Πορεία προς τον Γολγοθά…

ΓΙΑ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ…

…κατευθείαν για την μακρινή Πεντηκοστή χωρίς ελπίδα

Οι Εκλογές θα δείξουν: Επιβιώνουμε και πώς σαν ΛΑΟΣ και ΕΘΝΟΣ;;;

Δεν το έχουμε ακόμη καλά-καλά πιστέψει, αλλά ήδη τρέχουμε προς τον «κακοτράχαλο» ανήφορο της πορείας προς τις Εκλογές 2012, που όλοι θεωρούν και πιστεύουν πως είναι πορεία προς τον «Γολγοθά» της χώρας. Όμως, το μεγάλο ερώτημα παραμένει τάχα στο τέλος αυτής της πορείας θα υπάρξει… Ανάσταση;

Με την αντίστροφη μέτρηση να τρέχει ήδη για την πιο σύντομη προεκλογική περίοδο των τελευταίων ετών και εν γνώσει των δημοσκοπήσεων, που καταγράφουν μια πρωτόγνωρη πολιτική αστάθεια, όχι μόνον στα επιτελεία των δύο μεγάλων κομμάτων, αλλά και στην εκλογική βάση, είναι διάχυτη η αγωνία για το πώς θα διαμορφωθεί η επόμενη μέρα. Αυτές οι εκλογές… της κρίσης και της αβεβαιότητας, προκαλούν εύλογα την αγωνία, όχι μόνο στο εσωτερικό, αλλά και στους περισσότερους από τους εταίρους της χώρας μας, οι οποίοι παρακολουθούν με εύλογο ενδιαφέρον τις εξελίξεις και επιθυμούν τον σχηματισμό βιώσιμης και σταθερής Κυβέρνησης, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα η εφαρμογή της νέας δανειακής σύμβασης.

Ωστόσο, ο προφανής κατακερματισμός του πολιτικού σκηνικού και η ρευστότητα που τον συνοδεύει προκαλεί από τώρα συζητήσεις και σενάρια για την επόμενη μέρα των εκλογών. Βασικός στόχος της Ν.Δ. παραμένει η αυτοδυναμία, αλλά με το συνδυασμένο ποσοστό των δύο κομμάτων εξουσίας να υπολείπεται στις δημοσκοπήσεις ακόμα και της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, είναι ορατός ο κίνδυνος, από τις εκλογές να μην μπορεί να προκύψει βιώσιμη λύση, η οποία να είναι σε θέση να συνεχίσει και εφαρμόσει το μέχρι τώρα πρόγραμμα των Μνημονίων.

Αυτό ακριβώς είναι το θέμα στο οποίο εστιάζουν την προσοχή τους οι ασκήσεις επί χάρτου που γίνονται στα κομματικά επιτελεία με τα επικρατέστερα σενάρια να είναι τα εξής.

Να κερδίσει τις εκλογές η Ν.Δ. με μεγάλη διαφορά από το ΠΑΣΟΚ, όπως έδειχναν – σύμφωνα με τους λοιπούς, πλην ΝΔ, παρατηρητές – ορισμένα… δημοσκοπικά δεδομένα. Ο κ. Αντώνης Σαμαράς έχει καταστήσει σαφές, ότι σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως της διαφοράς, Πρωθυπουργός θα πρέπει να αναδειχθεί ο αρχηγός του πρώτου κόμματος στη Βουλή.

Σε αυτήν την περίπτωση ο Ευ. Βενιζέλος τάχα θα τον αποδεχτεί ως Πρωθυπουργό; Και πάλι θα του παράσχει το ΠΑΣΟΚ ψήφο ανοχής στη Βουλή ή αν θα συμμετάσχει και στην Κυβέρνηση;;

Το να δεσμεύονται από τη συμμετοχή τους στην Κυβέρνηση τα δύο μεγάλα κόμματα είναι κάτι που επιθυμούν και οι Ευρωπαίοι εταίροι.

