Η δειλή… μοιραία, άβουλη Ελληνική Ηγεσία…

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ το ΕΛΛΗΝΙΚΟ

«ΕΛ ΝΤΟΡΑΝΤΟ» των ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ…

…πρέπει να υιοθετήσει το παμπάλαιο Ελληνικό «Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ»

Πετρέλαιο και αέριο στην Ελλάδα????

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Το ερώτημα για τους υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα έγινε της μόδας λίγο πριν από την πτώση της Χούντας – όταν στα θαλάσσια ύδατα νότια της Καβάλας και στην ευρύτερη περιοχή της επισημάνθηκε για πρώτη φορά το πετρέλαιο, που μετά ταύτα έδωσε τον ΠΡΙΝΟ της ΚΑΒΑΛΑΣ και την εκμετάλλευσή του από την «Denison Company» που κρατά (από άλλες εταιρείες) μέχρι τώρα.

Έκτοτε αναρίθμητες φορές μπήκε το ερώτημα εάν η Ελλάδα διαθέτει υδρογονάνθρακες και αν ναι τότε που και ποιους ακριβώς;;;

Στο ερώτημα έχουν δοθεί επανειλημμένα ποικίλες αποκρίσεις, ενώ όλοι πια έχουν την πεποίθηση και γνωρίζουν, ότι ορισμένες περιοχές της χώρας είναι πετρελαιο-πιθανές και αεριο-πιθανές σε περίπτωση επιτυχούς εκμετάλλευσής τους θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν πολλά από τα προβλήματα της Οικονομίας και της Απασχόλησης του σήμερα και του αύριο από τους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο-αέριο κλπ.), που βρίσκονται μέσα στη γη ή κάτω από την θάλασσα της Ελλάδος.

Βέβαια, το πόσο αξίζει το πετρέλαιο και το αέριο, που βρίσκονται κάτω από ελληνικό έδαφος – σε γη και θάλασσα – κανένας δεν ξέρει. Αλλά η εκτίμηση φτάνει ως και τα 200 δισ. ευρώ!

Δηλαδή ενώ δεν το υποψιαζόμαστε μέχρι τώρα, βρισκόμαστε σε ενεργειακή γειτονιά, κρίνοντας από το τόξο αερίου, που κάποιοι διαβλέπουν να εκτείνεται – πέρα από τις περιοχές του Ιονίου μέχρι Αδριατικής – από την Κύπρο προς την Αίγυπτο και το Ισραήλ, ανεβαίνοντας μέσα από τα νερά νότια της Κρήτης προς το Ιόνιο και την Αδριατική.

Από την άλλη πλευρά, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι ουραγός στις έρευνες – σεισμικές ή άλλες – όχι μόνο στο Αιγαίο, που εξαιτίας της γειτονικής Τουρκίας και των απειλών της (ίδε casus belli) έχουν παγώσει οι παντός είδους δραστηριότητες γύρω στους υδρογονάνθρακες – αλλά και σε άλλες περιοχές όπως π.χ. στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπου το πρόβλημα των ΑΟΖ των γειτονευουσών κρατών είναι ιδιαίτερα επίκαιρο και καυτό λόγω τη πολύ μεγάλης σημασίας που σήμερα έχουν οι υδρογονάνθρακες, αλλά και των τεραστίων ποσοτήτων, περί των οποίων γίνεται λόγος ότι ενυπάρχουν στα έγκατα των θαλασσίων περιοχών των κρατών της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Για να προκηρυχθεί όμως ο σχετικός διαγωνισμός (που καθυστέρησε για χρόνια εντελώς αδικαιολόγητα), που πριν λίγο καιρό προσείλκυσε οκτώ «top» εταιρείες, χρειάστηκαν λεπτοί χειρισμοί, αφού ο σχετικός χάρτης, που καλύπτει 220.000 τετραγωνικά μίλια από το Ιόνιο έως την Κρήτη, συμπίπτει ουσιαστικά με τα όρια της Ελληνικής ΑΟΖ – η οποία λόγω ελληνικής δειλίας δεν έχει κηρυχθεί – από εκείνη την πλευρά.

