Οι «ΗΓΕΣΙΕΣ» του ΚΟΣΜΟΥ και του ΑΓΡΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ υπέρ της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ….

ΕΛΛΗΝΑ ΡΩΤΑΣ: Τι ΓΙΝΕΤΑΙ??? :

Που ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ και που ΠΑΜΕ????

….Οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ και ο ΛΑΟΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ κατά της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Η Κυβερνητική Ηγεσία αποσπά τα συγχαρητήρια των ηγεσίων της Ε.Ε. , της ΕΚΤ και του Δ.Ν.Τ, για των πρωτοβουλίων που παίρνει στη διαχείριση της Κρίσης Δανεισμού.

Όμως οι άνθρωποι και ο Λαός της Ελλάδας είναι σαφώς αντίθετοι στις περισσότερες από αυτές τις πρωτοβουλίες.

Βέβαια δεν θα είχαν καμιά σημασία τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, που αυτή τη στιγμή δεν είναι με τις Κυβερνητικές πρωτοβουλίες, αν ταυτόχρονα οι περισσότερες από αυτές δεν αποτελούσαν προσβολή και στο φιλότιμο και στο ήθος των Ελλήνων, που έχουν πια βγάλει το συμπέρασμα, ότι πολλές από τις Κυβερνητικές πρωτοβουλίες συγκροτούν για την Κυβέρνηση συμπεριφορά υποταγής, δουλικότητας και υποτέλειας απέναντι στους δανειστές, που έχουν δώσει την εντύπωση, ότι υπαγορεύουν τους όρους της αγοραπωλησίας της Χώρας, που έχει ήδη υπογραφεί από τους Υπουργούς της.

Οι Διεθνείς Αναλυτές ενθαρρύνουν την Κυβερνητική προσπάθεια. Όμως η Ελληνική Κοινή γνώμη δεν ταυτίζεται με αυτή την ενθάρρυνση και δεν «εκτίθεται» υπέρ αυτής, από λόγους αφενός μεν Εθνικής Υπερηφάνειας και αφετέρου εκτιμήσεως των πολιτών, ότι όλα όσα γίνονται ή θα γίνουν δεν πατάν σε στέρεο έδαφος.

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι οικογένειές τους ζουν καθημερινά το άγχος της αναζήτησης ενός νέου στέρεου εδάφους, που όμως τίποτε δεν τους διαβεβαιώνει, ότι μπορούν σίγουρα να το προσδοκούν με όσα γίνονται από τις Δυνάμεις που έχουν συμμαχήσει μαζί τους, τη στιγμή μάλιστα που τα «Άγρια Κοράκια» της Παγκοσμιοποίησης και των Ελεύθερων Αγορών, καθημερινά τους θυμίζουν ότι είναι πανταχού παρόντα και έτοιμα στην οποιαδήποτε νέα ευκαιρία … να τους “κατασπαράξουν”.

Εν τω μεταξύ οι Υπουργοί της “ασήμαντης” – όπως λέει η πλειοψηφία των Ελλήνων – Κυβέρνησης – η οποία είναι η χειρότερη – για τους περισσότερους Έλληνες – Κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης. Οι περισσότεροι από αυτούς ξεκινούν και τελειώνουν την ημέρα τους με διάφορα θεατρικά Show και όχι με σοβαρές πολιτικές ενέργειες, προκειμένου να πείσουν τους μπερδεμένους και απαιτητικούς θεατές τους ότι εργάζονται, αφενός μεν για τη Δημοσιονομική Εξυγίανση, αφετέρου δε για τη σωτηρία του Εισοδήματός τους.

Έτσι δημιουργείται ένα κλίμα ανασφάλειας και έλλειψης εμπιστοσύνης με τους περισσότερους πολίτες να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται να πληρώσουν ένα τεράστιο λογαριασμό, που αφορά τον Εργασιακό και Ασφαλιστικό Βίο των ιδίων και των παιδιών τους, χωρίς καν να έχουν τη βεβαιότητα ότι αυτό θα αποτελεί την τελευταία μεγάλη θυσία και δοκιμασία, αφού ακόμη μιλάμε μόνο για το “λογαριασμό του 2010”. Ενώ θα ακολουθήσουν και άλλοι λογαριασμοί το 2011 , το 2012 και βάλε.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις, διατυπώνουν ολοένα και πιο έντονα τις δικές τους ανησυχίες – που σε λίγο θεωρούν ότι θα έχουν καταστεί βεβαιότητες – ότι όσα εξελίσσονται στην Ελλάδα – και εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο αυτά λαμβάνουν χώρα – έχουν ενσταλάξει σε όλους τη βεβαιότητα, ότι ο Ελληνικός Λαός και οι Έλληνες πολίτες διατελούν υπό καθεστώς «ιδιότυπης ομηρίας» στα χέρια της «Δικτατορίας των Αγορών», η οποία οργανωμένη και μεθοδική εργάζεται για μια ισοπεδωτική λιτότητα, που γκρεμίζει, αφενός μεν το Κράτος – Πρόνοιας – αυτό λίγο – πολύ συμβαίνει σε ολόκληρη την Ευρώπη – αλλά και εργάζεται αόκνως υπέρ της τελικής επιβολής της θέλησης δυνάμεων, που θα πάρουν για λογαριασμό όλων, όλων των ειδών τις αποφάσεις – σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο οι Οικονομικο – Κοινωνικές – αλλά ακόμη και εκείνες, που αφορούν την υπόσταση του Ελληνισμού και των Ελλήνων Πολιτών.

Και για αυτό είναι για πρώτη φορά ανήσυχοι – ίσως και επιθετικοί – χωρίς να υπολογίζουν τι αυτό θα μπορεί να σημαίνει για τα σημερινά Πολιτικά – Οικονομικά και Κοινωνικά status της Δημοκρατίας και του Έθνους.

Για αυτό και ο μέσος πολίτης δεν προσέχει πια , ούτε υπολογίζει τι λένε διάφορα από τα «αφεντικά» του Κόσμου, αφού ουσιαστικά αυτά υπηρετούν τα «αφεντικά της Δικτατορίας των Αγορών», που έχει μπει μπροστά για να βοηθήσει στην «κατεδάφιση» όχι μόνο των Οικονομικών και Κοινωνικών «θεωρητικών δεδομένων» των Λαών, αλλά και των συγκεκριμένων προσωπικών και Εθνικών εξασφαλίσεων των Πολιτών και των Ανθρώπων.