Αντί για πελώρια άλματα βοήθειας…

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ: πάλι ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ…

…μικρά σταδιακά βήματα ενίσχυσης για την “αποφυγή του χειρότερου”

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Η πολυαναμενόμενη Συνάντηση Κορυφής για το Ελληνικό χρέος, αλλά και την κρίση του ευρώ, που συγκλήθηκε από τον Χέρμαν Βαν Ρομπάι για σήμερα το απόγευμα 21 Ιουλίου 2011 στις Βρυξέλες, άρχισε την συνεδρίασή της υπό τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των μεγάλων παραγόντων της Οικουμενικής Ευρωπαϊκής και Εθνικής Οικονομικής δραστηριότητας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, προκειμένου όπως ζητήθηκε από όλες τις πλευρές να υπάρξει μια σωτήρια απόφαση, που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το μεγάλο πρόβλημα του Ελληνικού χρέους αλλά συνακόλουθα και του χρέους της Ευρωζώνης, η οποία το τελευταίο διάστημα εκτός από τις μικρές και αδύνατες οικονομίες έχει βάλει στο σκοπευτικό της και οικονομίες όπως η Ισπανία και η Ιταλία, που μέχρι τώρα θεωρούντο «εκτός βολής» οικονομικής κρίσεως.
Οι αγωνιώδεις εκκλήσεις για αποφάσεις που θα μπορούν να αναστρέψουν την καταστροφική κούρσα που μέχρι σήμερα σημειώνεται στην Παγκόσμια Οικονομική δραστηριότητα, έφτασαν στο σημείο σε αυτές – στις αγωνιώδεις εκκλήσεις – να συμμετέχουν ακόμα και Οίκοι Αξιολογικής Πιστοληπτικής Ικανότητας – όπως ο Οίκος Fitch – προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε εκτροπή προς “στάση πληρωμών” εθνικής οικονομίας της Ευρωζώνης, που θα μπορούσε να μεταδοθεί με το φαινόμενο του ντόμινο σε όλες τις χώρες της Euroland.


Χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση της Fitch γράφεται ότι «η επίλυση της κρίσης στην Ελλάδα είναι μια αναγκαιότητα ακόμα κι αν δεν αποτελεί επαρκή λύση για την αποφυγή μιας ευρύτερης συστημικής απειλής εναντίον της Ευρωζώνης.

Από την πλευρά του ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα – ο οποίος μέχρι τώρα με αναρίθμητους τρόπους έχει εκδηλωθεί κατά παρόμοιο τρόπο – σε επικοινωνία με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ τάχθηκε αναφανδόν υπέρ την αναζητήσεως και ανευρεύσεως ριζικής λύσεως στο πρόβλημα της Ελληνικής Κρίσης αλλά και την Κρίσης στην Ευρωζώνη.

Εντωμεταξύ χθες σε μια προσπάθεια να γεφυρωθεί το χάσμα που χωρίζει το Παρίσι και το Βερολίνο σχετικά με το φλέγον ζήτημα “συμμετοχής ιδιωτών” στο νέο πακέτο βοήθειας, η κ. Μέρκελ συναντήθηκε να τον Σαρκοζί και στην συνάντηση βρέθηκε παρών και ο Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας κ. Τρισέ, γιατί όπως πιστεύεται η συμβιβαστική λύση που σήμερα ελέγετο ότι θα είναι στο όνομα Γερμανίας-Γαλλίας και που αφορούσε και ιδιωτικά κεφάλαια της Ευρωζώνης δεν έπρεπε να παρεμποδίσει την ανταλλαγή Ελληνικών Ομολόγων μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και εις το μέλλον ανεξάρτητα από το γεγονός ότι είναι πάρα πολύ ενδεχόμενο οι Οίκοι Αξιολόγησης να μιλήσουν για «επιλεκτική χρεοκοπία» (selective difault), πράγμα που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις τελικά και επιτεύχθηκε με την Συμφωνία Τρισέ, προκειμένου περί Ελληνικών Ομολόγων αυτής της κατηγορίας.
Σήμερα, και ενώ ακόμα – την ώρα που γράφεται το κομμάτι που αναρτούμε για το θέμα του Ελληνικού χρέους – δεν έχει ολοκληρωθεί η Σύνοδος Κορυφής που από πολλούς ονομάζεται «Ιστορική», διαφόρων ειδών διαρροές θέλουν το «πακέτο Συμφωνίας» – που από κανένα δεν θεωρείται «ριζοσπαστική» – να είναι παρά ταύτα για κάποιους «ικανοποιητική» δεδομένου ότι μεγάλο μέρος του χρέους της Ελλάδος θα απορροφηθεί – ή για άλλους θα «κουρευτεί» – από την απόφαση και τις διάφορες πλευρές της με αποτέλεσμα να δικαιολογεί αυτό το οποίο η Καγκελάριος της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ ήδη ονόμασε «σημαντικό βήμα» για την υποβοήθηση της Ελλάδος στην υπόθεση του Ελληνικού χρέους.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις Ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) και οι οποίοι ήδη έχουν προχωρήσει στην εκτίμηση ότι η σημερινή απόφαση θα απέχει πολύ από το να είναι μια ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος του Ελληνικού χρέους, είναι ενδεχόμενο ανάλογα και με τις τελικές λεπτομέρειες που την αφορούν – που αυτή τη στιγμή δεν είναι γνωστές – να αποτελέσουν σημαντική ενίσχυση στην αντιμετώπιση του Ελληνικού χρέους, το οποίο με την απόφαση είναι βέβαιο, ότι 1)κερδίζει χρόνο, 2) κερδίζει επιτόκιο, 3) κερδίζει τρόπους ρύθμισης και ως εκ τούτου και για την Ελληνική Κυβέρνηση είναι επιθυμητή παρά το γεγονός, ότι η οποιαδήποτε ριζικότερη λύση περνά αναπόφευκτα από οικονομικο-πολιτική ενίσχυση, που λίγο πολύ αντιγράφει βοήθειες τύπου “Σχεδίου Μάρσαλ” του παρελθόντος για την ενθάρρυνση και την στήριξη της ανάπτυξης χωρίς «αντισηκώματα» και ανταλλάγματα υπέρ άλλων πλην της Ελληνικής Οικονομίας και του Ελληνικού Λαού.

Advertisements