«Τοπίο στην ομίχλη», που όμως …….

Στα ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ: ΝΑΙ – ΟΧΙ δηλαδή…… ΝΑΙ

…στέλνει τα ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ στην ΤΡΟΪΚΑ

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Η συζήτηση μεταξύ Κυβέρνησης και Κοινωνικών Εταίρων, σχετικά με το ζήτημα Εργασιακών, με επίκεντρο τις Εργασιακές Συμβάσεις, κινούνται μέσα σ’ ένα «νέφος» αβεβαιότητας και αλληλο – αμφισβητήσεων, στην κορυφή όμως του οποίου κινούνται οι αξιώσεις του ΣΕΒ, που στέλνουν το σύνολο των ρυθμίσεων πίσω προς το ΜΕΣΑΙΩΝΑ.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ζητείται από το ΣΕΒ η κατάργηση της αργίας του Σαββάτου, που όπως είναι γνωστό στις νέες εποχές αποτελούσε την απόδειξη εξανθρωπισμού της Εργασίας.

Παρά το γεγονός ότι κανένας δεν ξέρει με πλήρη βεβαιότητα τι έγινε στη συνάντηση εργοδοτών – εργαζομένων, όλοι σήμερα θεωρούν ότι άνοιξε ο δρόμος για τις Επιχειρησιακές Συμβάσεις – από το γεγονός της σκέτης συνάντησης ΣΕΒ – ΓΣΕΕ – και συνεπώς από το γεγονός ότι τελείωσαν οι Διαβουλεύσεις των Κοινωνικών Εταίρων – πράγμα που αμφισβητείται από τη ΓΣΕΕ – και συνεπώς «λύθηκαν τα χέρια» της Κυβέρνησης, που προχωρεί ακάθεκτη για νέο Νόμο για τις νέες Συμβάσεις, που θα πρέπει να ισχύσουν από την 1η Ιανουαρίου 2011.

Έτσι η στείρα συνάντηση των Κοινωνικών Εταίρων παρέχει την κάλυψη, όπισθεν της οποίας εμφανίζονται συμφωνίες ή δήθεν συμφωνίες, οι οποίες αναφέρονται στη χρονική διάρκεια της ισχύος των Επιχειρησιακών Συμβάσεων (να είναι ένα συν ένα έτη χωρίς απολύσεις και διαπραγμάτευση, είτε από το Εργοστασιακό Σωματείο, είτε από το Κλαδικό, ανάλογα από το μέγεθος της Επιχείρησης). Δηλαδή η διαπραγμάτευση για τη νέα Σύμβαση θα γίνεται από το Εργοστασιακό Σωματείο στις μεγάλες Επιχειρήσεις, με προσωπικό από 20 έως 50 άτομα, όπου θα απαιτείται πλειοψηφία 2/3 και στις μικρότερες επιχειρήσεις το ρόλο της μεσολάβησης θα αναλαμβάνει το Κλαδικό Σωματείο.

Ωστόσο ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ όταν ρωτήθηκε αν αυτά πράγματι συμφωνήθηκαν, απάντησε αναφερόμενος στον ΣΕΒ «ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται» και αρνήθηκε την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας.
Μιλώντας μάλιστα σε ραδιοφωνικό σταθμό τόνισε «…εμείς δώσαμε μάχη να μη κοπεί ο 13ος και 14ος μισθός. Δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει τέτοια συμφωνία».

Μετά από ένα παρόμοιο «κουβάρι» γύρω από το τι ειπώθηκε και τι συμφωνήθηκε ανάμεσα στους Κοινωνικούς Εταίρους, κανένας δε μπορεί έγκυρα να ισχυριστεί τι ειπώθηκε και τι συμφωνήθηκε και όλες οι υποθέσεις και οι αντίστοιχοι ισχυρισμοί γίνονται με «ίδιον κίνδυνο» του λέγοντος, με τελικό συμπέρασμα και αποτέλεσμα αυτό που θα αναλάβει η Κυβέρνηση να φέρει στη Βουλή να γίνεται με «ιδία ευθύνη» της Κυβέρνησης, η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα ακολουθήσει με «κλειστά μάτια» αυτά που θα της υπαγορεύσει η ΤΡΟΪΚΑ και τα οποία από 1ης Ιανουαρίου 2011 θα ισχύσουν ως η Βασική Συμφωνία και η Βασική Νομοθεσία στις Εργασιακές Σχέσεις.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις, παρατηρούν με θλίψη και πανικό το «σπαράλιασμα» όλων των θεσμών και όλων των βασικών ρυθμίσεων, που με τόσο κόπο από την Μεταπολίτευση και μετά έγιναν στη Χώρα υπέρ του απλού πολίτη και εργαζόμενου, και επισημαίνουν την αυτόματη συνέπεια – που αργά ή γρήγορα θα υπάρξει – και που με μια λέξη θα μπορούσε να αποδοθεί σαν ΕΞΕΓΕΡΣΗ ή ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ σε όσα σήμερα ο ΑΓΡΙΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ υπαγορεύει σαν ΚΑΝΟΝΕΣ και ΤΑΞΗ ΖΩΗΣ στους ΛΑΟΥΣ και εκθύμως δέχονται ή συναποδέχονται οι Κυβερνήσεις των Λαών (μερικές μάλιστα των οποίων “κορδακίζονται” να πιστεύουν πως είναι ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ.

Όμως αυτό σημαίνει την αρχή του τέλους, που αργά ή γρήγορα αν συνεχιστούν αυτά θα έρθει με δύναμη “ΦΥΣΙΚΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ”.

Advertisements