Σαν αρχή και σύνθημα μιας άλλης πολιτικής…

Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ… Ο ΦΡΑΧΤΗΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

…εθνικής επιβίωσης και θελήσεως για τη διαφύλαξη της κοινωνικο-πολιτικής συνοχής της Ελληνικής Κοινωνίας

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Ανήμερα τα Φώτα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας «διασάλπισε» την ανάγκη «να ενώσουμε με αποφασιστικότητα τις προσπάθειές μας σε όλα τα επίπεδα, Εθνικό, Ευρωπαϊκό και Διμερές, προκειμένου να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της αθρόας παράνομης μετανάστευσης που ανενδοίαστα χαρακτήρισε Εθνικό».

Τη διαβεβαίωση ότι ο φράκτης των 12,5 χιλιομέτρων στον Έβρο είναι όχι απλώς νόμιμο και συνταγματικό δικαίωμα της Χώρας, αλλά υποχρέωση διασφάλισης των συνόρων από τη Συνθήκη Σένγκεν έδωσε χθες στη Βουλή στην Αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή που επεξεργάζεται το νομοσχέδιο για το νέο καθεστώς παροχής Ασύλου, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Έτσι, με τον πιο πάνω τρόπο η Ελλάδα με τον πιο επίσημο και σοβαρό τρόπο προανήγγειλε όχι μόνο την τοποθέτηση ενός ΦΡΑΧΤΗ στον Έβρο, αλλά την συνολική αλλαγή στάσης και πολιτικής σε μια από τις μεγαλύτερες και απειλητικότερες εθνοκτόνες απειλές, που είναι δυνατό να αναπτυχθούν στις σημερινές εποχές κατά της εθνικής και κοινωνικής συνοχής και ύπαρξης.

Για αυτό, παρά τη διαμάχη, που έχει ξεσπάσει για την αποτελεσματικότητα ή μη του πιο πάνω μέτρου – που θεωρείται πάρα πολύ «μικρό και λίγο» για το πελώριο θέμα που πάει να αντιμετωπίσει – ο μεγαλύτερος αριθμός των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων των Κομμάτων συμφώνησε έκθυμα γύρω στην πιο πάνω ιδέα – απέναντι στην οποία πραγματοποίησε ολοκληρωτική στροφή – μολονότι όλοι γνωρίζουν ότι σε αυτή πρέπει περισσότερο να δούμε το “συμβολισμό” και λιγότερο την αποτελεσματικότητα.

Όλοι γνωρίζουν ότι το «ασύλληπτο τσουνάμι» της παράνομης λαθρομετανάστευσης από τις περιοχές της Αφροασίας, αλλά και των παλαιών περιοχών του πρώην Σοβιετικού Μπλοκ είναι αδύνατο να σταματηθεί από τέτοιες συμβολικές κινήσεις και ενέργειες.

Παρά ταύτα, ίσως πρέπει όλοι μας να το δούμε σαν αλλαγή 180 μοιρών στη μέχρι σήμερα «ελληνοκτόνα» πολιτική της υποδοχής όλων των λαθρομεταναστών από όπου κι αν προέρχονται και όπου κι αν κατευθυνόντουσαν στο όνομα τάχα της παροχής ασύλου.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι το θέμα του φράχτη ήταν ένα από αυτά που η Ελληνική Αντιπροσωπεία κατά τη συνάντηση του Έλληνα με τον Τούρκο Πρωθυπουργό έθιξε και για το οποίο δε συνάντησε εναντίωση ή απόκρουση από τους Τούρκους συνομιλητες της.

Όμως, επειδή ένα τέτοιο πελώριο θέμα για την επιβίωση του Ελληνισμού έχει ανάγκη από μεγαλύτερη ανάλυση και ανάπτυξη, με το σημερινό σημείωμα το μόνο που είναι στην πρόθεσή μας να σημειώσουμε είναι, ότι κάτω από την αδήριτη ανάγκη της συντηρήσεως των minimum προϋποθέσεων επιβίωσης του εγχώριου πληθυσμού, η στροφή που σημειώνουν οι μέχρι σήμερα «αποτυφλωμένες» δυνάμεις του κοινωνικο-πολιτικού φάσματος της πλειοψηφίας είναι τουλάχιστο ελπιδοφόρα και αναμφισβήτητα σημαίνει, ότι δεν πρέπει να θεωρήσουμε πως έχουν ολοκληρωτικά χαθεί όλες οι ελπίσες για εθνική επιβίωση.

Όμως, σύντομα θα επανέλθουμε στο πιο πάνω θέμα της λαθρομετανάστευσης και της εθνικής ανάγκης για πάλι ενάντια στην εθνική και κοινωνική συνοχή, που καταπνίγεται από τους ωκεανούς της λαθρομετανάστευσης.

Το γεγονός ότι επιτέλους αποτινάχθηκε σε κάποιο μικρό έστω βαθμό η «στάση εθνικής απονέκρωσης» – που τις τελευταίες δεκαετίες έχει επιδειχθεί από το επίσημο Ελληνικό Κράτος και τους υπεύθυνους για την Εθνική Επιβίωση και την Ελληνική Εθνεγερσία – είναι κάτι από το οποίο δεν πρέπει επουδενί να απομακρυνθούμε και να μην το ενθαρρύνουμε για να αναπτυχθεί στον αναγκαίο βαθμό, προκειμένου να εξασφαλισθεί η επιβίωση του Ελληνισμού.

Advertisements