Όλοι φαντάζονται ότι έχουν κλείσει “Ραντεβού με την Ιστορία”…

ΟΙ ΚΑΛΠΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥΣ… ΣΕ ΓΚΡΙΖΕΣ ΖΩΝΕΣ

…με βάση την “επαλήθευση της πρόγνωσης του ελπιζομένου”

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Οι πληροφορίες και οι ειδήσεις των τελευταίων ημερών – αλλά και οι δημοσκοπήσεις για τις διαθέσεις του εκλογικού σώματος – έχουν ουσιαστικά μεταφέρει την ημερομηνία των εκλογών, αλλά και το αποτέλεσμά τους… σε «Γκρίζες Ζώνες».

Αυτή τη στιγμή κανένας δεν ξέρει με απόλυτη και ασφαλή βεβαιότητα πότε ακριβώς θα διεξαχθούν οι εκλογές 2012 – ή αλλιώτικα αν αυτές θα γίνουν 6 ή 13 Μαΐου – αλλά και κανένας επίσης δε γνωρίζει ποιος θα κερδίσει το στοίχημα του πρώτου και του δεύτερου και αν οι δυο πρώτοι θα συγκεντρώσουν τόσες έδρες, ώστε να σχηματίσουν Κυβέρνηση από το βράδυ της ημέρας των εκλογών.

Πολλά και ποικίλα γεγονότα και δηλώσεις των πρώτων κυβερνητικών αξιωματούχων έχουν αφήσει ανοιχτό πεδίο για προεκλογικά παιχνίδια με επίκεντρο την ημερομηνία των εκλογών. Το ίδιο και με τα αποτελέσματά τους.

Την ίδια ώρα το Μαξίμου ενώ επισήμως διαψεύδει όλα τα σενάρια περί παράτασης και επιβεβαιώνει, ότι αμέσως μετά την Μ. Τρίτη θα εξαγγελθούν οι προσεχείς εκλογές του 2012, δεν επιβεβαιώνει «εν μια φωνή και ένα σώμα» την ακριβή ημερομηνία διεξαγωγής τους. Οι ημερομηνίες που κύρια παίζουν είναι η 6η ή 13η Μαΐου 2012.

Αυτή η αβεβαιότητα και ασάφεια δημιουργεί προϋποθέσεις σύγκρουσης μεταξύ των κομμάτων και των πολιτικών παραγόντων στο Εσωτερικό της χώρας, ενώ το γεγονός ότι κανένας δεν μπορεί με ασφάλεια να πει αν οι δυο πρώτοι (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) θα έχουν πλειοψηφία και με ποια άνεση, δημιουργεί προϋποθέσεις αβεβαιότητας και ερωτηματικών στο Εξωτερικό για την Κυβέρνηση και την πολιτική της αμέσως μετά τις προσεχείς εκλογές.

Έτσι, «το ραντεβού με την ιστορία» – όπως σε μερικούς αρέσει να αποκαλούν την προσεχή κάλπη – δεν μπορεί από τώρα σε κανένα από τα κρίσιμα μεγέθη του να προσδιορισθεί με ασφάλεια. Η αβεβαιότητα για το προσεχές μέλλον της χώρας «κυριαρχεί» παντού.

Όλοι γνωρίζουν, ότι τη στιγμή κατά την οποία ο φρούραρχος της Βουλής θα θυροκολλά το διάταγμα διάλυσής της, η χώρα επισήμως θα εισέρχεται σε μια πρωτόγνωρη προεκλογική δοκιμασία, που ουσιαστικά θα τροχοδρομούν τις δυο βασικές συγκυριακές παρατάξεις – Μνημονιακές και Αντιμνημονιακές Δυνάμεις – αλλά και τα πολλά και ποικίλα κόμματα και κομματίδια στην εκλογική αφετηρία, που κανένας δεν μπορεί από αυτήν την στιγμή να προσδιορίσει μέχρι που μπορεί να φτάσει, αλλά και εν συνεχεία αυτό το περίφημο ραντεβού με την ιστορία τι θα μπορέσει να δώσει για τη χώρα και τον καθένα χωριστά.

Συνεπώς, το μόνο βέβαιο αυτής της στιγμής είναι η αβεβαιότητα των εξελίξεων, πράγμα το οποίο για την σημερινή Ελλάδα αποτελεί χωρίς καμιά αμφιβολία την χειρότερη προοπτική.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν θα πρέπει κανείς να ισχυρίζεται, ότι μπορεί με ασφάλεια να προβλέψει τα πολλά και ποικίλα σενάρια που είναι δυνατό να εκτυλιχθούν και τις πολλές και ποικίλες συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν.

Συνεπώς, αυτή τη στιγμή το μόνο βέβαιο στον «ωκεανό των αβεβαιοτήτων» που διαμορφώνονται είναι, ότι ξεκινάμε το δρόμο… για ένα αποτέλεσμα πλήρους αβεβαιότητας, το οποίο ίσως δε θα μπορέσει να «λυθεί», ούτε μετά από το περίφημο «ραντεβού με την ιστορία», που υποτίθεται, ότι – για όσους έχουν ονοματίσει έτσι τις επόμενες εκλογές – ούτε κατά την ημέρα των εκλογών του 2012 θα μπορεί να απαντηθεί. Όμως όλοι ελπίζουν με βάση το περίφημο “wishfull thinking” επαλήθευση της πρόγνωσης του ελπιζομένου, ότι αυτοί θα είναι οι νικητές για τη σωτηρία της χώρας.