Αν η διαφορά είναι τέτοια που να επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ να θέσει βέτο στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού, τότε θα πρέπει να αναζητηθεί πρόσωπο κοινής αποδοχής. Εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί, ότι σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις ο κ. Λουκάς Παπαδήμος δεν είναι διαθέσιμος. Σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη ο Πρωθυπουργός εξετέλεσε την αποστολή του και η επιθυμία του είναι να μην εμπλακεί περαιτέρω με τη διακυβέρνηση της χώρας. Θεωρεί ότι χρειάζεται να σχηματιστεί μια Κυβέρνηση από τα δύο μεγάλα Κόμματα, που θα διαθέτει ισχυρή λαϊκή εντολή, και ότι στη μετεκλογική περίοδο θα πρέπει να αποδείξει το πολιτικό σύστημα πόσο ώριμο είναι για συνεργασίες.

Το πλέον ανησυχητικό ενδεχόμενο πάντως είναι τα δύο κόμματα να μη διαθέτουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Σε αυτήν την περίπτωση, θεωρείται βέβαιο ότι θα ασκηθούν πιέσεις και από το εσωτερικό και από το εξωτερικό σε τρίτα πρόσωπα, για να στηρίξουν την κατάσταση μέχρι να βρεθεί αποτελεσματικότερος συνδυασμός και πρόσωπα.

Βέβαια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις άλλων δημοσκοπήσεων, αλλά και μιας άλλης μερίδας πιο αισιόδοξων πολιτικών είναι ότι τελικώς το ποσοστό του δικομματισμού θα κινηθεί λίγο πάνω από το 50%.

Για το ΠαΣοΚ το μεγάλο στοίχημα, λένε, είναι αν θα καταφέρει να πείσει τα μεσαία στρώματα που το στήριζαν τα προηγούμενα χρόνια να πάνε στην κάλπη και να ψηφίσουν. Αν συμβεί αυτό ενδεχομένως να υπερβεί το 20%.

Η ΝΔ φαίνεται ότι έχει τη δυνατότητα να προσεγγίσει το 30% εφόσον σταθεροποιήσει τον πολιτικό προσανατολισμό της.

Επίσης, η Δημοκρατική Αριστερά και οι Ανεξάρτητοι Ελληνες φαίνεται, ότι δεν θα καταφέρουν να διατηρήσουν ως το τέλος της κούρσας τα υψηλά ποσοστά που λαμβάνουν αυτή την περίοδο, αντίθετα από τη Χρυσή Αυγή, την οποία όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν εντός Βουλής – ορισμένες καταγράφουν στην Α’ Αθήνας διψήφιο ποσοστό για την Ακροδεξιά.

Σε άνοδο βρίσκονται το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη διάσταση των μετρήσεων, είναι εκείνη σύμφωνα με την οποία οι απώλειες για τα κόμματα δεν μπορούν να προσδιοριστούν σε αυτή τη φάση καθώς ένα ποσοστό, περίπου 40%, των ψηφοφόρων δηλώνει ότι θα αποφασίσει την τελευταία εβδομάδα.

 

Κρίνεται η πορεία της Ελλάδας

Την περίοδο που θα κορυφώνεται η προεκλογική μάχη, η κυβέρνηση την οποία στηρίζουν τα δύο μεγαλύτερα κόμματα θα συνεχίσει τη λειτουργία της. Όπως επεσήμανε ο Πρωθυπουργός κ. Λ. Παπαδήμος στο μήνυμά του για τη διάλυση της Βουλής, προεκλογική περίοδος δεν σημαίνει ότι σταματά το έργο της Κυβέρνησης. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε χρόνο. Τα προβλήματα δεν περιμένουν. Η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 6ης Μαΐου έχει δύσκολο έργο μπροστά της» τόνισε.

Ο κ. Παπαδήμος στο ίδιο μήνυμα διετύπωσε την άποψή του για τη χώρα κινούμενος σε μια τολμηρή (και καθόλου ουδέτερη) πολιτική γραμμή. «Είμαι σίγουρος ότι ως κοινωνία θα επενδύσουμε στη δημιουργία και όχι στην αποδόμηση. Αυτό σημαίνει να επιλέξουμε τον δρόμο που διασφαλίζει τη θέση της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ευρώ. Από τις επιλογές που θα κάνουμε δεν θα κριθεί μόνο ποια Κυβέρνηση θα σχηματιστεί την επομένη των εκλογών. Θα κριθεί η πορεία της Ελλάδας τις επόμενες δεκαετίες» σημείωσε.