Η «εύφλεκτη» ζώνη από το Καλπάκι έως το Καστελλόριζο

Οι επιφυλάξεις των διπλωματών, τα τουρκικά εμπόδια και η δύσκολη χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ

Έχει η Ελλάδα πετρέλαιο και αέριο; Ποια είναι η αλήθεια για ένα θέμα που ήρθε με ιδιαίτερη σφοδρότητα για πρώτη φορά στην επιφάνεια τα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση;

Την απάντηση έχει το Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων. Μια λεπτομερής απόρρητη καταγραφή όλων των ερευνών, που έχουν γίνει στην Ελληνική επικράτεια. Το είχαν τα ΕΛΠΕ.

Το 2010, ενώ η Ελλάδα ζει στους ρυθμούς του Μνημονίου, το Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων περνάει στο ΥΠΕΚΑ. Η διαδικασία χρειάζεται τρεις μήνες. Το Αρχείο, που είναι συγκροτημένο από την παλαιά ΔΕΠ, τη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου, βρίσκεται διπλοκλειδωμένο σε ένα κτίριο στο Μαρούσι.

Το Υπουργείο Ενέργειας, προκειμένου να ξεκινήσει πάλι την επανα-ενασχόλησή του με τις έρευνες, χρειάστηκε να κινηθεί με ορισμένες βασικές κατευθυντήριες αρχές.

Αυτές ήταν σε δύο κατευθύνσεις:

Κατεύθυνση πρώτη: Ομάδα εμπειρογνωμόνων, αξιοποιώντας τα στοιχεία του Εθνικού Αρχείου Υδρογονανθράκων, προσδιορίζει τρία οικόπεδα ερευνών για να προσκαλέσει απευθείας πετρελαϊκές εταιρείες σε διαγωνισμό. Τα οικόπεδα είναι στον Πατραϊκό Κόλπο, στο Κατάκολο της Ηλείας-Πελοποννήσου και στα Γιάννινα.

Τα οικόπεδα θεωρήθηκαν πολλά υποσχόμενα. Το Καλπάκι, ας πούμε, στα Γιάννινα, είναι κοντά στα σύνορα με την Αλβανία.

Οι Αλβανοί έχουν βρει αέριο στο Δελβινάκι. Πρόκειται για εξαιρετικά πλούσιο κοίτασμα, 50 χιλιόμετρα βόρεια από τα σύνορά μας. Μάλιστα οι ειδικοί λένε ότι δεν αποκλείεται «οι Αλβανοί να τραβούν αέριο από εμάς – τόσο εκτεταμένο είναι το κοίτασμα, που φθάνει κάτω από την Ελλάδα».

Κατεύθυνση δεύτερη: Οι σεισμικές έρευνες.

Είναι οι μόνες τις οποίες αναγνωρίζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες, που είναι παγερά αδιάφορες σε ευρήματα από δορυφόρο ή άλλες μεθόδους. Ένα καράβι, όπως τα Τουρκικά «Σισμίκ» και «Πίρι Ρέις», ποντίζει καλώδια και προκαλεί μικρο- εκρήξεις. Στη συνέχεια καταγράφει ηλεκτρονικά τα σήματα από τα ωστικά κύματα. Από τη συμπεριφορά τους εκτιμάται η ύπαρξη κοιτάσματος, αν αυτό περιλαμβάνει αέριο ή πετρέλαιο και το μέγεθός του. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ιταλία, την Τουρκία ή ακόμη και την Αλβανία όπως φαίνεται από τους σχετικούς χάρτες, διακρίνεται για τη σχεδόν απόλυτη ανυπαρξία σεισμικών ερευνών.

Μόλις πρόσφατα η Ελληνική Κυβέρνηση αποφασίζει να προκαλέσει διαγωνισμό για σεισμικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή, που ξεκινάει από το Ιόνιο και καταλήγει νότια της Κρήτης.

Η υποψία είναι ότι υπάρχει γεωλογικό τόξο αερίου, που εκτείνεται από την Κύπρο προς την Αίγυπτο και το Ισραήλ περνώντας από Κρήτη και «κλείνει» προς Ιόνιο και Αδριατική. Μόνο που υπάρχει ένα «θεματάκι». Ο προσδιορισμός θαλάσσιας περιοχής για σεισμική καταγραφή ισοδυναμεί με κήρυξη ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη), την οποία όπως έχει αποδείξει η Ελληνική συμπεριφορά, η δειλή… μοιραία… και άβουλη Ελληνική Ηγεσία φοβάται και αποφεύγει όπως «ο διάολος το λιβάνι».

Η κήρυξη Ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο είναι από τα σημεία τριβής με την Τουρκία.

