Νέες δηλώσεις του Ερντογάν και των άλλων…

Οι ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΟΙ…”ΛΑΛΗΣΑΝ”… και έχουν “βάλει στο μάτι” ΟΛΗ τη ΜΕΣΟΓΕΙΟ – που την θεωρούν “Τουρκική Λίμνη”

…για τα Σουλτανική βιλαέτια και τις Σουλτανικές Λίμνες

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ, έκανε δηλώσεις μεταξύ άλλων ότι: «η Μεσόγειος ήταν Τουρκική λίμνη. Αλλά τώρα τελευταία δεν πήγαμε και πολύ εκεί, με αποτέλεσμα κάποιοι να βρουν ελεύθερο το πεδίο. Τι δουλειά έχει εκεί το Ισραήλ; Δεν είναι χώρα ειδικός στις έρευνες πετρελαίου».

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίτζ, αφού δήλωσε ότι «δεν έχουμε ανάγκη ούτε και πρόθεση να κάνουμε πόλεμο με κανένα. Ελπίζω ότι η απέναντι πλευρά δε θα έχει το θράσος να αναγκάσει την Τουρκία να κάνει χρήση βίας».

Εξάλλου, μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο “Euronews” είπε αναφερόμενος στις έρευνες: «δεν στέλνουμε τα πολεμικά μας πλοία για να σας πολεμήσουμε. Αυτά ανέλαβαν καθήκον προστασίας και θα αντισταθούν εάν υπάρξει οποιαδήποτε κίνηση που θα παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο. Και αυτό είναι ένα από τα μέσα που έχουμε για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας».

Ο Αρίτζ συνεχίζοντας πρόσθεσε: «Η ΕΕ πρέπει να βιαστεί για να διορθώσει ένα λάθος της». Και συνέχισε: «το λάθος αυτό είναι το εξής: το γεγονός ότι έκαναν δεκτή την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου, σαν να εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί. Ίσως είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στην ιστορία της ΕΕ».

Όμως, την ίδια ώρα, που δήλωναν τα πιο πάνω ο Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης, επίσημη ανακοίνωση γνωστοποιούσε, ότι το Τουρκικό Ερευνητικό σκάφος «Πίρι Ρέις» ξεκίνησε χθες στις 4:30 το απόγευμα τις έρευνές του.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός παρακαλεί… ενώ ο Τούρκος Πρωθυπουργός προκαλεί

Χθες το απόγευμα, την ίδια ώρα που συνέβαιναν τα πιο πάνω σημειώθηκε επικοινωνία ανάμεσα στο Έλληνα Πρωθυπουργός και τον Τούρκο Πρωθυπουργό για την κατάσταση στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Κατ’ αυτήν ο κ. Παπανδρέου είπε στον κ. Ερντογάν, ότι η Κύπρος δικαιούται ως κυρίαρχο κράτος να λαμβάνει τις προβλεπόμενες από το Διεθνές Δίκιο αποφάσεις, να ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να προβαίνει σε έρευνες στην ΑΟΖ της και να προχωρεί σύναψη συμφωνιών με άλλα κράτη, για να έχει όμως σαν απάντηση από τον Τούρκο Πρωθυπουργό, ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα της Κύπρου να οριοθετήσει την Οικονομική Ζώνη της και να εκμεταλλεύεται μονομερώς από την Άγκυρα τους φυσικούς πόρους της περιοχής.

Κυβερνητικές πηγές διευκρίνιζαν, ότι κατ’ αυτήν την επαφή δε συζητήθηκε το θέμα της Ελληνικής ΑΟΖ. Προφανώς η Τουρκική απάντηση και επ’ αυτού θα ήταν αντίστοιχη. Εξάλλου οι Τούρκοι το έχουν δηλώσει δημοσίως.

Όμως, το εντυπωσιακότερο από όλα ήταν ότι οι δύο Πρωθυπουργοί συζήτησαν την προοπτική των διμερών υψηλού επιπέδου συναντήσεων, δηλαδή το Κοινό Υπουργικό Συμβούλιο Ελλάδας-Τουρκίας, η δεύτερη συνεδρίαση του οποίου εκκρεμεί. Η πρώτη είχε γίνει στην Αθήνα το Μάιο του 2010, η δεύτερη είχε προγραμματισθεί να γίνει στην Άγκυρα τον περασμένο Ιούνιο, αλλά αναβλήθηκε λόγω Τουρκικών εκλογών.

Οι δυο Πρωθυπουργοί συμφώνησαν να εξετάσουν τα περιθώρια για να πραγματοποιηθεί αυτή η δεύτερη συνεδρίαση στα τέλη Οκτωβρίου-Νοεμβρίου και τότε να αποφασίσουν αν και κατά πόσο ηπιο πάνω συνάντηση θα προχωρήσει.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) δήλωναν κατάπληκτοι:

Πρώτον για το Τουρκικό θράσος και νταηλίκι ξεπέρασε τον γνωστό εαυτό του, αφού έτσι ωμά διατυπώνεται η αξίωση των Νέο-Οθωμανών να θεωρείται «η Μεσόγειος Τουρκική λίμνη», όπως στο Σουλτανικό παρελθόν.

Δεύτερο, σε μια τέτοια στιγμή και μετά από τέτοια συμπεριφορά συζητείται σοβαρά ανάμεσα στην Ελληνική Κυβέρνηση και την Τουρκική Κυβέρνηση μια νέα συνάντηση όμοια με εκείνη του Μαΐου 2010 στην Τουρκία, ενώ είναι βέβαιο ότι οι συνθήκες που προβλέπεται να ισχύουν τότε – προπολεμικές ή και πολεμικές στην Ανατολική Μεσόγειο – δεν προοιωνίζονται καλό κλίμα για τέτοιου είδους συναντήσεις.

Τρίτον, ότι δε σημειώνεται καμιά απολύτως κίνηση ή προετοιμασία για την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ και την αναζήτηση και διεκδίκηση των ελληνικών δικαιωμάτων από όλες – πρώτη από όλες την Τουρκία – τις γειτονικές Μεσογειακές Χώρες, που είναι δυνατό να έχουν κάποιου τύπου άμεσα ενδιαφέροντα ή ενστάσεις.

Αποτέλεσμα της πιο πάνω στάσεως είναι όλοι πλην Ελλάδος, να κινούνται με όποιους τρόπους, όποιους ο καθένας προκρίνει για την διεκδίκηση των πραγματικών ή φανταστικών του δικαιωμάτων, ενώ η σημερινή Ελλάδα τα παρακολουθεί ενδοτική, φοβική, άπρακτη και ηττημένη χωρίς καν αγώνα για να κατακτήσει όλα όσα της αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θαλάσσης και τα οποία με ελάχιστο πραγματικό ρίσκο μπορεί να απολαύσει.