Η ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ σαν νέα γενεά “αντάρτικου πόλης”…

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΓΥΡΟΣ

…παίρνει τώρα τη σκυτάλη της “Τρομοκρατίας” κατά της Δημοκρατίας

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Μετά την αποστολή της επιστολής της «ΣΕΧΤΑΣ των ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ» (Τρίτη 27 Ιουλίου 2010), δεν επιτρέπεται καμιά αμφιβολία ότι ήδη βρισκόμαστε σε ένα νέο γύρο με αναμέτρηση της “Τρομοκρατίας” κατά της “Δημοκρατίας”.

Η επιστολή επιβεβαίωσε, ότι η «ΣΕΧΤΑ των ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ» θέλησε σε πολλά να αντιγράψει τη «17 Νοέμβρη» – τουλάχιστο αυτό αγωνίζεται να δημιουργήσει σαν εντύπωση, και ότι διαθέτοντας ένα βαρύ οπλοστάσιο – για το οποίο στέλνει επαρκές φωτογραφικό υλικό – εργάζεται για τον πόλεμο «κατά της Δημοκρατίας σας» – όπως επί λέξει λέγει.

Η επιστολή της «ΣΕΧΤΑΣ των ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ» επιβεβαίωσε την εκδοχή ότι γεννήθηκε κατά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008, είτε ως νέο μόρφωμα είτε ως αποσχισθέν τμήμα του ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Αυτό πάντως για το οποίο αγωνίζεται να εμπεδώσει την εντύπωση, ότι αποτελεί, είναι ότι θέλει να αποτελέσει « ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΕΩΝ» στη σημερινή Ελληνική πραγματικότητα. Σε αυτή μάλιστα τη λογική προαναγγέλει νέα χτυπήματα, αλλά με έναν επιπλέον σκοπό: να πληγεί η διεθνής εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, της οποίας τα πλήγματα κατά της βιομηχανίας του τουρισμού επιδιώκονται να σταθούν αποφασιστικά.

Η «ΣΕΧΤΑ των ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ» σε μετωπική αναμέτρηση με το σημερινό Ελληνικό καθεστώς υποσημειώνει εμφαντικά: «έχουμε πόλεμο με τη Δημοκρατία σας. Όσο αφορά την Οικονομική Κρίση και το “μοιρολόι” της κοινωνίας για το δυσοίωνο μέλλον της δε δίνουμε δεκάρα τσακιστή». Και στη συνέχεια με μια νέα μετωπική επίθεση υποστηρίζει: «μόνο μέσα από την ολοκληρωτική καταστροφή του Κράτους και των σημερινών Κοινωνικών Δομών θα μπορέσει να ανατείλει μια νέα προοπτική ζωής».

Ο συντάκτης μάλιστα της σημερινής προκήρυξης δεν κάνει καμιά απόπειρα να «δικαιολογήσει, με ιδεολογικό στίγμα, αυτό που αντιλαμβάνεται – ο ίδιος και τα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης – ως αντάρτικο πόλης». Αντιθέτως επιλέγει να κάνει επίδειξη δύναμης τόσο με τη φωτογραφία του οπλισμού τους, που συνοδεύει την προκήρυξη, όσο και με κομπασμούς όπως ο πιο κάτω: «η ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ δε θα αφήσει ούτε ένα χιλιοστό ασφαλούς εδάφους στη ζωή σας. Τα όπλα μας είναι έτοιμα να μιλήσουν».

Και για να μη μείνει καμία αμφιβολία για τα όπλα της η «ΣΕΧΤΑ των ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ» βάζει εντυπωσιακές φωτογραφίες που καταβάλει προσπάθεια να φέρουν στη μνήμη τις εικόνες, που είχαν όλοι από την «17 Νοέμβρη».

Η προκήρυξη της «ΣΕΧΤΑΣ των ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ»με πολλά αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά, προσφέρεται σε εκτεταμένες αναλύσεις για τις οποίες επιφυλασσόμαστε – αν μας δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία – να επανέλθουμε. Το βέβαιο πάντως είναι ότι η προσπάθεια να “αναστηθεί” η περίοδος μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας – ίσως γιατί σήμερα ευνοείται από πολλά και διάφορα φαινόμενα, που έφερε στην επιφάνεια η Οικονομική κρίση και η ηθικοπολιτική χρεοκοπία του συστήματος, αλλά κύρια η “Ελληνική παρακμή” – που έχει βάλει τη σφραγίδα της σε όλες τις εκδηλώσεις της Ελληνικής δημόσιας ζωής – και η οποία είναι πανθομολογούμενη και εμφανής.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις παρατηρούσαν για τα πιο πάνω φαινόμενα, αλλά και την προκήρυξη της “ΣΕΧΤΑΣ των ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ”, ότι δεν πρέπει να αιφνιδιάζεται κανένας για την επανεμφάνιση τρομοκρατικών ομάδων, οι οποίες παριστάνουν τους “κοινωνικούς εκδικητές” καταφεύγοντας ακόμη και στη δολοφονική βία, δεδομένου ότι κατά την αντίληψη των παρόμοιων περιθωριακών ομάδων αυτό τους εξασφαλίζει ακροατήριο και “τυφλούς οπαδούς” ακόμη κι αν οι ίδιοι είναι στρατολογημένοι – όπως πολλά δείγματα επιμαρτυρούν – ακόμη και από τον κόσμο των ποινικών εγκληματιών, δεδομένου ότι πάντα ασκούσε γοητεία σε όλων των ειδών τους ανθρώπους ο ρόλος του υπερασπιστή των κοινωνικών δικαιωμάτων και λαϊκών κατακτήσεων, ανεξάρτητα από την προσωπική έλλειψη ποιότητας και αρετής, που οι ίδιοι ενδεχόμενα δε διέθεταν.


Οι πολιτικοί παρατηρητές σημείωναν ιδιαίτερα, ότι για ένα τουλάχιστο διάστημα – εκείνο όπου οι εκφραστές της Δημοκρατικής Εξουσίας θα αποδεικνύονται ανάξιοι για την ηθικοπολιτική ηγεσία της Κοινωνίας και του Έθνους, φαινόμενα όπως εκείνα του “αντάρτικου της πόλης” δεν μπορούν αυτόματα και από μόνα τους να πάψουν να υπάρχουν και να εκριζωθούν πλήρως, ανεξάρτητα από το γεγονός, ότι εκείνοι που ενδεχομένως θα εμφανίζονται σαν “κοινωνικοί εκδικητές” θα αποτελούν στην πραγματικότητα περιθωριακά και παραβατικά στοιχεία της κοινωνίας.