Το «Ντόμινο» της πυρκαγιάς στην Ευρωζώνη…

Η ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΛΩΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

…απειλεί τον ΑΓΡΙΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ στην Οικουμένη

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Χθες, Παρασκευή 7 Μαΐου 2010, στις Βρυξέλες, στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης, επί 10 σχεδόν ώρες, οι 16 Ηγέτες της Ευρωζώνης με αφορμή και ξεκίνημα την «περίπτωση» της Ελλάδος, έκφρασαν την αγωνία τους για το άπλωμα της πυρκαγιάς σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό Νότο της (Ιβηρική, Ιταλία, Ιρλανδία κ.ά.) και αφού πρώτα “διχάστηκαν” γιατί πολλοί από αυτούς επέμειναν στις Αγαπημένες τους Αγορές, κατάλαβαν στη συνέχεια πως η πυρκαγιά είναι μεγάλη και δεν είναι η ώρα για “δογματισμούς”, γιατί μέσα στους καβγάδες για τη διατήρηση του ΑΚΡΟ-ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ Δόγματος και του ΑΓΡΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ θα καιγόντουσαν τα “καλύβια”, που με αίμα και ιδρώτα είχαν χτίσει οι πρόγονοι των “διεφθαρμένων και αξεδίψαστων Golden Boys” των “εποχών της παρακμής” στις εποχές που είχαν προηγηθεί από την εμφάνισή τους και κατά τις οποίες τον σημερινό κόσμο οικοδόμησαν οι πατέρες και οι παππούδες τους.

Μάλιστα, ο Αρμόδιος στην Commission Επίτροπος Όλι Ρεν προειδοποίησε, σαν νέα “Κασσάνδρα” ότι αν πτωχεύσει η Ελλάδα οι συνέπειες για την Ευρώπη θα είναι αντίστοιχες με εκείνες που έφερε η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, όταν «βάραγε κανόνι» η Lehman Brothers, χωρίς κανένας τότε να της αποδώσει «μείζονα σημασία», μέχρι την ώρα του κινδύνου της κατάρρευσης ολόκληρου των ΚΙΩΝΩΝ του ΝΑΟΥ και Ολόκληρου του Οικοδομήματος του ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ.

Την ίδια μέρα, μια συνομιλία με την Καγκελάριο της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ, πριν από την άφιξή της στις Βρυξέλες για την Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης, που είχε ο Πρόεδρος Ομπάμα, έδειχνε την ΑΓΩΝΙΑ της Παγκόσμιας Ηγεσίας για το Οικοδόμημα του ΑΓΡΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ απαίτησε από την Μέρκελ «η απάντηση της Ευρωζώνης στην Κρίση να είναι ισχυρή», δεδομένου ότι υπάρχει κίνδυνος από τις Ευρωπαϊκές Αγορές, η φωτιά να πηδήσει πάνω από τον Ατλαντικού στις ΗΠΑ και έτσι να μην μπορεί να σβήσει αργότερα, όποιες κι αν είναι οι πυροσβεστικές δυνάμεις και προσπάθειες, που μετά θα καταβληθούν από τις Κυβερνήσεις.

Έτσι, χθες – για άλλη μια φορά καταγράφθηκε η Παγκόσμια αγωνία αφενός μεν για τα όσα συμβαίνουν και εξελίσσονται στην Αθήνα σε σχέση με την Ελληνική Κρίση, αλλά και αφετέρου με αυτά που πρωτοεμφανίζονται στις άλλες χώρες του Οικονομικού Ευρωπαϊκού Νότου – και άλλα άμεσα και άλλα έμμεσα απειλούν τη ζώνη και τη ζωή του Ευρώ και στην προέκτασή τους – αν μεταδοθούν ολόκληρο την περιοχή του Δυτικού Ακρο-Νεοφιλελεύθερου Καπιταλισμού και τις ισορροπίες στον Παγκόσμιο ΑΓΡΙΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ Ανατολής και Δύσης.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις οικονομικές εξελίξεις μετά την Κρίση, επανέρχονται άλλη μια φορά στις θεμελιώδεις παλαιές παραδοχές και εκτιμήσεις τους, οι οποίες μπορούν να συμπικνωθούν στα πιο κάτω:

