προκειμένου να λάβει το Δάνειο των 110 δις ευρώ.

Η μέχρι τώρα διερεύνησή του έχει αποδείξει, ότι υπάρχουν πολλές σκοτεινές πτυχές, οι οποίες θέλουν ιδιαίτερη μελέτη και πάνω στις οποίες είναι βέβαιο ότι θα παιχθούν πολλά παιχνίδια, στη φάση της ερμηνείας της βουλήσεως των δύο πλευρών.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν τις εξελίξεις στην ιστοσελίδα μας και οι οποίοι εδώ και πάρα πολύ καιρό είχαν σημειώσει, ότι ο στόχος ολόκληρου του Σχεδίου, που αυτή τη στιγμή ξετυλίγεται και υλοποιείται από τους Διεθνείς Οργανισμούς, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η εξαφάνιση του «Κοινωνικού Κράτους», που από τη δεκαετία του 1980 είχε αρχίσει να οικοδομείται και εις την Ελλάδα και οι ίδιοι σημείωναν με έμφαση, ότι δεν πρέπει να εκπλήσσεται κανείς από όσα αποκαλύπτονται καθημερινά και εμπλουτίζουν τη λαϊκή πείρα και σοφία, από το χώρο όπου οι κύκλοι του ΑΓΡΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ μετήλθαν ή μετέρχονται, προκειμένου να αφανίσουν το Κοινωνικό Κράτος και τα επιμέρους Εργασιακά και Κοινωνικο-Ασφαλιστικά δικαιώματα Εργαζομένων και Συνταξιούχων, δεδομένου ότι σε συνθήκες Άγριας Οικονομικής Κρίσης, το πρώτο το οποίο που συνήθως παρατηρείται είναι η επάνοδος του Νόμου της Ζούγκλας, όπου οι δυνατοί επιβάλουν επί των Οικονομικά και πολιτικά αδύνατων τη θέλησή τους, προκειμένου να διασφαλίσουν τη κυριαρχία τους.

Τότε, το Μεγάλο Ψάρι τρώει το Μικρό και ο Πόλεμος – πατήρ των πάντων – δίδει τις τελικές και οριστικές λύσεις.