Την 25η Μαρτίου 2011 θα πληροφορηθούμε για το χρέος μας…

Η «ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ» ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

…εάν εντωμεταξύ δεχθούμε να φωνάξουμε “Heil Merkel”

Γράφει ο Ελευθέριος βερυβάκης, τ. Υπουργός -Βουλευτής

Η χθεσινή συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού με την Άγκελα Μέρκελ έδειξε καθαρά, ότι η Ελλάδα θα πρέπει να συνδέσει την αντιμετώπιση του προβλήματος του Ελληνικού χρέους με την αποδοχή των προτάσεων της Γερμανίας για τη Οικονομική Γερμανική Ευρώπη, που στη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου και στην απόφαση των ηγετών της Ευρώπης των «27» θα αποφασισθεί εάν θα γίνει αποδεκτή και θα προχωρήσει ή θα σταματήσει.

Όπως έδειξαν οι δηλώσεις της Άγκελα Μέρκελ μετά τη συνάντησή της με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, η Γερμανία δεν είναι έτοιμη να ανοίξει τα χαρτιά της. Για την ακρίβεια το Βερολίνο θέλει να εξαντλήσει τα διαπραγματευτικά περιθώρια, που έχει στη διάθεσή του για να επιβάλει στους «27» το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» με τις λιγότερες δυνατές αλλαγές και εξαιρέσεις.

Στη Συνέντευξη Τύπου, που ακολούθησε τη συνάντηση η Άγκελα Μέρκελ, που ρωτήθηκε για το αποτέλεσμα της συνάντησης και των συνομιλιών με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, αρκέστηκε να πει για την επιμήκυνση του χρέους, ότι «είναι ένα σημείο που βρίσκεται πάνω στο τραπέζι». Και πρόσθεσε: «μιλάμε για συνολικό πακέτο μέτρων, γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε μέτρα για την Ελλάδα για 3 χρόνια και για την Ιρλανδία για 7 χρόνια». Και έκλεισε λέγοντας: «η όποια απόφαση θα ληφθεί μόνο σε συνδυασμό με τα επόμενα μέτρα». Και ως επιμύθιο πρόσθεσε προς τους Έλληνες: «όσο πιο αποφασιστικά προχωρήσετε στις μεταρρυθμίσεις, τόσο θα αυξηθεί και η υποστήριξη της Γερμανίας».

Από τα πιο πάνω φαίνεται καθαρά πως η απόφαση της Μέρκελ είναι να διαπραγματευθεί σκληρά με τον καθένα χωριστά και με όλους μαζί, ό,τι σκοπεύει να ζητήσει από τα κράτη-μέλη και την Commission να είναι τελικά η νέα συνθήκη της Ευρωζώνης, που θα στηρίξει το ευρώ και την πορεία του στο μέλλον.

Βέβαια κατά τη συνάντηση και μετά από αυτή δεν έλειψαν φιλοφρονητικές δηλώσεις υπέρ της Ελλάδος, ούτε η κατάληξή τους που συνήθως είναι «η Ελλάδα είναι στο σωστό δρόμο, αλλά υπάρχουν ακόμη μερικά που πρέπει να γίνουν».

Κατά το γεύμα που ακολούθησε και από τις δυο πλευρές υπήρξαν συμφωνίες σε ορισμένα σημεία των απόψεων που ανταλλάχθηκαν και ιδιαίτερα σε εκείνο που έλεγε, ότι κανένα μέλος της ΕΕ δεν πρέπει να βγει από το ευρώ ή να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) υπογράμμισαν ιδιαίτερα κάποια άλλα σημεία από εκείνα τα οποία αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο τραπέζι:


1ον) Το γεγονός ότι χρειάζεται να γίνουν πολλά βήματα για να υπάρξει συνάντηση των «27» σε ένα Νέο «Σύμφωνο Σταθερότητας», που μάλιστα θα συμπληρωθεί από το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» είναι μια δύσκολη υπόθεση για την οποία κανείς δεν μπορεί να ξέρει από τώρα αν θα υπάρξουν συμφωνίες ή διαφωνίες και που θα καταλήξει η συνολική διαπραγμάτευση.

2ον) Το γεγονός ότι είναι τόσα πολλά θέματα ριγμένα στο τραπέζι για τα οποία πρέπει να υπάρξει συμφωνία, κάνει πολύ δύσκολη την πρόγνωση αν αυτό θα γίνει τελικά εφικτό, δεδομένου ότι σε περίπτωση διαφωνίας κινδυνεύει να ναυαγήσει ολόκληρο το πακέτο – οπότε κανένας δεν ξέρει τι ακριβώς θα ακολουθήσει για καθένα από τα επιμέρους κομμάτια του – στο οποίο το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της Ελλάδας είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και η ελάφρυνση του χρέους της – ιδιαίτερα το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας», που αλλάζει ριζικά το οικονομικό modus operandi ολόκληρων οικονομιών και ολόκληρων λαών.

3ον) Εάν δεν επιτευχθεί συνολική συμφωνία τότε υπάρχει κίνδυνος πράγματι να καταστραφούν και να χαθούν σημεία συμφωνίας – όπως είναι η «πράσινη ανάπτυξη» – στα οποία υπάρχει γενικά αλλά για πολλά από αυτά και χωριστά καθολική αποδοχή, που όμως λόγω διαδικασίας δε θα μπορέσει να φανεί και για όπου υπάρχει συμφωνία να γίνουν αποδεκτά.

Οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε. θεώρησαν και θεωρούν, ότι για τον πιο πάνω λόγο το «πακετάρισμα» του Ελληνικού Χρέους με όλα τα άλλα, που εκκρεμούν και ενδιαφέρουν το σύνολο της κοινότητας των “27” συνιστά δυσμενή και προς τα πίσω εξέλιξη, που προέκυψε εξαιτίας του γεγονότος ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος θέλει να αφήσει την «Γερμανική σφραγίδα» της στον τρόπο λειτουργίας του «Συμφώνου Σταθερότητας» μέσα από επιβολή μιας Γερμανικής «πειθαρχίας», για την οποία πολλές Ευρωπαϊκές εφημερίδες ξαναθυμήθηκαν τους παλιούς γερμανικούς τρόπους – για αυτό μιλάνε για συμφωνία κατ’ εντολή της Μέρκελ – που ξαναθυμίζουν τα Γερμανικά Ράιχ.

Advertisements