Μάλιστα η συμπερίληψη του Καστελόριζου, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη συνένωση των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, είναι – σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις Ελλήνων και Ξένων Παραγόντων – κόκκινη γραμμή για την Άγκυρα, που πολλοί αναμένουν – ανάμεσα σε αυτούς και η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου – ότι αν τούτο συμβεί η Τουρκία θα αναλάβει δράση.

Όπως πάντα στο Διεθνές Δίκαιο και τη Διπλωματία, υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία.

Το πώς θα ορίσει κανείς την ΑΟΖ προς Δυσμάς ή προς Νότον, στην κατεύθυνση της Αιγύπτου, επηρεάζει το τι θα γίνει στο Αιγαίο.

Κοινώς, οι Τούρκοι βλέπουν τι κάνουμε αλλού και κρίνουν τι θα κάνουμε στο Αιγαίο – όπου, ούτως ή άλλως, υπάρχει το θέμα της Υφαλοκρηπίδας και των Χωρικών Υδάτων από τα οποία εξαρτάται η χάραξη ΑΟΖ.

Εμείς θέλουμε δώδεκα ναυτικά μίλια, που δεν τολμούμε να κηρύξουμε και οι Τούρκοι μας αναγνωρίζουν έξι – τα γνωστά.

Αυτός είναι ο λόγος που το καλοκαίρι του 2011 συγκλήθηκε τριπλή Υπουργική Σύσκεψη. Οικοδεσπότης, για συμβολικούς λόγους, είναι το ΥΠΕΞ. Στο τραπέζι οι τότε Υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας Σταύρος Λαμπρινίδης και Πάνος Μπεγλίτης, ο Υπουργός ΠΕΚΑ Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο Υφυπουργός Γιάννης Μανιάτης (που λέγεται ότι εξασαφάλισε τη θετική σύμφωνη γνώμη του Προέδρου της Δημοκρατίας) και καμιά τριανταριά Υπηρεσιακοί.

Το ΥΠΕΚΑ θέλει τη συνδρομή του ΥΠΕΞ αλλά και τους χάρτες της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού για τη χάραξη της περιοχής από Ιόνιο προς Κρήτη, όπου θα γίνουν οι σεισμικές έρευνες.

Λαμπρινίδης και Μπεγλίτης είναι βλοσυροί και λένε στον Μανιάτη να προσέχει. Αλλά οι επιφυλάξεις των Υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας έχουν «πλευροκοπηθεί» στην πράξη.

Ο υδρογραφικός χάρτης καλύπτει 220 χιλιάδες τετραγωνικά μίλια και ουσιαστικά συμπίπτει με την Ελληνική ΑΟΖ προς Δυσμάς.

Οι απαισιόδοξοι λένε ότι, παρά την προσοχή που επιδείχθηκε στην περιοχή νότια της Κρήτης, «οι Αιγύπτιοι θα αντιδράσουν και θα βρούμε τον μπελά μας». Αλλά ο θαλάσσιος δρόμος για την προκήρυξη διαγωνισμού έχει ανοίξει με πρωτοβουλία και αγωνιώδη προσπάθεια των ειδικών Ελλήνων και μη επιστημόνων, που επιμένουν ότι όλα είναι κατορθωτά και δεν υπάρχουν οι κίνδυνοι που φοβούνται οι «Ενδοτικοί κι περιδεείς Πολιτικοί» του «Κατευνασμού πάση θυσία» με την Τουρκία.

Πιθανή ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης (Ι)

Σύμφωνα με τον Αντώνη Φώσκολο στη Νότια Κρήτη υπάρχουν δύο μεγάλες περιοχές, που πρέπει να έχουν μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων.

Η μία περιοχή είναι η Λεκάνη του Ηρόδοτου, η οποία είναι υπόλειμμα της Τηθύος Θάλασσας, και η άλλη η Μεσογειακή Ράχη (Εικόνα 1).

Η Μεσογειακή Ράχη είναι δημιούργημα της σύγκρουσης των δύο λιθοσφαιρικών πλακών, της Ευρωπαϊκής-Αιγιακής με την Αφρικανική.

Σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπάρχουν τέτοιες συνθήκες (convergingplates) δημιουργούνται κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Άρα και νοτίως της Κρήτης πρέπει να έχουμε κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Εντός της Μεσογειακής Ράχης, που έχει έκταση 80.000 km2 (2/3 της χερσαίας Ελλάδας) έχουμε δύο δείκτες, που προδίδουν την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Ο πρώτος δείκτης είναι τα άφθονα λασποηφαίστεια και ο δεύτερος η ύπαρξη των πρισμάτων επαύξησης.

Σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπάρχουν ενεργά λασποηφαίστεια απαντώνται και κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Παραδείγματος χάρη, Κασπία (Αζερμπαϊτζάν – Ιράν), Μαύρη Θάλασσα (Ρουμανία – Τουρκία – Ρωσία), Νοτιοανατολική Μεσόγειος (Τουρκία – Κύπρος – Αίγυπτος).

Κάτω από την Κρήτη υπάρχουν πάνω από εξήντα ενεργά λασποηφαίστεια, τα οποία εκλύουν μεθάνιο για περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια, δηλαδή για περισσότερο από το ήμισυ της Τεταρτογενούς περιόδου.

Μέρος του μεθανίου διαφεύγει στην ατμόσφαιρα, ενώ άλλο μέρος του παραμένει στον πυθμένα της θάλασσας υπό μορφή στερεοποιημένου πάγου και αποκαλείται υδρίτης.

Οι Υδρίτες της Ελληνικής ΑΟΖ

Εντός της Ελληνικής ΑΟΖ τα αποθέματα των υδριτών υπερβαίνουν τα 300 δισεκατομμύρια m3, που αντιστοιχούν με 51 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου.

Αυτά τα αποθέματα αποκαλούνται «μη συμβατικά», διότι η εκμετάλλευσή τους προς το παρόν δεν είναι δυνατή.

Γεωχημικές αναλύσεις των φυσαλίδων απέδειξαν, ότι η προέλευσή τους είναι καταγεννετική, ήτοι προέρχεται από την πυρολυτική διάσπαση ενώσεων του αργού πετρελαίου. Επειδή αυτή η διάσπαση λαμβάνει χώρα στους 180 βαθμούς Κελσίου και επειδή η θερμοκρασία αυτή απαντάται σε βάθος 5.000 έως 5.500 μέτρων, καθίσταται φανερό ότι υπάρχουν κοιτάσματα αργού πετρελαίου σε βάθος 5 χιλιομέτρων από τον πυθμένα της θάλασσας, ήτοι περίπου 3 χιλιομέτρων κάτω από τους εβαπορίτες (Εικόνα 2).

Άρα υπάρχουν κοιτάσματα αργού πετρελαίου και πολύ πιθανόν πολύ μεγάλα κοιτάσματα, για να δικαιολογηθεί –πέραν της πολύ μεγάλης διαφυγούσας ποσότητας μεθανίου στην ατμόσφαιρα– η εναπομένουσα κολοσσιαία ποσότητα των υδριτών. Άρα τα ενεργά λασποηφαίστεια είναι αδιάψευστος μάρτυς της ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Πέραν όλων όσων προαναφέρθηκαν, η ύπαρξη πρισμάτων επαύξησης είναι δείκτης ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, δεδομένου ότι, σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπάρχουν πρίσματα επαύξησης –παραδείγματος χάρη, Barbados (Καραϊβική), WestTimor (Ινδονησία), Irrawady – Andaman (Μιανμάρ – Ταϊλάνδη), Makran (Πακιστάν)– απαντώνται μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Μετά τα πιο πάνω σύμφωνα με τους επιστήμονες η Κρήτη, η οποία έχει σε μήκος 1.200 χιλιομέτρων εκατοντάδες πρισμάτων επαύξησης, δεν μπορεί να μην έχει κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Υπάρχει μια σειρά από γεωλογικές και γεωχημικές ενδείξεις, οι οποίες μας προτρέπουν αβίαστα να πούμε ότι νοτίως της Κρήτης υπάρχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Πέραν τούτων, μελέτες από το Πανεπιστήμιο Πατρών, της ομάδας του καθηγητή Ζεληλίδη, προσδιόρισαν και τις τοποθεσίες της ύπαρξης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (Εικόνα 3). Αυτές είναι:

α) η περιοχή μεταξύ Γαύδου και Σφακίων,

β) η περιοχή νοτίως της Γαύδου και της ελληνικής Τάφρου,

γ) η περιοχή μεταξύ Τυμπακίου και Ιεράπετρας,

δ) η περιοχή μεταξύ της Τάφρου του Πλινίου και της Τάφρου του Στράβωνα,

ε) η περιοχή ανατολικά της Ιτάνου,

στ) η περιοχή κοντά στο πεδίο των λασποηφαιστείων Olimpi και

ζ) η Πεδιάδα της Μεσσαράς.

