Οι ΜΕΛΟΘΑΝΑΤΟΙ (οι ΜΙΚΡΟΙ της ΕΕ) σε ΑΠΕΛΠΙ ΑΓΩΝΑ «ΚΡΑΥΓΑΖΟΥΝ»…

Η “ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ” ΠΡΟΧΩΡΕΙ…

…ΧΑΪΛ ΜΕΡΚΕΛ ΛΥΠΗΣΟΥ ΜΑΣ

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Η προχθεσινή Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ της 4ης Φεβρουαρίου 2011, έβαλε στο «Γερμανικό αυλάκι» την Ευρώπη των «27» στο θέμα της οικονομικής Διακυβέρνησης.

Όμως, οι γκρίνιες που ακούστηκαν και εκπέμφθηκαν από 19 εταίρους, που αντέδρασαν στις προτάσεις Μέρκελ-Σαρκοζί εντυπωσίασαν τους πάντες, γιατί αν και δεν είπαν όχι στο σχέδιο για την “Οικονομική Διακυβέρνηση” της Ευρώπης, όμως έβαλε σε «μαύρες σκέψεις» τους πάντες – συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας και της Γαλλίας – για το αν το Σχέδιο θα τερματίσει χωρίς προβλήματα τον επόμενο Μάρτη του 2011.

Η αντίδραση ορισμένων χωρών κατά διαφόρων μέτρων, που προτείνει ο Γερμανο-Γαλλικός άξονας δεν πηγάζει μόνο από την ανάγκη υποστήριξης εθνικών συμφερόντων.

Γιατί έγινε φανερό σε όλους, ότι η κακή συνήθεια του Βερολίνου και του Παρισιού να «καπελώνουν» τους άλλους εκνευρίζει όχι μόνο την ομάδα των μικρών χωρών, αλλά και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που διαπιστώνει ότι παραμερίζεται συνεχώς από τους ηγέτες των δυο μεγάλων.

Ο Πρόεδρος της Commission Ζοζέ Μπαρόζο ήταν ιδιαίτερα εκνευρισμένος στη συνέντευξη τύπου που έδωσε από κοινού με τον πρόεδρο των «27» Χέρμαν Βαν Ρομπάι.

Όμως και ο Πρόεδρος της Ευρωζώνης Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ο οποίος απέρριψε με έντονο ύφος την πρόταση για κατάργηση της προσαρμογής των μισθών με τον πληθωρισμό, είχε κάθε λόγο να μην αισθάνεται άνετα.

Συνολικά κάπου 19 χώρες αντέδρασαν για διαφορετικούς λόγους κατά των προτάσεων Μέρκελ.

Την κατάσταση επεχείρησε να σώσει ο Σαρκοζί, με δηλώσεις του Τύπου «μα κανείς δεν είπε ότι επιθυμούμε εναρμόνιση. Μόνο σύγκληση». Και εξέφρασε την ελπίδα, ότι σταδιακά θα επιτευχθούν πεδία συμβιβασμών στις διαβουλεύσεις που θα αρχίσει ο Χ. Ρομπάι με τα κράτη-μέλη.

Οι διαβουλεύσεις του Βέλγου πολιτικού θα επικεντρωθούν στα 4 παρακάτω σημεία:

1. Συνταξιοδότηση: στην πρόταση της Άγκελα Μέρκελ για αύξηση του ορίου ηλικίας για συνταξιοδότηση στα 67 χρόνια,

2. ΑΤΑ: η πρόταση για κατάργηση της προσαρμογής των μισθών με τον πληθωρισμό προσκρούει στις αντιρρήσεις πολλών Ευρωπαϊκών Χωρών,

3. Φορολογία: με τον ορισμό ενός ελάχιστου συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων που προτείνει το Βερολίνο διαφωνεί έντονα η Ιρλανδία, που έχει συντελεστή 12,5% και ίσως κάποιες άλλες χώρες της ΕΕ,

4. Ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στήριξης: φαίνεται ότι όλες οι χώρες συμφωνούν για την ενίσχυση του σημερινού ταμείου στήριξης των χωρών, που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υπερβολικού χρέους. Παραμένει όμως ρευστή η κατάσταση για τον επιχειρησιακό ρόλο του, το εύρος της ευελιξίας του και την οικονομική δύναμη του Ταμείου Στήριξης.

