Οι αποφάσεις για την Ευρωζώνη θα παρθούν εν μέσω φημών…

Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΕ ΚΡΙΣΗ – Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΦΑΣΗ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ;

…για μια ή περισσότερες χρεοκοπίες

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Ενώ κατευθυνόμαστε με βήμα ταχύ προς την Παρασκευή 11η Μαρτίου 2011, και ιδιαίτερα προς την Παρασκευή 25η Μαρτίου 2011 – τις ημερομηνίες που θα κρίνουν τα επόμενα βήματα της Ευρωζώνης – όλοι οι παράγοντες που είναι δυνατό να συμβάλλουν στις θέσεις και αποφάσεις της Ευρωζώνης και της ΕΕ, παίρνουν θέση προκειμένου να συμμετάσχουν στις διαδικασίες, που θα δώσουν τα συνολικά αποτελέσματα στις δύο πιο πάνω ημερομηνίες αποφάσεων δεδομένης της μεγάλης σημασίας, την οποία αποδίδουν η ΕΕ αλλά και οι ΗΠΑ στις κρίσιμες αποφάσεις των δυο πιο πάνω ημερομηνιών για την ζωή και εξέλιξη της Ευρωζώνης.

Οι ΗΠΑ δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουν καίρια παρέμβαση προτού ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις από τους Ευρωπαίους για την Ευρωζώνη, ιδιαίτερα για συγκεκριμένες χώρες όπως η δική μας και κάποιες άλλες από τους αδύνατους κρίκους της αλυσίδας.

Είναι ενδεικτικό, ότι στις 29 του περασμένου Απριλίου 2010, ο ίδιος ο Πρόεδρος Ομπάμα είχε μιλήσει τηλεφωνικά με την Καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ λίγα 24ωρα προτού αποφασιστεί η χορήγηση της οικονομικής βοήθειας των 110 δις ευρώ στην Ελλάδα από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Η παρέμβαση αυτή θεωρήθηκε τότε, ότι ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες που έκαψαν τότε την αντίσταση της Μέρκελ, η οποία μέχρι την τελευταία στιγμή κρατούσε σκληρή στάση απέναντι στη χώρα μας.

Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 23 Απριλίου 2010, ο Γκάιτνερ – που τώρα ξανά φτάνει στην Ευρώπη σαν ειδικός απεσταλμένος του Προέδρου Ομπάμα – είχε ζητήσει από την ΕΕ, το ΔΝΤ και την Ελλάδα να κινηθούν γρήγορα, προκειμένου να συμφωνηθεί το πακέτο οικονομικής βοήθειας προς τη χώρα μας.

Εξάλλου, στις 28 Φεβρουαρίου 2011, φέτος, ο Πρόεδρος Ομπάμα είχε έρθει ξανά σε επαφή με τη Μέρκελ, ζητώντας τη λήψη ολοκληρωμένης δραστικής λύσης, για να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα στη ζώνη του ευρώ.

Την ίδια ώρα οι αγορές επιχειρώντας μια νέα εξόρμηση, προκειμένου να ανεβάσουν τα spreads δανεισμού και να αυξήσουν το κόστος του χρήματος για τους δικούς τους στόχους και σκοπούς, αποδύονται σε εκστρατεία αποκλεισμού – ει δυνατόν με πλήρη αποκοπή από την Ευρωζώνη, αλλιώτικα προκειμένου να αποκλείσουν τους πιο πάνω αδύνατους κρίκους από εξοικονόμηση φθηνού χρήματος – κατά των πλέον αδύνατων κρίκων της Ευρωζώνης (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ.), δεδομένου ότι πιστεύουν, ότι κάτω από τις σημερινές συνθήκες αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής, που ξεκινά και κατευθύνεται με βάση τη γραμμή για τη «Γερμανική Ευρώπη», που κατευθύνει το Βερολίνο και με την προσδοκία, ότι τελικά οι πιο πάνω κοινοτικοί εταίροι ή κάποιοι από αυτούς δε θα τα καταφέρουν και θα πέσουν στα «νύχια» των αγορών, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να δημιουργούν γύρω από αυτούς προ-πτωχευτική ατμόσφαιρα με πιθανολόγηση στην επικράτηση σεναρίων που τουλάχιστο θα υποχρεώσουν όποιον δεν αντέξει να υιοθετήσει σενάρια ελεγχόμενης πτώχευσης ή και ανοιχτής και κραυγαλέας χρεοκοπίας.

Η πιο πάνω ατμόσφαιρα είναι αυτές τις κρίσιμες, πριν από τις αποφάσεις, μέρες και ώρες, πρόσφορη και κατάλληλη για τη δημιουργία κερδοσκοπικού κλίματος στις αγορές, που με τη σειρά του δοκιμάζει τα νεύρα των κυβερνήσεων, των οικονομιών και κοινωνιών των αντίστοιχων κρατών.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) υπογραμμίζουν με έμφαση, ότι τα κερδοσκοπικά παιχνίδια, που υπολογίζουν στο κλίμα αστάθειας και κερδοσκοπίας, τον μόνο εχθρό που έχουν και φοβούνται είναι η σταθερότητα και η αποφασιστικότητα των εξουσιών που εμπλέκονται σε αυτού του είδους το “ζατρίκιο” και στην επιστράτευση όλων των συμμαχιών και εφεδριών, που οι πιο πάνω παίχτες του ζατρικίου διαθέτουν, προκειμένου να στρέψουν υπέρ αυτών την συγκυρία.

Εν σχέση μάλιστα με την Ελλάδα είναι σαφές, ότι η Κυβέρνηση της Ελλάδος έχει κινητοποιήσει όλες τις “δυνάμει ή ενεργεία” συμμαχίες της, προκειμένου να επηρεάσει τις αποφάσεις της Γερμανικής Κυβέρνησης, που αυτή τη στιγμή παίζει πρωτεύοντα ρόλο, δεδομένου ότι τα χαρτιά της Ευρωζώνης όχι μόνο παίζονται από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, αλλά κατά κύριο λόγο στηρίζονται στη Γερμανική Οικονομία και το δυναμισμό της και για αυτό όλοι καταβάλλουν απεγνωσμένες προσπάθειες να επηρεάσουν τις αποφάσεις της Γερμανικής Κυβέρνησης προς το συμφέρον τους.