1Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ αντί ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Νο2

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Από τον επόμενο μήνα – πιο συγκεκριμένα από την επόμενη Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010 – οι αποφάσεις που θα παρθούν από τους Υπουργούς Οικονομικών της Ε.Ε., που συμφωνούνται από τους εκπροσώπους των Κυβερνήσεων, θα συγκροτείται η 1η επικαιροποίηση του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Νο1, που θα πάρει τη θέση του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Νο 2.

Όπως προβλέπουν έγκυρες ανταποκρίσεις από το Εξωτερικό, θα περιλαμβάνονται δεκάδες μεταρρυθμίσεις με περιπτώσεις επώδυνες στο Ασφαλιστικό, στο ύψος των Κοινωνικών Δαπανών, στα Οικονομικά των Δήμων και στα Νοσοκομεία, αλλά και στη γενική Φορολογία με αντάλλαγμα το δικαίωμα της Ελληνικής Κυβέρνησης να υποκαταστήσει με άλλες πηγές εσόδων επώδυνα εισπρακτικά μέτρα του 2011, που περιλαμβάνει το Αναθεωρημένο Μνημόνιο.

Σύμφωνα με τη σύσταση για απόφαση του Συμβουλίου, που αφορά την τροποποίηση της απόφασης 2010/320 Ε.Ε. του Συμβουλίου της 10ης Μαϊου 2010, η Ελλάδα θα πρέπει μεταξύ άλλων να μειώσει το έλλειμμα κατά 0,2 5 το 2011, να απαγορεύσει τα ελλείμματα σε Δήμους ως το 2014, να επανεξετάσει (μαζί με την Ε.Ε.) το Συνταξιοδοτικό του ΙΚΑ, του ΟΓΑ, του ΟΑΕΕ, τις Επικουρικές και τα Βαρέα, αλλά και να τοποθετήσει ξένους εμπειρογνώμονες στα Νοσοκομεία.

Στον αντίποδα περιορίζονται κατά 500εκ. € η περικοπή επενδύσεων του 2011 και κατά 100 εκ. € τα έσοδα από την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών και το κυριότερο δίνεται το δικαίωμα για αντικατάσταση πολλών Δημοσιονομικών μέτρων.

Με μια λέξη η επικαιροποίηση του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Νο1 κάνει σκληρότερο το ΜΝΗΜΟΝΙΟ, αλλά ταυτόχρονα το καθιστά πιο συζητήσιμο στη διαπραγμάτευση που θα ακολουθήσει ανάμεσα στην Κυβέρνηση και τις Συνδικαλιστικές και Κοινωνικές Ηγεσίες, που θα διαπραγματευτούν μαζί της στο προσεχές διάστημα, ιδιαίτερα στο 2011.

Όλα τα προηγούμενα αποτελούν όρους “sine qua non” για τη δεύτερη δόση του δανείου από 9 δις €, που θα πρέπει να εισπράξει μέσα στον επόμενο Σεπτέμβριο, προκειμένου να ανταποκριθεί στοιχειωδώς προς τις Δημόσιου χαρακτήρα υποχρεώσεις του Ελληνικού Κράτους.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις, επανερχόμενοι στα σχόλια των τελευταίων εβδομάδων και ημερών, παρατηρούν ότι όσο πλησιάζουμε προς το Σεπτέμβριο και τους κρίσιμους εντός αυτού σταθμούς, πρώτον την έκθεση Θεσσαλονίκης, δεύτερον την 3η του Σεπτέμβρη επετειακή ημερομηνία της Ιδρύσεως του ΠΑΣΟΚ και τρίτον ολόκληρη την μεταθερινή περίοδο, που παραδοσιακά αποτελεί την περίοδο εντός της οποίας καταστρώνεται η Οικονομικο – Κοινωνική Πολιτική της Κυβέρνησης και του Κράτους για το προσεχές έτος 2011, τόσο και θα έρχονται πιο κοντά σε όλους μας οι αποφάσεις της Κυβέρνησης αφενός μεν για το νέο χρόνο 2011, αφετέρου για τον Ανασχηματισμό ή την Αναδόμηση, η οποία αναμένεται από όλους, προκειμένου η Κυβέρνηση και τα Κόμματα να πάρουν εκ νέου θέση στην αφετηρία για τη νέα εκκίνηση των πραγμάτων, τα οποία μάλιστα αυτή τη στιγμή πιέζονται και έχουν πάνω τους και τη σφραγίδα της προσεχούς Εκλογικής Αναμέτρησης για τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές, στην νέα μάλιστα «Καλλικράτειο» διαμόρφωση.

Οι πολιτικοί παρατηρητές παρατηρούν ότι ήδη με την είσοδο στον Σεπτέμβρη, φτάνουμε μπροστά σε μια κρίσιμη περίοδο μετρήσεως των Λαϊκών αντιδράσεων και των συμπερασμάτων, που θα πρέπει να εξαχθούν από την Λαϊκή ψήφο – η οποία μολονότι δεν είναι η προσφορότερη για το είδος των πολιτικών συμπερασμάτων, που θέλουμε να εξαγάγουμε – μπορεί να δώσει το «χαλί» από το οποίο μπορούν να προκύψουν

διδάγματα για τη λαϊκή διάθεση απέναντι στις Πολιτικές Δυνάμεις και σε όλα όσα – στο διάστημα που πέρασε – λαμβάνουν χώρα στον Τόπο.

Όμως αυτό που δεν έχει ανάγκη από καμιά μέτρηση είναι ότι η λαϊκή αποστροφή απέναντι σε πολλές από τις κύριες πράξεις αυτής της Εξουσίας αυτού του διαστήματος είναι μεγάλη, έτσι ώστε το μεγαλύτερο κομμάτι του Ελληνικού Λαού να κάνει τις επιλογές του είτε μακριά από τα παραδοσιακά Κόμματα, είτε κόντρα σ’ αυτά υπέρ του ΛΕΥΚΟΥ, ΑΚΥΡΟΥ ή της ΑΠΟΧΗΣ, πράγμα που αποτελεί τον ισχυρότερο δείκτη αποδοκιμασίας – που μπορεί να διατυπωθεί από τους απλούς πολίτες – για όλα όσα απαραδέκτως σημειώνονται από τις παντός είδους Εξουσίες – Πολιτικές, Συνδικαλιστικές, Κοινωνικές, Πνευματικές – που κάθε μέρα και πιο πολύ συμβάλλουν στη γενικότερη ΕΚΠΤΩΣΗ, ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ, ΔΙΑΛΥΣΗ και ΠΑΡΑΚΜΗ του Τόπου.