Παρά την “Βαβέλ” στην Ευρώπη των 27…..

Το Νέο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΙΙ …….προχωρεί ΑΚΑΘΕΚΤΑ

…και το χάος στην Ελλάδα του 2011

ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ!!!

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Παρά την πραγματική «Βαβέλ», που έχει προκαλέσει στην Ευρώπη των 27 η νέα βοήθεια στην Ελλάδα και το εντός της Ελλάδας εσωτερικό χάος, εξαιτίας του νέου κύματος μέτρων, που έρχεται με το νέο Μνημόνιο, αυτό προχωρεί ακάθεκτα προς την έγκρισή του, αφού πρώτα εξασφάλισε τις ευλογίες του Ομπάμα και της Μέρκελ και τη στήριξη του Γερμανικού Κοινοβουλίου.

Από την άλλη πλευρά σκληρά μέτρα, που φέρνουν μειώσεις μισθών και συντάξεων και φορολογικές επιβαρύνσεις σε εκατοντάδες χιλιάδες φορολογουμένους, περιλαμβάνει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, που κατατέθηκε χθες στη Βουλή και με βάση το οποίο η Κυβέρνηση υπολογίζει να οικοδομήσει νέα αξιοπιστία απέναντι στους Πιστωτές της ΤΡΟΪΚΑΣ.

Πρόκειται για ένα βαρύ λογαριασμό, που θα επιβαρύνει εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, προκειμένου η χώρα να εξασφαλίσει το νέο πακέτο βοήθειας ύψους τουλάχιστον 100 δις € και βάλε.

Είναι από αυτή τη στιγμή βέβαιο ότι ο σχεδιασμός, προκειμένου να εξοικονομηθούν ισορροπίες, που θα εξασφαλίσουν τα νέα Δάνεια, προβλέπει μέτρα «φωτιά», που επιβάλλουν φορολογικά χαράτσια και κόβουν φορολογικές απαλλαγές σε χιλιάδες φορολογούμενους, που οδηγούνται σε μειώσεις συντάξεων, προνοιακών επιδομάτων, μισθών και περιορίζουν τις θέσεις εργασίας στο Δημόσιο. Τα πιο πάνω – όλα μαζί αλλά και το καθένα χωριστά θα εγκαταστήσει πρωτοφανή λιτότητα στη ζωή του μέσου Έλληνα και κατά προέκταση στην Οικονομική δραστηριότητα των αμέσως προσεχών ετών.

Τα πιο πάνω αποτελούν το τίμημα – μαζί βέβαια και με άλλα όπως το Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων και την έκτακτη «φοροκαταιγίδα», που μέχρι το 2015 θα ενσκήψει στη Χώρα – που θα πείσουν τους δανειστές της Ελλάδας να χορηγήσουν νέο πακέτο βοήθειας, τουλάχιστον 100 δις € και βάλε, για να καλύψει τις ανάγκες της και μετά το 2012 μέχρι το 2015 και να αποφύγει έτσι τον κίνδυνο χρεοκοπίας.

Με την ευκαιρία του χθεσινού Υπουργικού Συμβουλίου ο Πρωθυπουργός άλλη μία φορά σήμανε προσκλητήριο συναίνεσης και λίγο πολύ ανήγγειλε νέο γύρο συναντήσεων με Αρχηγούς και Οικονομικο – Κοινωνικούς Εταίρους, για να δημιουργήσει τη βάση της Κοινωνικής Συναίνεσης την ίδια ώρα που σε διάφορα σημεία της χώρας, ιδιαίτερα στις πλατείες και τις οδούς των μεγάλων πόλεων – π.χ. η Πλατεία Αριστοτέλους της Θεσ/νίκης – πραγματοποιείτο συγκέντρωση διαμαρτυρίας «αγανακτισμένων» και «εξεγερμένων», που είχαν προσέλθει στο κάλεσμα της «ΣΠΙΘΑΣ», προκειμένου να εναντιωθούν στην νέα «καταιγίδα» μέτρων και φόρων, που στην Αθήνα ψηφιζόταν από το Υπ. Συμβούλιο.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π. ΣΙΕ), με την ευκαιρία των τελευταίων δεδομένων, που αφορούν τα νέα Προγράμματα και τα νέα Μέτρα, τόνισαν ότι όλα όσα αυτή τη στιγμή γίνονται υπέρ της Σωτηρίας της Ελληνικής Οικονομίας, θα σταθούν μάταια, ίσως και τελικώς επιβλαβή, εάν δεν καταφέρουν οι Ελληνικές Πολιτικές και Οικονομικο – Κοινωνικές Δυνάμεις και τα πιο δραστήρια και δημιουργικά τμήματα του Ελληνικού Λαού και της Ελληνικής Κοινωνίας, να συμφωνήσουν σε ένα ” minimum θέσεων αποδοχής”, που ενώ από τη μια πλευρά θα παλεύει ανένδοτα για τη Σωτηρία της Ελληνικής Οικονομίας, θα έχει από την άλλη πλευρά στο μυαλό της την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να κινητοποιήσει κανένας το Ελληνικό ΦΙΛΟΤΙΜΟ, που στην περίπτωση απουσίας του όλα τα δεινά είναι δυνατόν να εμφανιστούν και να κατανικήσουν την Ελληνική Δημόσια και Ιδιωτική Υπόσταση.
Οι Π.Π. – ΣΙΕ με άλλα λόγια παρατηρούσαν, ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει η Κυβέρνηση – η ευθύνη δε του Πρωθυπουργού είναι ανεξιλέωτη και πρωταρχική – είναι να διαλέξει ικανούς και ευφυείς «πατριώτες», που δεν θα’ χαν καμιά σχέση με τους λογιών – λογιών πράκτορες και υποπράκτορες, που βρίσκονται σήμερα σε όλα τα Ύπατα και Μεσαία δώματα της Εξουσίας και στη συνέχεια να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και αυταπάρνηση για την πρόοδο ενός Προγράμματος Εθνικής Σωτηρίας.
Χωρίς αυτές τις ελάχιστες προϋποθέσεις δεν είναι τίποτε δυνατό να γίνει και ιδιαίτερα δεν είναι τίποτε δυνατό να προσφέρει στο Λαό και την Πατρίδα. Με τελικό αποτέλεσμα την καταστροφή τους και την αιώνια καταδίκη του Πρωθυπουργού. Το βαρύ “ονοματεπώνυμο” του οποίου θα αμαυρωθεί για πάντα.