Μετά τα πιο πάνω, η συνολική τύχη του εγχειρήματος – η αποκορύφωση των συζητήσεων για το οποίο θα γίνει τον προσεχή Μάρτιο – είναι προβληματική. Όμως όλα θα κριθούν τον επόμενο Μάρτη.

Όσο αφορά την Ελλάδα, που παρακολούθησε σιωπηλή… την πορεία προς την «σφαγή των μικρών» με ελπίδα την “επιμήκυνση του χρέους της”, κανένας δεν μπορεί να πει τελικά εάν και τι στο τέλος θα πάρει από τη σημερινή διαπραγμάτευση, εξαγοράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη σιωπή της.

Η στάση του Πρωθυπουργού της Ελλάδος ερμηνεύεται από τους εξής δύο παράγοντες: πρώτον από το γεγονός, ότι ο μόνιμος και ευέλικτος μηχανισμός στήριξης, τον οποίο ζητάει η Ελλάδα, εξαρτάται πλέον όπως κατέστησε σαφές η Μέρκελ, από τη βούληση της Γερμανίας και την πίεσή της να περάσει το Σχέδιο Ανταγωνιστικότητας, δεύτερον, από το γεγονός, ότι ήδη το ΜΝΗΜΟΝΙΟ έχει επιβάλει στη χώρα σκληρά μέτρα, για αυτό και ο Πρωθυπουργός στις δηλώσεις του έδειξε πως υπολογίζει, ότι δε θα επιβληθούν κατά της Ελλάδος νέα πρόσθετα μέτρα και για αυτό η καλύτερη στάση είναι η σιωπή και όχι η διατύπωση πρόσθετων αξιώσεων ή παραπόνων.

Το συμπέρασμα από την πρώτη καταρχήν Σύνοδο Κορυφής για την… “Γερμανική Ευρώπη” είναι, ότι το σχέδιο προχωρεί, όμως πολλές από τις κραυγές απόγνωσης, που από πολλούς εκπροσώπους κρατών της ΕΕ ακούγονται διατυπώνονται φόβοι, ότι τελικά δεν αποκλείεται το συνολικό εγχείρημα να μην ολοκληρωθεί γιατί η Γερμανία… αν δεν τα πάρει όλα δε θα δώσει τίποτε.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-.Σ.Ι.Ε.) σχολιάζουν το Συμβούλιο Κορυφής της 4ης Φεβρουαρίου 2011 λέγοντας, 1ον) ότι το Συμβούλιο Κορυφής ήταν πράγματι Ιστορικό γιατί αν προχωρήσει το συνολικό σχέδιο θα είναι το πρώτο βήμα δια τη στερέωση μεν της Ευρωζώνης (Euroland) με κυριαρχία της Γερμανίας, της Άγκελα Μέρκελ, αλλά 2ον) από την άλλη πλευρά η πιο πάνω πορεία και τροχιά θα διαιρέσει ακόμη πιο βαθιά την Ευρώπη, στην Ευρώπη των «17» της Euroland και την Ευρώπη των υπόλοιπων εκ των «27»- που ίσως αργότερα φτάσουν τους “32” – που με επικεφαλής τη Μεγάλη Βρετανία δε θα κινηθούν στην τροχιά του ευρώ και εντός της οικονομίας της Ευρωζώνης, αλλά ανεξάρτητα και ενδεχόμενα διαφορότροπα από εκείνη την οικονομική πορεία, που θα επιχειρήσει να έχει και να συντονίσει η Ηγεσία των «17».