Η Λεκάνη νοτίως της Κρήτης που περιλαμβάνει το Λιβυκό Πέλαγος θεωρείται γεωλογικά, με βάση τις γεωφυσικές μελέτες που έγιναν από την PetroleumGeoservices (PGS), πολύ παρεμφερής με τη Λεκάνη της Λεβαντίνης. Επειδή η Λεκάνη της Λεβαντίνης έχει εκτιμηθεί από τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ ότι έχει 3,45 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου και 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, θεωρείται ότι μια τέτοια ποσότητα θα πρέπει να υπάρχει κάτω από την Κρήτη, δεδομένου ότι η έκταση της Μεσογειακής Ράχης είναι διπλάσια από τη Λεκάνη της Λεβαντίνης και δεδομένης της πιθανής ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Το ελληνικό τμήμα της Λεκάνης του Ηρόδοτου θεωρείται από τη γαλλική επιστημονική ομάδα της BEICIP/FRANLAB, που είναι και σύμβουλοι του ΥΠΕΚΑ, ότι μπορεί να έχει έως και 2,5 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου.

Εν κατακλείδι, κάτω από την Κρήτη το άθροισμα των πολύ πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου ανέρχεται σε 6 τρισεκατομμύρια m3 και των υγρών υδρογονανθράκων σε 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια. Τα 6 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου εκπεφρασμένα σε ισοδύναμα βαρέλια πετρελαίου (1 βαρέλι = 155,373 φυσικού αερίου) ανέρχονται σε 38,64 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου. Κι αν προσθέσουμε και τα 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια, τότε τα πιθανά αποθέματα της Κρήτης εκπεφρασμένα σε ισοδύναμα βαρέλια αργού πετρελαίου υπερβαίνουν τα 40 δισεκατομμύρια.

Η ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων κάτω από την Κρήτη επιβεβαιώνεται όχι μόνο από το ενδιαφέρον που έδειξαν με τη συμμετοχή τους οχτώ πολύ μεγάλες εταιρείες γεωφυσικών ερευνών στο διαγωνισμό του ΥΠΕΚΑ, που έληξε στις 2 Μαρτίου του 2012, αλλά και από το γεγονός ότι τρεις εταιρείες γεωφυσικών ερευνών, οι TGS-NOPEC, CGGVERITAS και SPECTRUMGEOSERVICES, που έχουν κάνει γεωφυσικές έρευνες κάτω από την Κρήτη μεταξύ των ετών 2002 και 2009, συμμετέχουν στο διαγωνισμό. Αν από τις γεωφυσικές έρευνες που έκαναν αυτές οι τρεις εταιρείες δεν έβρισκαν τίποτε το ενδιαφέρον, θα συμμετείχαν στο διαγωνισμό, γνωρίζοντας ότι η έρευνα στοιχίζει πάνω από 60 εκατ. δολάρια;;;

Και επειδή πιστεύουν ότι τα έξοδά τους θα υπερκαλυφθούν από τις πωλήσεις των γεωφυσικών δεδομένων σε πολύ μεγάλες πετρελαϊκές εται­ρείες, πρέπει να πιστεύουμε ακράδαντα ότι κάτω από την Κρήτη δεν κρύβονται κοιτάσματα τύπου Κατάκολου (17 εκατομμύρια βαρέλια) ή Πατραϊκού Κόλπου (200 εκατομμύρια βαρέλια), αλλά πολύ μεγαλύτερα  κοιτάσματα.

Οι Έλληνες Επιστήμονες και τα πεδία υδρογονανθράκων (ΙΙ)

Σύμφωνα με εργασίες Ελλήνων – αλλά και Ξένων – Επιστημόνων, η ανάλυση για πιθανά πεδία υδρογονανθράκων γίνεται σε δύο περιοχές, γιατί έχουν διαφορετική γεωλογική εξέλιξη:

α) Το βόρειο τμήμα, από τη Ζάκυνθο μέχρι τα Διαπόντια νησιά (Απούλια πλατφόρμα κ.α.) και

β) το νότιο και ανατολικό τμήμα από τη Ζάκυνθο μέχρι την Κύπρο (Μεσογειακή Ράχη κ.α.).

