Μήπως όποιες πρόωρες εκλογές…

ΟΙ ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ… ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΟΛΥΜΠΗΘΡΑ ΣΙΛΩΑΜ;

…θυμίσουν τη θυσία της “Ιφιγένειας εν Αυλίδι” χωρίς “ούριο άνεμο”;

Μια περίεργη δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης, με την οποία τάχθηκε αναφανδόν υπέρ το πρόωρων εκλογών, βάζει αφ’ εαυτής και από τη φύση της μια σειρά ερωτηματικά για τις δυνατότητες σωτηρίας, που έχουν σε όλα τα πεδία οι «πρόωρες εκλογές».

Βέβαια, ο Υπουργός Δικαιοσύνης ζήτησε «πρόωρες εκλογές» – όπως επί λέξει ο ίδιος είπε: «για να μη χαθούμε από τον πολιτικό χάρτη για τα επόμενα 30 χρόνια». Αλλά ανεξάρτητα από αυτή καθαυτή τη δήλωση και τη σημασία που θέλει να δώσει δια αυτής ο πατέρας της πρότασης για την άμεση και πρόωρη προσφυγή στην κάλπη, το ερώτημα παραμένει για το ποιο θα μπορούσε να ήτανε το νόημα και η ωφελιμότητα για τη χώρα και την Κυβερνητική παράταξη μια τέτοια επιλογή;;;

Ειδικότερα η αιτιολογία την οποία προβάλει προκειμένου να ζητήσει άμεσες πρόωρες εκλογές, σηκώνει πολύ συζήτηση, δεδομένου ότι κατ’ αυτήν και κατά την επί λέξει διατύπωσή του «δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι υπάρχει ανάγκη δημοκρατικής νομιμοποίησης. Γιατί αν δε σκεφτόμαστε διαρκώς τη δημοκρατική νομιμοποίηση, που πρέπει να έχει μια πολιτική, σαν και αυτήν που ασκείται σήμερα από την Κυβέρνηση, μπορεί στο τέλος μια γενναία Κυβέρνηση να έχει διασώσει τη Χώρα, αλλά ίσως για τα επόμενα 30 χρόνια δε θα υπάρχει Κεντροαριστερά».

Βέβαια, η ευαισθησία για «επαναπόκτηση ειδικής νομιμοποίησης» και η ομολογία από την πλευρά του Υπουργού της απουσίας βαθύτερης πολιτικής νομιμοποίησης για τα μέτρα του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ τον τιμά. Όμως, αυτό δεν έχει καθόλου να κάνει με το γεγονός, ότι δεν μπορούν οι εκλογές αυτές καθαυτές να παίξουν το ρόλο ΚΟΛΥΜΠΗΘΡΑΣ ΣΙΛΩΑΜ για παντός είδους αμαρτήματα και συνεπώς να εξασφαλίζουν στην Κυβερνητική Παράταξη την «αιωνία σωτηρία», όχι μόνο για τα “αμαρτήματα” που πάνε στη φύση της, αλλά και για εκείνα που διαπράττει για κάθε “παρά φύση” αμαρτία. Γιατί υπάρχει ο κίνδυνος αντίστροφα από κάθε παρόμοια ελπίδα, οι νέες εκλογές να αποτελέσουν για την Κυβερνητική Παράταξη χαρακτήρα θυσίας, που θα επανέφεραν τις εικόνες του επεισοδίου της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι», χωρίς της εξασφαλίζουν τον «ούριου άνεμου» στα πανιά της Κυβερνητικής Παράταξης, που θα ήταν απολύτως αναγκαίος για τη διάσωσή της.

Γιατί αυτή τη στιγμή μια τέτοια πράξη θα κινδύνευε να επισύρει όλο το μένος των λαϊκών μαζών, που δε θα μπορούσαν να συγκρατήσουν το θυμό τους, αφού μάλιστα δε θα είχε προλάβει να δοκιμασθεί και η ελπιζόμενη από την Κυβέρνηση σωτηρία μετά την αναμενόμενη θεραπεία και ανάκαμψη από τα τραύματα της Κρίσης και της διαχείρισής της.

Advertisements