Αυτή τη στιγμή η αυτοδυναμία φαντάζει άπιαστο όνειρο, οπότε το σχέδιο για την ανασυγκρότηση της χώρας που θα παρουσιάσουν τα κόμματα – κυρίως τα δύο μεγαλύτερα – θα πρέπει να μπορεί να εξασφαλίσει ευρύτερες συναινέσεις ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες υλοποίησής του μετά τις εκλογές. Ταυτοχρόνως θα πρέπει να παλέψουν με την οργή του κόσμου, την απόρριψη του παλαιού κομματικού συστήματος και ένα επίμονο αίτημα κάθαρσης που ωθεί τμήματα της νεολαίας (και όχι μόνο) στην άκρα Δεξιά.

Οργισμένοι ψηφοφόροι

Βουλευτές και Υπουργοί, που άρχισαν να πραγματοποιούν τις προεκλογικές συγκεντρώσεις τους ομολογούν, ότι έρχονται καθημερινά σε επαφή με ένα διαφορετικό εκλογικό σώμα από αυτό που γνώριζαν. «Οι άνθρωποι είναι οργισμένοι, καχύποπτοι, γίνονται αγενείς και προσβλητικοί». «Ερχονται στις συγκεντρώσεις σαν να ντρέπονται και θέλουν περισσότερο να μιλήσουν για τα προβλήματά τους παρά να μας ακούσουν». «Εχουν βαρεθεί να ακούν από εμάς τη διάγνωση των προβλημάτων, αναζητούν λύσεις» λένε.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) με βάση τα δεδομένα των τελευταίων μετρήσεων, αλλά και προσδοκιών και ελπίδων τόσο των Κομμάτων όσο και του Λαού αποφαίνονται, ότι:

Πρώτον, τίποτε απολύτως δεν μαρτυρά ότι οι πολιτικές εκλογές του Μαΐου 2012, που σημειώνουν και συμβολίζουν – σε αυτό βοήθησε και ο χρόνος προκηρύξεώς τους – την πορεία του τόπου προς τον «Γολγοθά» θα οδηγήσουν την χώρα… στην “Ανάσταση”.

Δεύτερον, ολωσδιόλου αντίστροφα η σύντομη διαδρομή της προεκλογικής περιόδου – απομένουν 19 ημέρες – δεν δείχνει μάλλον, καμιά Ανάσταση οποιασδήποτε μορφής και κατηγορίας.

Για αυτό δεν μπορεί να αναμένεται έξοδος από το σημερινό αδιέξοδο και για τον πρόσθετο λόγο, ότι όλοι έχουν καταλάβει ότι η πορεία μέχρι την 6η Μαΐου θα κρατήσει όλη την διαδρομή στον «Γολγοθά» και αυτές οι εκλογές δεν μπορούν να φέρουν οποιασδήποτε μορφής σωτηρία ολωσδιόλου μάλιστα αντίθετα ο δρόμος θα είναι… μακρύς – πολύ μακρύς και άγνωστης απόληξης για αυτό και οι ελπίδες – χωρίς βέβαια κατάληξη – θα μετακινηθούν προς την Πεντηκοστή και βλέπουμε – αφού τίποτε πια δεν αποκλείεται συμπεριλαμβανομένης και της πτώχευσης και παραμονής στον Άδη.

Τρίτον, η μόνη ευχή που μπορεί καθένας να διατυπώσει είναι, ότι είθε η 6η Μαΐου να μην δείξει, ότι βρισκόμαστε στην «πιο σκοτεινή ώρα του Μεσονυχτίου» – και δεν γνωρίζουμε ούτε τότε προς τα που και πως κατευθυνόμεθα – εξαιτίας της απόλυτης και διαλυτικής αβεβαιότητας με ακόμη πιο σκοτεινό μέλλον χωρίς ελπίδα.

Η ΕΛΠΙΔΑ πια για το άμεσο και απώτερο μέλλον εξαρκείται και εξαντλείται προς τον παρόν τουλάχιστo στην στοιχειώδη κατάσταση επιβίωσης του ΛΑΟΥ και του ΕΘΝΟΥΣ.