Προμηνύματα ανατροπών στην ασκούμενη πολιτική λιτότητας…

ΤΟ ΠΡΩΤΟ «ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ» ΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ «ΠΕΤΑΞΕ» ΣΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;;;

…με πολιτική Ανάπτυξης και Απασχόλησης

Με τη Γαλλική Οικονομία να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, αφότου απώλεσε το τριπλό Α και την ανεργία να καλπάζει, ο Σοσιαλιστής υποψήφιος κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των περισσοτέρων Γάλλων χάρη στις επίμονες επιθέσεις του κατά των αγορών και των οικονομικων elites αλλά και στην απόρριψη του Δημοσιονομικού Συμφώνου.

Έτσι, οι Γάλλοι ψηφοφόροι χθες έστειλαν ένα ισχυρό μήνυμα αλλαγής συσχετισμών στην ΕΕ. Με καταμετρημένο το 95% των ψήφων, ο Σοσιαλιστής υποψήφιος εμφανιζόταν στην πρώτη καταμέτρηση να συγκεντρώνει 28,46% έναντι 27,06% του Ν. Σαρκοζί αλλά και με ασφυκτική πίεση από την Άκρα Δεξιά (Μαρί Λεπέν) και Άκρα Αριστερά (Ζαν Λικ Μελανσόν).

Η επικράτηση του Ολάντ στον α΄ γύρο των Γαλλικών Προεδρικών Εκλογών στέλνει ηχηρό μήνυμα αλλαγής στα κέντρα λήψης αποφάσεων της ΕΕ.

Πρώτος με διαφορά έκοψε το νήμα της κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης ο Φρανσουά Ολάντ επιφέροντας ένα ισχυρό πλήγμα στις όποιες… ελπίδες επανεκλογής διατηρεί στον β’ γύρο ο Νικ. Σαρκοζί .

Την ίδια ώρα, ωστόσο, σοκ προκαλεί η ραγδαία άνοδος της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν, η οποία φαίνεται πως κατάφερε να ξεπεράσει το «ιστορικά» υψηλό ποσοστό που είχε στείλει τον πατέρα της στον δεύτερο γύρο το 2002.

Παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε τους τελευταίους δύο μήνες ο απερχόμενος Πρόεδρος, δεν κατάφερε να πείσει τους 44,5 εκατ. ψηφοφόρους να στηρίξουν την επανεκλογή του με αποτέλεσμα αυτός να περάσει στον τελικό γύρο… δεύτερος και «καταϊδρωμένος».

Οι οπαδοί του Φρανσουά Ολάντ ξέσπασαν σε ξέφρενους πανηγυρισμούς στο Παρίσι μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων.

«Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους εκλογείς που με την ψήφο τους με έφεραν σ’ αυτή τη θέση που με τιμά και μου δημιουργεί υποχρεώσεις. Η αλλαγή έχει πλέον δρομολογηθεί και τίποτα δεν τη σταματά. Στις 6 Μαΐου, βλέπω μια ωραία νίκη, στο ύψος της Γαλλίας και της Ιστορίας της», δήλωσε ο Σοσιαλιστής υποψήφιος.

Η επιλογή του Σαρκοζί να στραφεί στο ακροδεξιό κοινό μετατρέποντας σε «σημαία της εκστρατείας» του το Μεταναστευτικό και την Ασφάλεια, αλλά και να ενδώσει στην κινδυνολογία γύρω από την πιθανή εκλογή του αντιπάλου του, φαίνεται πως δεν είχε το αναμενόμενο αποτέλεσμα, αφού οι ψηφοφόροι της Λεπέν δεν την… απαρνήθηκαν.

Οικονομία
Όλα δείχνουν πως ο απερχόμενος Πρόεδρος θα παίξει τα «ρέστα» του τις επόμενες δύο εβδομάδες. Ο Νικ. Σαρκοζί κάλεσε χθες τους εκλογείς «να τον ψηφίσουν από αγάπη για την πατρίδα», τονίζοντας πως όσοι τον στηρίξουν «υπερασπίζονται την γαλλική ταυτότητα» και συμβάλλουν «στην καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης».

