Ενώ η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ πίστευε ότι έχει ρίξει ΝΟΚ ΑΟΥΤ την ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ…..

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΓΥΡΟΣ

…. αυτή βγαίνει κερδισμένη στα σημεία!!!

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Σε αγώνα σαν και αυτόν που αυτή τη στιγμή εξελίσσεται, ανάμεσα στις Καθεστωτικές Δυνάμεις της Δημοκρατίας και στις «Επαναστατικές Δυνάμεις» της Τρομοκρατίας, αυτό που σώζει είναι η αλήθεια.

Στο όνομα ακριβώς αυτής της αντίληψης θα λέγαμε ότι σε μερικούς τομείς η Σέχτα των Επαναστατών, έχει ήδη σημειώσει «νίκες στα σημεία».

Το πρώτο από αυτά ήταν ότι η Σέχτα των Επαναστατών ήταν καλύτερα πληροφορημένη για το τι συνέβαινε γύρω από το Δημοσιογράφο και την ασφάλειά του, που η Αστυνομία όχι μόνο δεν είχε υπόψη της ότι είχε «ξένη προστασία» από παλιούς Αστυνομικούς, αλλά και δεν κατάφερε μέχρι τέλος να αποκρύψει την «παχυλή» αυτή άγνοιά της, η οποία αποτελεί σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία των Αρχών Ασφάλειας.

Ένα δεύτερο σημείο αποτελεί το γεγονός ότι ενώ πράγματι και οι Αρχές Ασφάλειας, όπως και πολλοί από όσους ασχολούνται με το φαινόμενο της Τρομοκρατίας, υπέθεταν ότι πλέον υπάρχουν «δεσμοί συνεργασίας» ανάμεσα στους «Ιδεολόγους της Κοινωνικής Επανάστασης και του Αναρχισμού» και στους Ποινικούς κρατούμενους των Ελληνικών Φυλακών – πράγμα το οποίο όπως γνωρίζουν όσοι πέρασαν από τις Φυλακές τα περασμένα χρόνια, ιδιαίτερα στα χρόνια της Χούντας, αποτελούσε σταθερή επιδίωξη μεγάλου μέρους από τις λογιών λογιών κατηγορίες των Ποινικών, δεν είχε ποτέ στο παρελθόν σημειωθεί, τουλάχιστον σε αυτή την έκταση, που φαίνεται καθαρά πια ότι συμβαίνει – με αποτέλεσμα να πρέπει πια σήμερα να μιλάμε για ποιοτική αλλαγή των θεμελιωδών δεδομένων, γιατί ούτε λίγο, ούτε πολύ χρειάζεται άλλου τύπου αντιμετώπιση από τις Δυνάμεις Προστασίας του Καθεστώτος.

Τρίτον, οι κύριοι στόχοι της Τρομοκρατίας της Σέχτας των Επαναστατών είναι παραλλαγμένοι και σε πλάτος και σε βάθος και περισσότερο περιστρέφονται γύρω από τους παντός είδους και τύπου «ήρωες» της καθημερινότητας και λιγότερο γύρω από όσους πραγματικά αποτελούν τους «πυλώνες» της τάξεως, που επικρατεί και στηρίζει το εδώ ή και παντού καθεστώς που επικρατεί και στην πραγματικότητα συντηρεί τα πραγματικά «θεμέλια του Οικουμενικού, Περιφερειακού ή Εθνικού Καθεστώτος».

Τέταρτον, τα κύρια σημεία ενδιαφέροντος – πάντα με βάση την προκήρυξη – του συντάκτη του κειμένου, που περιστρέφονται γύρω από τις φυλακές και τον κόσμο, που κινείται γύρω από αυτές, είναι τέτοια και τόσα, ώστε τελικά να μην μπορεί μεν να απειλήσει κανενός είδους πραγματικό καθεστώς στην Οικονομία, την Κοινωνία και την Πολιτική, να μπορεί όμως να αποτελεί για χρόνο πολύ μικρούς, μεσαίους ή μεγάλους στόχους ενός «κυνηγητού» Τρομοκρατίας, χωρίς αρχή ή τέλος, αλλά ενδεχόμενα και χωρίς ουσία, που να περιστρέφεται γύρω από τα «θεμελιώδη».

Όμως επειδή οι παρατηρήσεις αυτού του τύπου, που μόλις πιο πάνω παραθέσαμε ή εκείνες οι άλλες, οι οποίες θα πρέπει με επιμελή τρόπο να συμπληρωθούν είναι αναρίθμητες, θα σταματήσουμε το σχολιασμό που σήμερα κάνουμε – σαν πρώτα σχόλια του συμβάντος της δολοφονίας του δημοσιογράφου – για να επανέλθουμε σε κάποια άλλη ευκαιρία, που ήδη με το πρώτο σχόλιό μας υποσχεθήκαμε και με προσπάθεια να καλύψει πληρέστερα το θέμα ή τα θέματα, που ρίχνει στο τραπέζι η εμφάνιση της Σέχτας των Επαναστατών.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις, αρκούνται σήμερα μόνο να παρατηρήσουν ότι ο αιφνιδιασμός που έδειξε να υφίσταται το Κράτος, με τα δύο τελευταία χτυπήματα – το πρώτο κατά του Υπασπιστή του Υπουργού και το δεύτερο κατά του δημοσιογράφου – έδειξε καθαρά κατακάθαρα ότι και στον Τομέα της Τρομοκρατίας, όλα όσα έγιναν ή γίνονται στο πρόσφατο παρελθόν, περισσότερο θυμίζουν – το «νταβαντούρι» που συνηθίζεται στη Χώρα μας σε κάθε ευκαιρία «φεστιβαλικών γεγονότων ή εκδηλώσεων» – και λιγότερο επιστημονικής προετοιμασίας μελέτης και απάντησης, όπως επιδιώκουν σήμερα σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, οι σοβαρές Υπηρεσίες. Αλλά για όλα αυτά θα επανέλθουμε αργότερα.