Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ που ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ για την ΕΥΡΩΖΩΝΗ


Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Η διήμερη συνάντηση των Ευρωπαίων Ηγετών την Πέμπτη και την Παρασκευή στις Βρυξέλες (16-17 Δεκεμβρίου 2010), σύμφωνα με όλους τους παρατηρητές αποτελεί σημείο καμπής για την Ευρωζώνη, δεδομένου ότι τα θέματα που θα αποφασιστούν στη διάρκειά της αποτελούν λίγο πολύ για όλους όσους συμμετέχουν σε αυτή – αλλά και τους λοιπούς μεγάλους πόλους του πολυπολικού μας κόσμου – κρίσιμες και μεγάλες αποφάσεις για τη συνοχή ή τη διάλυσή της.

Βέβαια, το κλίμα που επικρατεί μεταξύ των Ευρωπαίων Ηγετών, ποτέ δεν ήταν χειρότερο, γεγονός που δε διευκολύνει τη λήψη των αναγκαίων αποφάσεων στα κρίσιμα θέματα της οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρώπης.

Επίσης, όλοι γνωρίζουν ότι δε διαθέτουν πια την πολυτέλεια της αναμονής και της αναβολής των μεγάλων αποφάσεων και για αυτό επιδεικνύουν εκνευρισμό τόσο και τέτοιο που κάνει τη Σύνοδο ακόμη πιο κρίσιμη.

Ανάμεσα στα μεγάλα θέματα που θα συζητηθούν και θα αποφασισθούν είναι 1)το ευρω-ομόλογο, 2) ο μόνιμος μηχανισμός χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, 3) γενικές αρχές και κανόνες περαιτέρω λειτουργίας της Ευρωζώνης κ.ά.

Για την Ελλάδα είναι πιθανή η διεξαγωγή συζήτησης για το θέμα της επιμήκυνσης της αποπληρωμής των δανείων, που λαμβάνει η χώρα μας από τους εταίρους της στην Ευρωζώνη και από το ΔΝΤ.

Εντωμεταξύ, κατέστη γνωστό ότι ο Γαλλο-γερμανικός άξονας για την ταμιακή ενίσχυση του μηχανισμού στήριξης, για τον οποίο προ ημερών είχε αναφανδόν εκδηλωθεί ο κ. Γιούνκερ, συναντά την άρνηση του Βερολίνου και των Παρισίων και έτσι «μπαίνει στον πάγο», τουλάχιστο το ευρω-ομόλογο και κατά πάσα πιθανότητα η περαιτέρω ενδυνάμωση του Μηχανισμού Στήριξης.

Η Καγκελάριος της Γερμανίας Α. Μέρκελ και ο Πρόεδρος της Γαλλίας Ζαρκοζί «έκλεισαν τουλάχιστο προς το παρόν το θέμα της έκδοσης ευρω-ομολόγου», ενώ ομοίως είναι αρνητική η θέση τους και στο ενδεχόμενο ενίσχυσης των κεφαλαίων για τον νυν μηχανισμό στήριξης, υπογραμμίζοντας ότι τα χρήματα που έχουν διατεθεί είναι υπεραρκετά.

Μάλιστα, πάνω στο θέμα του ευρω-ομολόγου ο Ζαν Κλοντ Τρισέ φρόντισε έγκαιρα να κρατήσει αποστάσεις δηλώνοντας, ότι «από τη στιγμή που δεν έχει κατατεθεί επίσημη πρόταση για τα πιο πάνω θέματα, η ΕΚΤ δεν έχει άποψη για το θέμα».

Μετά τα πιο πάνω, αυτή τη στιγμή η Ελλάδα ετοιμάζεται να προσέλθει στη συνάντηση κορυφής της επόμενης εβδομάδος και εντωμεταξύ ελπίζει σε επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων, αγορά από την ΕΚΤ και άλλων κρατικών τίτλων, ενίσχυση του Ευρωπαϊκού κουμπαρά.