Για το βόρειο τμήμα γνωρίζουμε ότι η Απούλια πλατφόρμα μελετήθηκε στην Ιταλία και στην Αλβανία, όπου και εντοπίστηκαν σημαντικά κοιτάσματα υγρών και αέριων υδρογονανθράκων, που συνδέονται, είτε με τη γεωλογική ακολουθία του Μεσοζωικού, είτε με τη γεωλογική ακολουθία του Μειόκαινου και Πλειόκαινου.

Το βόρειο τμήμα, από τη Ζάκυνθο μέχρι τα Διαπόντια νησιά

Ελληνικές περιοχές

Οι Έλληνες Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι :

Η διαφορετική γεωλογική ιστορία εξέλιξης μας οδήγησε στην ταξινόμηση του Ελληνικού χώρου σε τρεις περιοχές:

1)Η πρώτη περιοχή αναφέρεται βόρεια του οριζοντίου ρήγματος Borsh – Khardhiqit και βόρεια του οριζοντίου ρήγματος της Κεφαλονιάς (Λεκάνη της Πρέβεζας).

2)Η δεύτερη περιοχή αναφέρεται στη Λεκάνη Προχώρας της Ιονίου επώθησης,

3)Ενώ η τρίτη στις Λεκάνες Οπισθοχώρας της Ιονίου επώθησης.

Για την καλύτερη παρουσίαση αλλά και επειδή παρουσιάζουν διαφορές χωρίστηκε το νότιο αυτό τμήμα σε τρεις περιοχές:

Περιοχή Α: Δυτικά των Ιονίων νήσων,

Περιοχή Β: Νότια της Κρήτης και

Περιοχή Γ: Ανατολική Μεσόγειος – Κύπρος.

Περιοχή Α

Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από το μικρό πλάτος της Μεσογειακής Ράχης και σε συνδυασμό με τη δράση του ελληνικού τόξου δημιουργούνται δύο μεγάλα αντίκλινα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την απουσία των Τριαδικών εβαποριτών στη στρωματογραφική στήλη της Ράχης μάς οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι τα δύο μεγάλα αυτά αντίκλινα θα μπορούσαν εν δυνάμει να αποτελέσουν δύο μεγάλα πεδία υδρογονανθράκων με πετρελαϊκή τάση.

Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από το μικρό πλάτος της Μεσογειακής Ράχης και σε συνδυασμό με τη δράση του ελληνικού τόξου δημιουργούνται δύο μεγάλα αντίκλινα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την απουσία των Τριαδικών εβαποριτών στη στρωματογραφική στήλη της Ράχης μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα δύο μεγάλα αυτά αντίκλινα θα μπορούσαν εν δυνάμει να αποτελέσουν δύο μεγάλα πεδία υδρογονανθράκων με πετρελαϊκή τάση.

Στην ίδια περιοχή στον Κυπαρισσιακό Κόλπο έχουμε μεγάλο πάχος κλαστικών ιζημάτων πίσω από το ελληνικό τόξο, που σε συνδυασμό με την παρουσία των μεσσήνιων γύψων στη στρωματογραφική στήλη, αλλά και μεγάλων αντικλινικών δομών θα μπορούσε να δώσει σημαντικά κοιτάσματα αερίων και υγρών υδρογονανθράκων.

Στην ίδια περιοχή αναπτύσσεται η Λεκάνη Ταίναρου (Λεκάνη backstop) νότια του Μεσσηνιακού Κόλπου και δυτικά των Κυθήρων, με μεγάλο πάχος κλαστικών μειοκαινικών έως πλειστοκαινικών ιζημάτων, που σε συνδυασμό με την παρουσία των μεσσήνιων γύψων στη στρωματογραφική στήλη θα μπορούσε να δώσει σημαντικά κοιτάσματα αερίων υδρογονανθράκων.

Τέλος, στην ίδια περιοχή και πάνω στη Μεσογειακή Ράχη εντοπίστηκαν ηφαίστεια λάσπης που δημιουργήθηκαν από τη διαφυγή αερίων υδρογονανθράκων και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικά πεδία υδρογονανθράκων (Εικόνα 3).

