ΕΥΡΩΖΩΝΗ…δυο τουλάχιστον ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ…

Η ΕΥΡΩΠΗ …σε ΦΕΤΕΣ

…με ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ και ΜΕΓΕΘΗ… ala CARTE;;;

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Ενώ, το Ευρώ «κατακρημνίζεται» και η Ευρωζώνη «στροβιλίζεται», οι Ευρωπαϊκές ελίτ – ιδιαίτερα το «ανφάν γκατέ» του Άγριου Καπιταλισμού ή της Οικονομίας-Καζίνο (των Μεγαλο-Καπιταλιστών, των Τραπεζών και των Αγορών), που δεσπόζει όλων των Εξουσιών στην Ευρώπη και στον Κόσμο, οι πολιτικο-οικονομικές Ηγεσίες της Ευρωζώνης μετά από “επανειλημμένες και ασταμάτητες αποτυχίες” στα εγχειρήματα για την ανάσχεση της Οικουμενικής Κρίσης σε μεγάλο αριθμό χωρών της Ευρωζώνης, προσανατολίστηκε – φαίνεται οριστικά προς το παρόν – σε μια νέα απόπειρα για Ευρωζώνη μεγαλύτερης σταθερότητας – και τώρα «παίζει» και προβληματίζεται με διάφορα και διαφορετικά σενάρια, στα οποία οι προέχουσες πολιτικο-οικονομικές ηγεσίες της Ευρωζώνης (φαίνεται μέχρι στιγμής του άξονα Γερμανίας – Γαλλίας-Ιταλίας) θα καλέσουν τα υπόλοιπα κράτη-μέλη των «17» να διαλέξουν με Σύμφωνο-Προσχώρησης να ενταχθούν σε αυτήν – εάν αυτό επιθυμούν – ή αντίθετα να μείνουν έξω από αυτό το νέο σχήμα ή αυτά τα νέα σχήματα της νέας Ευρωζώνης. Έτσι μέχρι στιγμής οι ανταποκρίσεις από το Βερολίνο και τις Βρυξέλες πάνω κάτω λένε τα εξής:

Ένα νέο Σύμφωνο Σταθερότητας, στα πρότυπα της Συνθήκης Σένγκεν, ετοιμάζονται να παρουσιάσουν Α. Μέρκελ και Ν. Σαρκοζί. Στόχος είναι η εφαρμογή του Συμφώνου με την είσοδο του Νέου Έτους, ενώ οι χώρες, που θα το συνυπογράψουν θα αναλάβουν δεσμεύσεις για σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία.

Οι πιέσεις των Αγορών καθιστούν αναγκαία την άμεση υιοθέτηση του σχεδίου, με αποτέλεσμα Βερολίνο και Παρίσι να εξετάζουν δραστικές λύσεις, αντιλαμβανόμενοι τη δυσκολία κάποιων κρατών να τους ακολουθήσουν άμεσα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η πρώτη επιλογή τους είναι να υιοθετηθεί η Συμφωνία σε επίπεδο Ευρωζώνης. Η δεύτερη λύση που εξετάζουν είναι να προχωρήσουν με 8 έως 10 μέλη από τα 17. Το τρίτο σενάριο προβλέπει διμερή συμφωνία μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, την οποία θα μπορούν να συνυπογράψουν αργότερα και άλλες χώρες.

Ίσως, και κάποιο ή κάποια άλλα σενάρια, που αυτή τη στιγμή εις το Μέλλον θα σχεδιάσουν και θα επιχειρήσουν να εφαρμόσουν για μια Ευρώπη (σαν γεωγραφικό χώρο) των πολλών Οικονομικο-κοινωνικών εκδοχών και με βαθύτερη πρόθεση να προετοιμάσουν τουλάχιστον «οικονομικές… φέτες», που να ανταποκρίνονται στα δύσκολα οικονομικο-κοινωνικά δεδομένα των επιμέρους κρατών, οικονομιών και περιοχών.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) παρατηρούσαν:

Πρώτον, ότι οι μέχρι στιγμής πληροφορίες είναι ατελείς και ανεπαρκείς, έτσι ώστε να μην είναι δυνατή η πλήρης αναλυτική και ολοκληρωμένη παρουσίαση της οποιασδήποτε λύσης – για αυτό και σήμερα αρκούμεθα στη γενικευμένη διατύπωση των όσων ενδεχόμενα από το Δεκέμβριο του 2011 και μετά θα δούμε και θα ακούσουμε – πολύ περισσότερο εκείνης, που τελικά θα υιοθετηθεί σαν το κύριο σώμα της Ευρωζώνης της πρώτης περιοχής (Α), ίσως παράλληλα με το συμπληρωματικό δεύτερο (Β) κομμάτι της σημερινής Ζώνης των «17», που δεν αποκλείεται να έχει – όπως εξάλλου και το πρώτο (Α) κομμάτι – το Ευρώ ως κοινό (της Α και της Β) νόμισμα.

Δεύτερον, εάν όμως το αμέσως προηγούμενο σχέδιο προχωρήσει και ολοκληρωθεί είναι βέβαιο, ότι οικονομικά και νομισματικά θα μιλάμε για τρεις τουλάχιστο ζώνες νομισματικο-οικονομικής Ευρώπης.

Τρίτον, σε οποιαδήποτε περίπτωση παρόμοιων εξελίξεων σαν αυτές που αναφέρονται – έστω και ατελώς πιο πάνω – η μείζων (γεωγραφικώς) Ευρώπη – από την οποία δεν ξεχωρίζει ούτε η Ευρωπαϊκή Ρωσία – θα βρεθεί τεμαχισμένη σε πολύ περισσότερες… φέτες, που με μοναδικό κριτήριο τα νομισματικο-οικονομικά θα μπορούσαν σαφώς να διακριθούν η Μια από την Άλλη.

Αν μάλιστα αυτό «μετριόταν» με τα πολλά και ποικίλα «οικονομικο-νομισματικά» μέτρα δε θα πρέπει να έχει κανείς αμφιβολία πως σε κάθε τέτοια περίπτωση η Ευρώπη θα διέθετε πολλών και διαφόρων μεγεθών και ποιοτήτων… φέτες. Δηλαδή η Ευρώπη θα τεμαχιζόταν σε… Φέτες.

Όμως, μια τέτοια εξέλιξη – υπέρ της οποίας βέβαια στο όνομα της Παγκοσμιοποίησης ασφαλώς τάσσονται οι «εραστές» της τελευταίας – θα κινδύνευε να εξελιχθεί σε Τραγωδία για την Ειρήνη – Συνεργασία – Αλληλεγγύη των Κρατών, των Λαών και των Ανθρώπων. Και όλα αυτά, γιατί ο «δαίμονας» του Κέρδους επιτάσσει την κατάργηση ή ισοπέδωση των Εθνών-Κρατών. Αλλά περί αυτών στη συνέχεια.