Ο Πρωθυπουργός ζητεί Διάλογο για το Διάλογο…

ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ;;;

…ή για Κυβερνητικές συνεργασίες 

 

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Παρά το γεγονός, ότι κατά το Συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ), που πραγματοποιήθηκε 9 μήνες μετά την ίδρυσή της, ο Πρόεδρός της Φώτης Κουβέλης, ρητά και κατηγορηματικά δεσμεύτηκε να μη συμμετάσχει ούτε σε σχήμα συγκυβέρνησης, ούτε σε σχήμα οικουμενικής κυβέρνησης. Η τοποθέτηση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου μαζί με άλλες δημόσιες παρουσίες μελών των σημερινών μικρών κομμάτων, βοήθησαν στην ανάπτυξη σχετικής φημολογίας, ότι η πρόσκληση και πρόκληση του Γ. Παπανδρέου για διάλογο χωρίς ιδεοληψίες και στερεότυπα δεν αποτέλεσε τίποτε άλλο παρά το ξεκίνημα μιας διαδικασίας, που δεν αποκλείει τελικά τη συνάντηση του κόμματος της πλειοψηφίας με μικρά κόμματα αριστερότερα και δεξιότερα του ΠΑΣΟΚ σε Κυβερνητικό Σχήμα.

Στην ομιλία του, διάρκειας 40 λεπτών, στο Συνέδριο της ΔΗΜΑΡ ο Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα ενός δημόσιου πολιτικού διαλόγου για τα σημαντικά προβλήματα χωρίς ιδεοληψίες και στερεότυπα.

Παρατήρησε όμως ότι εκφάνσεις του χώρου της Αριστεράς, βολεύτηκαν τα τελευταία χρόνια στην εύκολη καταγγελία, χωρίς πρόταση και καταφυγή στον εύκολο δογματισμό.

Προχώρησε μάλιστα ακόμη πιο πέρα λέγοντας, ότι παρόμοια συμπεριφορά “ρίχνει σπόρους” για τερατογενέσεις. Και ο κ. Παπανδρέου στο «κρεσέντο» του λόγου του διευκρίνισε ότι το κάλεσμα σε δημιουργική συμμετοχή δεν προϋποθέτει συμφωνία σε όλα. Ως εκ τούτο κάλεσε τη ΔΗΜΑΡ – και όχι μόνο – σε Διάλογο για μια σταθερή κατεύθυνση στην Ευρώπη, τη λειτουργία ενός κράτους δικαίου και τη δημιουργία χάρτας κοινωνικών δικαιωμάτων.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε), που θέλουν να βλέπουν κατάματα τα γεγονότα, αλλά και να διαβλέπουν μπροστά ή πίσω από τα γεγονότα διερωτήθηκαν – και σχέση με τις ενδεχόμενες μελλοντικές εξελίξεις ρώτησαν προς διάφορες κατευθύνσεις – εάν αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί το “πρελούδιο” μιας διαδικασίας, που δε θα έμενε μόνο στην αναδιάρθρωση του χρέους – που ζητά ο Φώτης Κουβέλης – και που πολλοί προεξοφλούν, αλλά και θα αναλάμβανε το βάρος της συνευθύνης για την πορεία μέχρι το τέλος του «τούνελ» – που βέβαια, κανείς δε διακρίνει – αλλά όλοι ενδόμυχα θα ήθελαν αργά ή γρήγορα να φανεί.

Όμως, μέχρι τότε, πολλά και διάφορα μπορεί να συμβούν.