Τα αδυσώπητα διλλήματα…

ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΞΥΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ…

ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ ΜΕΤΑΞΥ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ…

…του Σήμερα και του Αύριο

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ

Στη στιγμή που βρισκόμαστε (απόγευμα 27ης Ιανουαρίου 2012), τα διλλήματα που αντιμετωπίζει η Ελληνική Κυβέρνηση και οι Έλληνες πολίτες είναι οξύτατα και απαιτούν άμεσες και καθαρές απαντήσεις.

Ένα περιστατικό, που μόλις χθες (26 Ιανουαρίου 2012) έλαβε χώρα στην Πλατεία Συντάγματος, όπου παραγωγοί από τη Θήβα έστησαν αυτοσχέδιους πάγκους με προϊόντα από την περιοχή των Θηβών, τα οποία διένειμαν δωρεάν στους κατοίκους της Αθήνας, προκειμένου να αποδείξουν ότι είναι αγνά και υγιεινά και ότι δεν έχουν μολυνθεί από τα νερά του Ασωπού, έδωσε σε όλους πρωτόγνωρες εικόνες, αλλά και σκιαγράφησαν κατά τρόπο μοναδικό την σημερινή κατάσταση της φτώχειας που “δοκιμάζει” την Ελλάδα.

Η συμβολική κίνηση των αγροτών της Θήβας βρήκε εντυπωσιακή απήχηση στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου, αποδεικνύοντας παράλληλα τις διαστάσεις που έχει λάβει η οικονομική κρίση.

Μέσα σε 5 ώρες, πολλές εκατοντάδες Αθηναίοι πέρασαν από την αυτοσχέδια Λαϊκή Αγορά και πήραν 25 τόνους οπωροκηπευτικών, όπως πατάτες, κρεμμύδια, καρότα, λάχανα. σπανάκι κ.ά.

Η πλειονότητα των πολιτών που έσπευσαν να προμηθευτούν τα εν λόγω προϊόντα ήταν άνεργοι και συνταξιούχοι – κάποιοι ανάμεσά τους ήταν και μετανάστες. Όμως στο σύνολό τους ήταν πεινασμένοι Έλληνες πολίτες που είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας, γιατί στερούνται τροφής.

Η εικόνα της φτώχειας και ένδειας στις τάξεις των μέχρι σήμερα νοικοκυριών ήταν συγκλονιστική, ενώ – την ίδια ώρα – παιζόταν κορώνα-γράμματα το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων για το PSI και τη νέα Δανειακή Σύμβαση από το οποίο είναι εξαρτημένη η σχετική έστω ανακούφιση της Ελλάδας που όμως είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει τις συνθήκες μιας άλλης εξευτελιστικής κατάστασης, γιατί πρόκειται να κινηθεί έναντι “ελαχίστων αργυρίων” μεταξύ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ και ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ της Ελλάδας και των Πολιτών της.

ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ και ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ.

Με βάση τις πληροφορίες που θέλουν τελικά να επιτυγχάνεται κάποιας μορφής Συμφωνία ανάμεσα στους Έλληνες και τους Πιστωτές τους, πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα υπάρξει ένας νέος βαρύς κύκλος Νέων Μέτρων, που θα επιζητηθεί από τις ξένες χώρες και τους πιστωτές της Ελλάδος και θα επιδιωχθεί με όλα τα μέσα να τηρηθεί απαρέγκλιτα από τους Έλληνες.

Όμως μια παρόμοια κατάσταση – που θα ζητήσουν οι νέοι πιστωτές της Ελλάδος θα φέρει μαζί της σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, την ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ της Ελλάδος και τον ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ των Ελλήνων.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι διαπραγματεύσεις για το PSI και τη νέα Δανειακή Σύμβαση (η οποία θα αφορά τουλάχιστο 10 νέα σημεία υποχρεωτικής εκτέλεσης από τους Έλληνες) κινούνται – με βάση τα σημερινά γνωστά δεδομένα – μεταξύ «Σκύλας και Χάρυβδης» γιατί οι Έλληνες καλούνται να διαλέξουν υποχρεωτικά είτε τη φτώχεια με ελπίδα κάποιας – πολύ αργότερα – ανάκαμψης, είτε την άμεση ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ και τον ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ, είτε και τα δύο, προκειμένου να επιβιώσουν φυσικά και κοινωνικά και να κρατηθούν εντός της Ευρωζώνης αλλιώτικα να επιλέξουν την άνευ ελπίδας δυστυχία.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) με βάση τα δεδομένα και τις ελπίδες της στιγμής εκτιμούν, ότι:

Πρώτον, η επιδιωκόμενη καλή για την Ελλάδα έκβαση και εκδοχή των διαπραγματεύσεων, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να μη σημάνει την “capitis deminutio”, μέχρι εξουθενωτικής ταπεινώσεως της Ελλάδος και των Ελλήνων, ενώ η κακ έκβαση και εκδοχή για τις Ελληνικές επιδιώξεις θα σημάνει άφατη δυστυχία και απειλές και ταπεινώσεις κάθε είδους και για την Ελλάδα και για τους Έλληνες.

Δεύτερον, η έξοδος από τα οφθαλμοφανή ελαττώματα που θα σωρεύσουν νέα δεινά, δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς νέες θυσίες και ταπεινώσεις.

Εξάλλου, οποιαδήποτε κι αν θα είναι η έκβαση των πραγμάτων θα πρέπει να θεωρηθεί σχεδόν βέβαιο ότι όλα τα παραπάνω δεν επιτυγχάνονται στον χρονικό ορίζοντα που με παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας είχε συμφωνηθεί από τους Πολιτικούς Αρχηγούς με πιθανότερη την έστω ελάχιστη παράταση του χρόνου – πράγμα που ζητά η Αμερική – μέχρι το επόμενο Φθινώπορο.

Τρίτον, και για την καλύτερη από τις δύο εκδοχές ή την ενδεχόμενη τρίτη μεικτή λύση, οι Ελληνικές προοπτικές και ελπίδες είτε δεν υπάρχουν καθόλου, είτε υπάρχουν με πολλές, πάρα πολλές θυσίες των Ελλήνων.

Advertisements