Οι αναλυτές τονίζουν πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί η τρέχουσα δυναμική του Ολάντ. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στον Σοσιαλιστή προβάδισμα στον δεύτερο γύρο και, όπως όλα δείχνουν, ο Ολάντ θα είναι ο πρώτος Σοσιαλιστής Πρόεδρος έπειτα από 17 χρόνια.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδινε χθες στη δημοσιότητα το Γαλλικό Υπουργείο Εσωτερικών, με καταμετρημένο το 85,16% των ψήφων, τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:

  • Φρανσουά Ολάντ: 28,46%
  • Νικολά Σαρκοζί: 27,06%
  • Μαρίν Λεπέν: 18,23%
  • Ζαν-Λικ Μελανσόν: 10,9%
  • Φρανσουά Μπαϊρού: 9,2%
  • Ποσοστό συμμετοχής: 80,8%

Σύμφωνα πάντως με την πρώτη δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χθες το βράδυ από τη Γαλλική τηλεόραση, ο Ολάντ παρουσιάζεται να επικρατεί στον δεύτερο γύρο με διαφορά 8 ποσοστιαίων μονάδων έναντι του Σαρκοζί (με 54% έναντι 46%).

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) με βάση τα πιο πάνω αποτελέσματα παρατηρούσαν, ότι:

Πρώτον, τα ποσοστά του Ολάντ – ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου 2012 – αποτελούν το «πρώτο χελιδόνι» της Αλλαγής στα Γαλλικά, αλλά και στα Ευρωπαϊκά πολιτικά και εκλογικά δεδομένα.

Οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε. σχολίαζαν, ότι είναι η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια της εποχής του Φρανσουά Μιτερά που οι Συντηρητικοί στην ΕΕ δείχνουν να χάνουν την εμπιστοσύνη των μεγάλων λαϊκών μαζών, προφανώς μετά από μια παρατεταμμένη πολιτική λιτότητας, η οποία έχει “καταβάλλει” τις οικονομικές αντοχές του μεγάλου αριθμού των πολιτών όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Δεύτερον, η διαφαινόμενη ανατροπή των ισορροπιών στον πολιτικό χάρτη της Ευρώπης – μετά την παύση λειτουργίας των Μερκοζί – αφενός μεν θα ανοίξει τον δρόμο για το εγχείρημα εφαρμογής μιας άλλης πολιτικής περισσότερο “ανοιχτής” και τολμηρής και με ελπίδες ενίσχυσης της Ανάπτυξης και της Απασχόλησης, αφετέρου δε θα δοκιμάσει στην πράξη τις υποσχέσεις των Προοδευτικών της Ευρώπης και όχι μόνο για την εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής, που θα αντικαταστήσει τη μέχρι σήμερα σκληρή λιτότητα, που οι λαϊκές μάζες, όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και σε μια σειρά άλλων Ευρωπαϊκών χωρών σταδιακά αποδοκιμάζουν.

Τρίτον, η ενδεχόμενη «επί θύραις» αλλαγή της μέχρι σήμερα Γαλλο-Γερμανικής πολιτικής αναπόφευκτα θα φέρει και αλλαγές σε πολλές από τις οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις της ΕΕ – της οποίας όχι μόνο ο Νότος, αλλά και πολλές από τις χώρες του λεγομένου Ευρωπαϊκού Βορρά, που από όλους θεωρούνται σαν χώρες του σκληρού πυρήνα των χωρών της Euroland, που για χάρη του Ευρώ εφαρμόστηκε τα τελευταία χρόνια – δείχνουν ότι δεν αντέχουν πια μια παρόμοια πολιτική σαν και αυτή που ο Γαλλογερμανικός Άξονας έχει επιβάλει σε ολόκληρη την ΕΕ με κίνδυνο την κοινωνική και οικονομική κατάρρευση κύρια της Ευρώπης, αλλά όχι μόνο.

Μέσα σε αυτή τη χωρία των χωρών συμπεριλαμβάνεται – και μάλιστα εκ των πρώτων – η Ελλάδα των Μνημονίων, η οποία εμφανίζει όχι μόνο σημάδια κόπωσης, αλλά ίσως σημάδια κατάρρευσης στην περίπτωση που δεν σημειωθεί αλλαγή στην μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενη πολιτική της σκληρής λιτότητας.