To Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης “γνωμοδοτεί”…

ΤΟ ΚΟΣΟΒΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ

…και η Διεθνής Τάξη της περιοχής

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Η γνωμοδότηση του Δικαστηρίου της Χάγης, που χθες Πέμπτη 23 Ιουλίου 2010, δημοσιεύθηκε αναγνώρισε τη μονομερή ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου του 2008.

Η Διεθνής αναγνώριση, που ενδεχομένως δε θα είναι χωρίς συνέπειες για τα αυτονομιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, παρά την επιμονή της Σερβίας που αρνείται τη Διεθνή Νομιμότητα της πράξεως – που σύμφωνα με το Βελιγράδι ποτέ δε θα αναγνωρίσει – αποτελεί σημαντικό στοιχείο στις ισορροπίες της περιοχής, οι οποίες κατασκευάστηκαν με πρωταγωνιστή τις ΗΠΑ και χώρες της Ευρώπης, μετά από μια σειρά ένοπλες συγκρούσεις στην καρδιά των Βαλκανίων, οι οποίες εξακολουθούν να έχουν και σήμερα σημαντικές εναντιώσεις από κράτη και ομάδες που ζουν στην περιοχή.

Παρά ταύτα, η πράξη της αναγνώρισης της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από τη γνωμοδότηση, ίσως οδηγήσει στην αναγνώριση του Κοσόβου από περισσότερες χώρες και ίσως του ανοίξει το δρόμο για τα Ηνωμένα Έθνη. Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωρίσει το Κόσοβο 69 από τα 192 κράτη του ΟΗΕ και 22 εκ των 17 κρατών-μελών της ΕΕ.

Από την άλλη πλευρά η απόφαση ίσως γίνει απαρχή για πρόκληση νέων εντάσεων στην περιοχή, καθώς Σερβικοί πληθυσμοί σε θυλάκους τόσο στο Κόσοβο όσο και στη Βοσνία ίσως εγείρουν ζήτημα ανεξαρτησίας. Η κατάσταση μπορεί μάλιστα να γίνει ακόμα πιο σοβαρή, αν υπάρξουν αντίστοιχα κινήματα και σε άλλες βαλκανικές χώρες.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις παρατηρούν, ότι η γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου – που δεν είναι υποχρεωτική – είναι δυνατό να αποτελέσει σημαντική πολιτική πράξη για τις εξελίξεις στην περιοχή, η οποία παρά την τυπική εξωτερική ηρεμία της δεν παύει να είναι περιοχή που ενδημούν «εμφυλιο-πολεμικές» συγκρούσεις ανάμεσα σε παλαιές εθνοτικές ομάδες, που κατά την παρούσα συγκυρία δεν καταφεύγουν – όπως είχε σημειωθεί πολλές φορές στο παρελθόν στα όπλα για την επιβολή των Εθνοτικών τους desideratum, όμως διατηρούν σε υψηλό βαθμό “βρασμού” τη θέλησή τους για σκοπούς και στόχους που είναι δυνατό να αποτελέσουν λόγους συγκρούσεων με παρόμοιες αλλά ολοσδιόλου διαφορετικές από πλευράς επιδιώξεων ομάδες.


Ανάμεσα στις χώρες που δεν έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσόβου συμπεριλαμβάνονται και χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Ελλάς, οι οποίες μέχρι στιγμής αποφεύγουν να δεχθούν τα “γεννήματα” των πολεμικών συγκρούσεων που προέκυψαν μετά την πτώση των χωρών της μεταψυχροτικής περιόδου.