Το ΜΝΗΜΟΝΙΟ ρίχνει βαριά τη σκιά του…

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ της 7ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010 είναι ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Ή ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ;

…και εξαφανίζει τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Το πρόταγμα της πολιτικής χροιάς της αναμέτρησης της 7ης Νοεμβρίου 2010 δεν είναι καταρχήν κανονική εξέλιξη.

Αν και ο πολιτικός χαρακτήρας και των Αυτοδιοικητικών επιλογών πάντοτε επιχειρείται, εντούτοις η Αυτοδιοικητική Αξία του δεν πρέπει ΠΟΤΕ να παραβλέπεται. Όμως όλα αυτά ισχύουν λίγο πολύ κυρίως για κανονικές εποχές.

Η ΤΡΟΙΚΑ και ΔΝΤ έχουν “ηλεκτρίσει” σε τέτοιο βαθμό την ατμόσφαιρα, ώστε η ευκαιρία της κάλπης δεν μπορεί να την απαλλάξει από τον πειρασμό της μετρήσεως της Λαϊκής Ψήφου σε σχέση με τις κύριες και μεγάλες επιλογές που κυριαρχούν στη χώρα, η σπουδαιότερη των οποίων αυτή τη στιγμή είναι ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

Θα ήταν περίεργο και εξω-ελληνικό αν μετά τις ανατροπές που έχουν γίνει στη ζωή όλων το τελευταίο διάστημα, οι ψηφοφόροι να προσέλθουν στην κάλπη έχοντας στο μυαλό τους τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, όπως αξιώνει η Κυβερνητική προπαγάνδα.

Ένας πολίτης που έχει ξεχάσει τις μειώσεις μισθών, τις κομμένες συντάξεις, την κατάργηση δώρων και επιδομάτων, το ΦΠΑ, τα λουκέτα στην αγορά, την ακρίβεια στην βενζίνη, τις απολύσεις και τόσα άλλα και πηγαίνει αμέριμνος να ψηφίσει αναλογιζόμενος ότι ο Δήμος του, που συνενώθηκε με πολλούς άλλους γειτονικούς Δήμους – λίγους ή πολλούς, μικρούς ή μεγάλους – με τους οποίους πάντως δεν έχει καμία επαφή και συνάφεια μόνο και μόνο γιατί αυτό ίσως θα βοηθούσε να διεκδικηθούν ευρωπαϊκά προγράμματα πιο εύκολα – όπως υπολόγιζε ο αρχικώς κατ’ ιδέα κυβερνητικός σχεδιασμός στα χαρτιά – δεν μπορεί να βρεθεί εύκολα και αν αυτό συμβεί θα είναι είτε γιατί είναι εντελώς πολιτικά «ξενέρωτος», είτε γιατί θα κάνει “απολίτικους υπολογισμούς” με βάση τις προσωπικές κλίσεις, προτιμήσεις ή ιδιορυθμίες του, που πάντως δεν μπορούν να συγκροτήσουν «ρεύμα».

Έτσι, το «ρεύμα» είναι μοιραίο να συγκροτηθεί στον άξονα του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ και όχι στον άξονα του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, ο οποίος θα κατακαλυφθεί και θα εξαφανισθεί από την «σύμπτωση επί ταυτώ» των συντριπτικά περισσότερων.

Έτσι, όλα τα δείγματα μιλούν για το «ναυάγιο» των κυβερνητικών υπολογισμών, που «πόνταραν και έπαιξαν» στον άξονα του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ και κάλεσαν τον ελληνικό λαό σε ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για αυτόν ή για κάτι άλλο (που στη θέση του οι συντριπτικά πολλοί βάζουν την απαλλαγή από το ΜΝΗΜΟΝΙΟ) με φυσική κατάληξη η Κυβερνητική επιλογή να βαδίζει «κατά κρημνόν».

Βέβαια, είναι για πολλούς βέβαιο, ότι πέραν της συγκυρίας και της «σημαίας» πίσω από την οποία πολλές και διάφορες Αντιπολιτευτικές Ομάδες από διαφορετικές αφετηρίες «εκκινούσες» συναντιούνται στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ – εξαιτίας των πολλών και αναμφισβήτητων ελαττωμάτων του και του δεδομένου ότι κανένας μέχρι τώρα ούτε τον είδε ούτε τον δοκίμασε και όλοι καλούνται να τον “πλάσουν” τεχνητά στην φαντασία τους – δε θα μπορούσε ούτε να εξασφαλίσει πλειοψηφία, ούτε να είναι η ιδεώδης «σημαία» ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ. Για αυτό το λόγο και από αυτή την αιτία και αφορμή, η Κυβερνητική επιλογή δεν μπορεί – έτσι ή αλλιώς – να θεωρείται επιτυχημένη.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις – οι οποίοι κατά βάση πιστεύουν στην αξία των Αυτοδιοικητικών Εκλογών, για αυτό είναι αναφανδόν τεταγμένοι υπέρ των άξιων, έντιμων και ικανών Δημοτικών Αρχόντων και όχι υπέρ των Κομματικά «έγχρωμων λαμογιών» που συχνά έρχονται στην επιφάνεια – διακρίνουν και προλέγουν, ότι στην παρούσα συγκυρία αν πρόκειται ο πολίτης να σκεφθεί με όρους πολιτικούς και όχι Αυτοδιοικητικούς, τότε θα προσέλθει στην κάλπη του προσεχούς Νοεμβρίου αποφασισμένος για ΜΗΝΥΜΑ ΚΑΤΑ του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ και όχι ΥΠΕΡ του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ.

Εξάλλου, επειδή ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ συνιστά μείζονα μεταβολή στο Διοικητικό χάρτη της χώρας και ταυτόχρονα στη φιλοσοφία της Διακυβέρνησης του Ελληνικού Κράτους – την οποία δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αποδέχεται η πλειοψηφία του λαού – το “ρίσκο” για την αποδοχή ή την απόρριψή του ήταν και παραμένει μεγάλο, ακόμη και αν δεν είχε απέναντί του ένα “θηριώδη” αντίπαλο σαν το ΜΝΗΜΟΝΙΟ – που μέχρι στιγμής δεν έχει ούτε έναν-σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και ο Πρωθυπουργός- απολογητή και οπαδό. Από όλες τις πλευρές, συνεπώς, αποτελεί για την Κυβερνητική παράταξη «ατύχημα» η επιλογή «φανατικής ψήφου» – Δημοψηφισματικής μορφής – του τύπου «άσπρο-μαύρο»που επιδιώκεται από την Κυβέρνηση, προκειμένου να χαραχθεί ο Δημοψηφισματικός χαρακτήρας των εκλογών της 7 Νοέμβρη 2010.

Οι πολιτικοί παρατηρητές παρατηρούν, ότι σήμερα με την είσοδο στον Οκτώβρη 2010 – και ενώ η προεκλογική καμπάνια βρίσκεται στην τελική ευθεία της – η συζήτηση των Κομμάτων για τον χαρακτήρα των επόμενων Αυτοδιοικητικών Εκλογών έχει σχεδόν διαμορφωθεί, ιδιαίτερα αν συνεκτιμηθεί ότι αφενός μεν στις 13 Περιφέρειες, αλλά και στις Δημαρχίες των περισσότερων μεγάλων πόλεων της χώρας τα Κόμματα και τα πρόσωπα της αναμέτρησης είναι λίγο πολύ γνωστά και συνεπώς οι προγνώσεις για το ποια θα είναι τα ενδεχόμενα αποτελέσματα δεν είναι ιδιαίτερα σκοτεινές.

Advertisements