Το κίνημα της Πλατείας που αιφνίδια εμφανίστηκε έκλεισε τον σημερινό κύκλο του …

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΟ “ΠΟΣΤΟ” ΤΗΣ…

…και ετοιμάζεται – πλην απροόπτου – να επανέλθει μετά το Σεπτέμβριο

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Χθες το απόγευμα, 3 Ιουλίου 2011, Κυριακή, το γνωστό ραντεβού των «Αγανακτισμένων» της Πλατείας Συντάγματος πραγματοποιήθηκε με αξιόλογη παρουσία χιλιάδων πολιτών που πραγματοποίησαν την 6η Πανευρωπαϊκή Συνάντηση Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα Αθηνών.

Παρά τη συσσωρευμένη κούραση και τη ζέστη που αποδεκάτιζαν κυριολεκτικά την πλατεία από πολίτες, πολλές χιλιάδες από αυτούς έσπευσαν να καταγγείλουν την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και του Εφαρμοστικού Νόμου, καθώς και την Αστυνομική καταστολή της προηγούμενης εβδομάδας.

Ήδη, πάντως, αρκετοί – τόσο μεμονωμένα στις συνελεύσεις όσο και στα «πηγαδάκια» της πλατείας – ποντάρουν από εδώ και μετά στον κοντινό Σεπτέμβριο.

«Δώσαμε μια μάχη και δεν την κερδίσαμε. Να μην το κρύψουμε. Να χαράξουμε όμως σχέδιο για το πώς θα κινηθούμε από Σεπτέμβρη και μετά. Θα ξαναβγούμε στους δρόμους».

Από την άλλη πλευρά σε όλα τα «πηγαδάκια» τονιζόταν, ότι «το πνεύμα της Πλατείας δεν ηττήθηκε ποτέ. Υπάρχει παντού και στο τέλος θα νικήσει ανεξάρτητα από το όνομα της Πλατείας».

Την ίδια ώρα που σε πολλές πόλεις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» προχωρούν σε ψηφίσματα με τα οποία κηρύσσουν ως ανεπιθύμητους στους Νομούς Εκλογής τους, τους Βουλευτές του «ΝΑΙ» και του Εφαρμοστικού Νόμου.

Εξάλλου, κάποιες ομάδες – ιδιαίτερα πανεπιστημιακών – αναζητούν τρόπους για να διαδηλώσουν τη συμπαράστασή τους στα κινήματα των «Αγανακτισμένων» των Πλατειών, δεδομένου ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και σε άλλα ανοιχτά προβλήματα της Ελληνικής Κοινωνίας – όπως εκείνο της Παιδείας και της Υγείας – ευνοεί την συμπαράταξη διαφόρων ομάδων διαμαρτυρομένων κατά των κυβερνητικών επιλογών και λύσεων.

Εξάλλου, έρευνα που διενέργησε για λογαριασμό της εφημερίδας «Free Sunday» το Τμήμα Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών θέλει μια συντριπτική πλειοψηφία – που από ορισμένες της πλευρές φτάνει μέχρι και το 80% της Ελληνικής Κοινωνίας – να βλέπει με συμπάθεια το ακομμάτιστο κίνημα των «Αγανακτισμένων» και να εκδηλώνει με διάφορους τρόπους, σε διάφορες βαθμίδες τη συμπάθεια και την ελπίδα του υπέρ αυτών – που σύμφωνα με κάποιους θα μπορούσαν να κάμψουν την κυβερνητική θέληση και να αλλάξουν την πολιτική γραμμή της σημερινής πλειοψηφίας μεταβάλοντάς της από γραμμή του «ΝΑΙ» σε γραμμή του «ΝΑΙ ΜΕΝ ΑΛΛΑ» ή του «ΟΧΙ».

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις Ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) επειδή θεωρούν, ότι το κίνημα των γνησίως «Αγανακτισμένων» αποτελεί υγειά αντίδραση της Ελληνικής Κοινωνίας, που πράγματι είναι σε θέση να διαφυλάξει αρκετά από όσα από πάντα θεωρούνται «extra comercium” και υπεράνω “Κυβερνητικής διαχείρισης και κομματικο-πολιτικών συναλλαγών”.

Για αυτό και – όπου αυτό συμβαίνει, όπως στην Πλατεία Συντάγματος την ημέρα των τελευταίων συγκρούσεων – δε διστάζουν να καταγγείλουν τις σκοτεινές και ύποπτες διαδρομές ξένων «πρακτοριακών» κατά βάση συμφερόντων, που με επιτήδεια ανάμειξη σε παρόμοιες μεγάλες συγκεντρώσεις “ομάδων κουκουλοφόρων”, μετατρέπουν και μεταμορφώνουν τις ειρηνικές διαμαρτυρίες σε «οχλοκρατικές εξορμήσεις», που κατατείνουν στη μεταμόρφωση των δημοκρατικών εκδηλώσεων σε καταλυτικές της υποστάσεως του κράτους και της Δημοκρατίας στη Χώρα παράγοντες.

Οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε. θεωρώντας, ότι επειδή ήδη βρισκόμαστε στο ολισθηρό δρόμο μιας εκτός και υπεράνω ελέγχου σύγκρουσης, που είναι πανεύκολο να μεταβληθεί – με παρεμβολή και διευκόλυνση σκοτεινών μηχανισμών – σε εμφύλια διαμάχη μεγάλου και μόνιμου βεληνεκούς για αυτό με απολυτότητα και αυστηρότητα διαχωρίζουν και διαφοροποιούν τις ελεύθερες δημοκρατικές διαμαρτυρίες από τις καταλυτικές κινητοποιήσεις κατά της υποστάσεως της Δημοκρατίας και της Κρατικο-Κοινωνικής μορφής και υποστάσεως του Κράτους, του οποίου ο σκληρός πυρήνας δεν πρέπει να συνθλιβεί και να ματαλλαγεί στην εθνο-δημοκρατική υπόστασή του και στην Ελληνοκεντρική πεμπτουσία του.

Γιατί αν αυτό συμβεί ο εμφύλιος με τις πιο ανοιχτές και αποκρουστικές του μορφές δε θα αποφευχθεί.

Advertisements