Οι εξελίξεις στη Λιβύη βρίσκονται μεταξύ Σφύρας και Άκμονος…

ΤΟ ΚΑΝΤΑΦΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ της ΛΙΒΥΗΣ και η ΤΥΧΗ του

…και έχουν ανάγκη από εξ ύψους βοήθεια τρίτων

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Αυτή τη στιγμή, που όλα τα δεδομένα για την τελική τύχη του καθεστώτος της Λιβύης είναι “σκοτεινά”, όλα είναι δυνατό να αποτελέσουν υποθέσεις για την τελική κατάληξη του καθεστώτος του Καντάφι στη Λιβύη, χωρίς να μπορεί κανένας με απόλυτη βεβαιότητα να επιχειρηματολογήσει υπέρ της «Α» ή της «Β» τελικής εκδοχής και κατάληξης.

Ο λόγος είναι απλός. Οι εξεγερμένοι κατά του Καντάφι δεν έχουν τόσες δυνάμεις, ώστε σε μια χώρα όπως η Λιβύη μόνοι τους να ανατρέψουν και να “σβήσουν” το καθεστώς από το χάρτη, για αυτό και οι πιο ρεαλιστές από αυτούς άμεσα ή έμμεσα ζητούν ξένη επέμβαση.

Από την άλλη πλευρά και ο Συνταγματάρχης Καντάφι με πολλές κινήσεις και πράξεις του δείχνει πως δεν πιστεύει ότι είναι σε θέση να “σβήσει” στην αχανή χώρα του με τις δικές τους στρατιωτικές δυνάμεις όλα τα «ίχνη της φωτιάς» και να υποτάξει αμέσως τους εξεγερμένους.

Άκρως ενδεικτική, ήταν η κίνηση που έκανε όταν τηλεφωνούσε στον Πρωθυπουργό της Ελλάδος Γιώργο Παπανδρέου, για να του ζητήσει να «κάνει κάτι».

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του Λιβυκού Πρακτορείου Ειδήσεων “JANA” ο Καντάφι τηλεφώνησε χθες στον Παπανδρέου για να του διατυπώσει το αίτημά του, υποστηρίζοντας πως οποιαδήποτε επίθεση κατά της Λιβύης θα αποσταθεροποιούσε όχι μόνο τη χώρα αλλά και όλη τη Μεσόγειο, τη Βόρεια Αφρική και την Νότια Ευρώπη.

«Η Ελλάδα είναι χώρα φιλική στη Λιβύη και μπορεί να διαβιβάσει αυτή τη συμβουλή στις χώρες της ΕΕ», επισήμανε ο Καντάφι σύμφωνα με το Πρακτορείο.

Σύμφωνα με πηγές του Μαξίμου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός αφού άκουσε τις απόψεις του υπογράμμισε τη σημασία του ψηφίσματος του ΟΗΕ και τόνισε την ανάγκη να εξευρεθεί άμεσα λύση για να αποφευχθούν η ανθρωπιστική κρίση και η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης και της βίας, που προκαλούν αύξηση των θυμάτων και εντείνουν την πιθανότητα εμφυλίου πολέμου.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις στη Λιβύη (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) παρατηρούσαν, ότι σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα καμιά πλευρά από τις δυο, που βρίσκονται και δραστηριοποιούνται στη Βορειο-Αφρικανική χώρα, ούτε η πλευρά των “εξεγερμένων” στη Λιβύη, ούτε η πλευρά του Καντάφι, δεν είναι σε θέση από μόνες τους να κατανικήσουν με σύντομες και αποφασιστικές κινήσεις τους αντιπάλους τους και για αυτό αναμένουν την εξ ύψους βοήθεια από το εξωτερικό ή από διεθνείς οργανισμούς ή οργανώσεις, τύπου ΟΗΕ ή ΕΕ ή Αραβο-Μουσουλμανικό Σύνδεσμο για να τους βγάλουν από το αδιέξοδο ή για να τους δώσουν κάποια ηθική ή υλική ενίσχυση που θα τους καταστήσει ικανούς για την αντιμετώπιση του αντιπάλου.

Όμως, κάθε τέτοια εκδοχή έχει ανάγκη από χρόνο και συμμαχίες για τις οποίες δεν υπάρχουν ομοφωνίες. Για αυτό και ο μόνος που μπορεί να απαντήσει με σιγουριά είναι ο χρόνος και τα λάθη των αντιπάλων, που είναι δυνατό να εκμεταλλευθεί η κάθε πλευρά προκειμένου να εξοικονομήσει συμφωνίες και συμμαχίες διεθνών οργανώσεων και συμμαχικών σχημάτων, που θα μπορούσαν ίσως να λύσουν το “γόρδιο δεσμό” στον οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκονται τα πράγματα στη Λιβύη, που από πολλές πλευρές έχουν δημιουργήσει αδιέξοδα για τους πρωταγωνιστές.

Advertisements