Περιοχή Β

Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από το μεγάλο πλάτος Μεσογειακής Ράχης, πάνω στην οποία αναπτύσσεται το μεγαλύτερο πεδίο ηφαιστείων λάσπης. Επιπλέον, μεταξύ της Μ.R. και του νοτίου περιθωρίου της Κρήτης δημιουργήθηκαν πέντε Λεκάνες (Λεκάνες backstop) με πολύ μεγάλη έκταση και μεγάλου πάχους μειοκαινικής και πλειο-πλειστοκαινικής ηλικίας ιζηματογενούς ακολουθίας (Εικόνα 3), που σε συνδυασμό με την παρουσία των μεσσήνιων γύψων στη στρωματογραφική στήλη θα μπορούσε να δώσει σημαντικά κοιτάσματα αερίων υδρογονανθράκων.

Μια από αυτές τις Λεκάνες βρίσκεται ανάμεσα στο νησί της Γαύδου και των νότιων περιθωρίων της Κρήτης, και επικοινωνούσε μέσα από το στενό του Τυμπακίου με τη Λεκάνη της Μεσσαράς. Οι έρευνες μας έδειξαν την παρουσία αερίων μέσα σε δελταϊκά ιζήματα που συγκεντρώθηκαν σε μια Λεκάνη που είχε πότε λιμναίο χαρακτήρα και πότε λιμνοθαλάσσιο χαρακτήρα.

Περιοχή Γ

Η τρίτη περιοχή αναφέρεται σε δύο εξαιρετικά ενδιαφέρουσες θέσεις, με διαφορετικό, όμως, δυναμικό (Εικόνα 3). Η μία θέση αναφέρεται στα βουνά του Αναξίμανδρου και έχει να κάνει με τους υδρίτες. Η δε δεύτερη θέση  αναφέρεται στη Λεκάνη του Ηροδότου.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) που δια επανειλημμένων σχολίων τους έχουν επανέλθει στο θέμα των Ελληνικών Δικαιωμάτων με βάση το Διεθνές Ναυτικό Δίκαιο παρατηρούν, ότι:

Πρώτον, μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο και ασφαλές, ότι η Ελλάδα – τόσο στην ξηρά όσο και στις υποθαλάσσιες περιοχές – διαθέτει υδρογονάνθρακες. Για μερικούς μάλιστα σε εξαιρετικά σημαντικές ποσότητες, που εάν διέθετε και τολμηρή ηγεσία θα μπορούσαν να λύσουν πολλά από τα οικονομικο-πολιτικά και κοινωνικά προβλήματά της.

Δεύτερον, σχεδόν το σύνολο των ερωτημάτων και των ερωτηματικών που εξακολουθούν να απασχολούν τον εν λόγω τομέα οφείλεται στο γεγονός, ότι λείπει η εμπνευσμένη και τολμηρή πολιτική ηγεσία της, η οποία περίτρομος και χωρίς έμπνευση και φαντασία έχει παραδοθεί στις απειλές των εχθρών της και δεν τολμά να τους αντιμετωπίσει.

Τρίτον, εάν η πολιτικο-οικονομική ηγεσία άλλαζε τότε είναι σχεδόν βέβαιο, ότι χωρίς τους φόβους πολλών εμπλοκών με γείτονες και εχθρούς θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις σε πολλά από τα κρίσιμα ερωτήματα και ερωτηματικά τα οποία σήμερα απασχολούν την Ελλάδα.

Όμως, δυστυχώς μέχρι στιγμής εξαιτίας μιας δειλής, μοιραίας, άβουλης Ηγεσίας δεσπόζει και κυριαρχεί ο παραλυτικός φόβος των «εμπλοκών», με αποτέλεσμα να μην αποτολμάται εδώ και δεκαετίες οποιοδήποτε βήμα από εκείνα που χαρακτήριζαν από αρχαιοτάτων προ-ομηρικών χρόνων τους Έλληνες και συνεπεία των οποίων είχαν επιτύχει αυτήν την παλαιά και αρχέγονη κυριαρχία τους όχι μόνο στον ελληνικό, αλλά και σε ολόκληρο τον γειτνιάζοντα και ευρύτερο χώρο τους – της τότε ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – που έκτοτε κατέστη θρυλική σε ολόκληρη την Υφήλιο.

Όμως, τότε οι ηγέτες και ήρωες του Ελληνισμού αποτολμούσαν με βάση το «Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ» την διερεύνηση των νέων οριζόντων τους και ανελάμβαναν τα ρίσκα των εκστρατειών τους.