1ον) Ότι η οικονομική κρίση ξέσπασε με την έγκριση και την καθοδήγηση των Κυρίαρχων Δυνάμεων του ΑΓΡΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, που αγωνίζεται και αγωνιά για την ενοποίηση των δυνάμεων που διαθέτει, κατά κύριο λόγο σε ΗΠΑ και Ευρώπη και που ετοιμάζεται να αντιπαρατάξει στις Νέες Οικονομικές Δυνάμεις στην ΑΝΑΤΟΛΗ (Ασία, Αφρική, αλλά και Λατινική Αμερική) και για αυτό «καθοδήγησε» σε μεγάλο βαθμό τα γεγονότα, που σημάδεψαν την Ιστορία, λίγο πριν, κατά και μετά τον Αύγουστο του 2008, που έχει καταγραφεί και θεωρείται η έναρξη της σύγχρονης μεγάλης Οικονομικής Κρίσης.

2ον) Η περίπτωση της Ελλάδος – μιας εκ των “ευπαθών” Χωρών της Ευρωζώνης – ήταν επιλογή των ίδιων εκείνων πρώτων δυνάμεων που κινούσαν «τις δυνάμεις της εξέλιξης της Κρίσης» και καθοδήγησης των αλλαγών που πραγματοποιούνται Οικουμενικά. Όμως αυτές δεν ήθελαν να περιοριστούν στην περίπτωση της Ελλάδος για κάποια μικρά μέχρι ασήμαντα κέρδη, αλλά έχουν στο σκοπευτικό τους ολόκληρη την Ευρωζώνη και για αυτό προχωρούν στους επόμενους στόχους του Οικονομικού Ευρωπαϊκού Νότου (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία κλπ). Εκεί βρισκόμαστε σήμερα.


3ον) Όμως, οι συγκροτημένες Κρατικές Οντότητες εδώ και καιρό ανησυχούν ότι οι Ηγεσίες των περίφημων “Δυνάμεων της Αγοράς”, ξεπέρασαν τα «εσκαμμένα» και για αυτό έχουν – συμπτυχθεί σε άμυνα και αντεπίθεση, από το φόβο της κατάρρευσης του Οικονομικού Οικουμενικού Συστήματος. Έτσι, είναι βέβαιο πως θα παραστούμε μάρτυρες ενός παρατεταμένου και αγνώστου χρονικής λήξεως αδυσώπητου αγώνα των πολιτικών δυνάμεων, απέναντι στις Οικονομικο-Πολιτικές Δυνάμεις και Ηγεσίες των Παγκόσμιων Αγορών που επιτίθενται κατά των σημερινών πολιτικο-οικονομικών οικοδομημάτων της Υφηλίου και ο οποίος θα διαρκέσει για πολύ.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, επιστρέφοντας στην περίπτωση της Ελλάδος, παρατηρούν ότι ο αγώνας που σήμερα διεξάγεται και θα συνεχισθεί, θα συγκεντρώσει δυνάμεις από τις διάφορες αντιλήψεις και ιδεολογίες πάνω στην ελληνική περίπτωση – με την οποία ξεκίνησε το εγχείρημα για «ξήλωμα» της Ευρωζώνης – η οποία δε θα οδηγηθεί στην ΤΥΠΙΚΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗ, όμως θα «κατασπαραχθεί» και θα «απογυμνωθεί» από όλα όσα Οικονομικά avantages διαθέτει – μάλιστα με προσπάθεια και για πολιτική και εθνική εξουθένωσή της – γιατί ο αγώνας, που σήμερα διεξάγεται γύρω από τη δική της Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική υπόσταση, είναι αφενός μεν πρώτον, υπεράνω των δυνάμεών της και δεύτερον, αφορά αντίπαλα συμφέροντα και αντιλήψεις Οικουμενικών διαστάσεων.