Εξάλλου, αυτή τη στιγμη η Κυβέρνηση της Ελλάδος δίνει εξετάσεις για να εξασφαλίσει την 4η δόση. Για αυτό εκτελεί πρόθυμα όλα όσα της ζητά η ΤΡΟΙΚΑ έστω κι αν αυτό προκαλεί εσωτερική εξέγερση και απώλεια των ερεισμάτων της στο εσωτερικό ή και ανάπτυξη του στρατοπέδου των εχθρών της που ξεκινά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά προχωρά και αγκαλιάζει ευρύτατα στρώματα της Ελληνικής Κοινωνίας που πλήττονται και αδικούνται από τα εντωμεταξύ λαμβανόμενα μέτρα ή τις άδικες και άνισες καταστάσεις που εντωμεταξύ προκύπτουν.

Ίσως το μόνο «αντίμετρο» που απειλεί ο Πρωθυπουργός κατώ των ευρωπαίων εταίρων για όλα όσα ενδεχομένως πολύ δυσάρεστα θα μπορούν να προκύψουν από τη Σύνοδο Κορυφής της επόμενης εβδομάδος είναι το ότι για πρώτη φορά μιλώντας στη Βουλή σε απάντηση ερωτήσεως της Αντιπολίτευσης μίλησε για δημοψήφισμα – που το απηύθυνε προς το εξωτερικό – για όποιες αλλαγές από εδώ και πέρα μπορεί να προκύψουν στη Συνθήκη της Λισαβόνας της ΕΕ, και οι οποίες θα έπρεπε χάρη των συμφερόντων της Ελλάδος να μην περάσουν σε οποιαδήποτε αναθεώρηση της Συνθήκης που θα αφορούσε την Ευρωζώνη.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις παρατηρούσαν, ότι όσο προχωρά κατ’ επιταγή της ΤΡΟΙΚΑΣ και των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ (του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Νο1, αλλά και εν συνεχεία Νο2 και Νο3) η συμμόρφωση της Ελληνικής Κυβέρνησης προς τις επιταγές των δανειστών της Ελλάδος τόσο και προχωρούν οι δυσκολίες της εφαρμογής όσων αξιώνουν οι διεθνείς πιστωτές της Ελλάδος από αυτή και παράλληλα προχωρούν οι δυσκολίες της Κυβέρνησης να εφαρμόζει τις διαγορεύσεις των πιστωτών λόγω λαϊκών αντιδράσεων, οι οποίες συναντούν και ενώνονται πολλές φορές και με τις αντιπολιτευτικές κινητοποιήσεις, που ολοένα και πιο πολύ αγριεύουν.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ελάχιστες ελπίδες που μέχρι τώρα υπήρχαν και συντηρούντο ενδεχομένως για επίτευξη ευρύτερης συναίνεσης – για την οποία ο Πρωθυπουργός θα επιχειρήσει την προσεχή Τρίτη 14 Δεκεμβρίου – συμφωνία από τους αρχηγούς των κοινοβουλευτικών κομμάτων και ομάδων, αλλά και – έστω έμμεσα – από κοινωνικούς εταίρους και εκπροσώπους και εκφραστές μεγάλων λαϊκών και κοινωνικών συσπειρώσεων.

Παρά ταύτα – τα όποια δεδομένα προς το παρόν τουλάχιστο έχουν συγκρουσιακή και «αντιθετική φορά και κατεύθυνση» και εξ αυτού του λόγου πολλές φορές δίδουν την εντύπωση αποφασιστικών ίσως τελικών αναμετρήσεων, οι στιγμές όπου όλα αυτά θα κριθούν τουλάχιστο στην Ελλάδα προσδιορίζονται μέσα στο 2011 και τοποθετούνται στο 1ο ή το 2ο τρίμηνο του πιο πάνω χρονικού ορίζοντα, τότε ότε θα έχουν φτάσει και στα επιμέρους άτομα οι συνέπειες πολλών εκ των αλλαγών και μεταλλαγών στα επιμέρους άτομα, ένα μεγάλο μέρος εκ των οποίων θα έχει οριστικά τοποθετηθεί στις “τάξεις των ανέργων και των πτωχών” της εν λόγω περιόδου, οι οποίοι με τη σειρά τους θα έχουν οριστικά απωθηθεί μεταξύ των νεόπτωχων και σε πολύ μεγάλη πια απόσταση από τους χρυσοκάνθαρους, που εντωμεταξύ παράγονται και αναδεικνύονται από τον Άγριο Καπιταλισμό, που ολοένα και περισσότερο παντού κυριαρχεί.