Το όνειρο του Γένους για ΕΝΩΣΗ έγινε μετά από ποτάμια αίματος πραγματικότητα …..

97 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ……

την ΕΝΩΣΗ της ΚΡΗΤΗΣ με την ΕΛΛΑΔΑ

οι ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

…. και τώρα ξαναγυρνά πίσω ο “ΕΦΙΑΛΤΗΣ” !!!

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Σήμερα 97 χρόνια μετά, παραμονές της Επετείου της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα, που έγινε την Κυριακή της 1ης Δεκεμβρίου 1913, ζούμε μια άλλη Ιστορική Περίοδο, που πολλές φορές για διάφορες αιτίες που έχουν προκληθεί από πηγαίες Ιστορικές προκλήσεις ή τεχνητά, από πολλούς και διάφορους εχθρούς του Ελληνισμού (υποκινούμενους από ξένους εχθρούς ή καθοδηγούμενους από εσωτερικούς ανταγωνισμούς και συμφέροντα εντοπίων), συχνά – πυκνά βρισκόμαστε σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και στην Κρήτη ιδιαίτερα, μπροστά από προκλητικές καταστάσεις, που φτάνουν μέχρι το αδιανόητο, δηλαδή τις ιδέες και τις ενέργειες «χωριστικών κινήσεων», που απειλούν την ακεραιότητα του Ελληνισμού και του Ελληνικού Χώρου, γιατί σηκώνουν και ανεμίζουν «ΣΗΜΑΙΕΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ» σημαντικών περιοχών της Περιφερικής Ελλάδας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η ΣΗΜΑΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (τάχα σημάδι του ΝΕΟ – ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ?????), που άκουσον άκουσον έχει μέσα της και το αστέρι των Σουλτανικών κατακτήσεων !!!

Επειδή όσοι γνωρίζουν τα ακριβή δεδομένα θεωρούν γελοία και προκλητικά όλα όσα λένε οι Προφήτες της «Νέο – Αυτονομίας», που έχουν κατασκευάσει για αυτό περίεργες και φανταστικές θεωρίες π.χ. ότι τάχα οι Συνθήκες, που προηγήθηκαν της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα με πρωτεργάτη τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τη Γενιά της Εθνικής Απελευθέρωσης και Ολοκλήρωσης, για αυτό παραθέτουμε αμέσως παρακάτω δύο κείμενα παρμένα από Κρητικά έντυπα, που κυκλοφόρησαν αυτές τις ημέρες των Εκλογών της Παγκρητίου Ένωσης, και διανεμήθηκαν σε χιλιάδες Κρητικούς και τα οποία αναφέρονται στην Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, αλλά και στις Διεθνείς Συνθήκες για την Ένωση αυτή και τα οποία «κονιορτοποιούν» τα παραμύθια και τα κατασκευάσματα των ειδών ειδών θεωριών και θεωρημάτων των νέων “ΕΦΙΑΛΤΩΝ” , κάτω από τα οποία επιχειρείται να κρύψουν τις ιδιοτελείς και «Εθνοκτόνες» επιδιώξεις τους, με μανδύα Επιστημονικοφανή επιχειρήματα διαφόρων τυχοδιωκτών και Εθνοκτόνων Αρχιτεκτόνων της διαλύσεως της Εστίας του Νέου Ελληνισμού, της Σύγχρονης Ελλάδας.

Το πρώτο γραμμένο από τον Αντώνη Μυτιληνάκη Αντιστράτηγο ε.α. αναφέρεται στα γεγονότα που προηγήθηκαν στην Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, που έγινε την 1η Δεκεμβρίου 1913, και έχει δημοσιευτεί στην ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ αρ. φύλλου 94 Νοέμβριος 2010.

Το δεύτερο αναφέρεται στις Διεθνείς Συνθήκες για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, γραμμένο από τον Γεώργιο Περπιράκη, επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ., δημοσιευμένο στα ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ φύλλο 485 Νοέμβριος 2010.

Επειδή στις εποχές που ζούμε είναι βέβαιο ότι η Περιφερική Ελλάδα απειλείται από διάφορες πλευρές και διάφορους «γείτονες» στη βασική υπόστασή της, αλλά και στα ευαίσθητα Περιφερικά «δώματά» της (Θράκη, Μακεδονία, Ήπειρος, Ιόνια Νησιά, Κρήτη, Νησιά Ανατολικού Αιγαίου κλπ.), για αυτό ο Πατριωτισμός του σημερινού Έλληνα αξιώνει να αναπτυχθεί από τον καθένα χωριστά και όλους μαζί, το αίσθημα εκείνο, το οποίο βοήθησε να κτιστεί η σημερινή Ελλάδα από τη γενιά που εξασφάλισε την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και την ΕΘΝΙΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ, όπως καθοδηγήθηκε από τον ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ.

Το πιο πάνω αίσθημα κυριαρχούσε διάχυτα στις χθεσινές εκλογές της Παγκρήτιας Ένωσης, οι οποίες τελικά ανέδειξαν νικητή τον Μαριδάκη Γεώργιο έναντι του Παλάσσαρου Στέλιου, με ελάχιστους ψήφους διαφορά, αλλά όμως το κύριο διακριτικό των εκλογών ήταν ότι άλλη μία φορά εξεδηλώθη κατά πανηγυρικό τρόπο και αδιάψευστο το φαινόμενο της αποχής και του άκυρου, που δείχνει την απόσταση που έχει η σημερινή λαϊκή βάση από τις Ηγεσίες της, πράγμα το οποίο ξαναμετρήθηκε χθες στις Εκλογές της Παγκρητίου, οι οποίες παρουσίασαν το φαινόμενο της ισοδύναμης διάστασης των Παρατάξεων, που συμμετείχαν στις Εκλογές, αλλά κύρια της όλως διόλου υποτυπώδους εκπροσώπησης (ψήφισαν 6.000 μέλη), που δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αποτελεί επαρκή εκπροσώπηση για τις εκατοντάδες χιλιάδων των Κρητικών του Λεκανοπεδίου της Αττικής, που μετά πάθους και προσήλωσης ακολουθούν πάντα τις Κρητικές Εθνικοτοπικές εκδηλώσεις του Λεκανοπεδίου Αττικής.

Advertisements