ΨΗΦΟΣ ΜΕ ΤΥΦΛΟ ΠΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ

Γράφει ο: Δρ. Αριστείδης Δ. Πάνος

Πολιτειολόγος

 

Ήταν στις 12 Μαρτίου 1947 όταν σε κοινή συνεδρίαση των σωμάτων του Κογκρέσου, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρυ Τρούμαν ενημέρωσε διεξοδικά το σώμα για τη βοήθεια στην Ελλάδα.

Έτσι, εγκαινιάστηκε μια νέα αμερικανική πολιτική, η οποία έλαβε την ονομασία «Δόγμα Τρούμαν».

Η Ελλάδα καθημαγμένη από την συμμετοχή της στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο υπέρ των συμμάχων (Αμερικανών, Βρετανών και Σοβιετικών) και σπαρασσόμενη, από έναν εμφύλιο που είχε ακολουθήσει, βρισκόταν στο χείλος της κατάρρευσης.

Άλλωστε αυτό είχε τονίσει στην ομιλία του ο Τρούμαν αναφερθείς «στην οικτρή οικονομική κατάσταση της χώρας… την απόφαση της Βρετανίας να εγκαταλείψει στην μοίρα της τη χώρα μας, την αδυναμία των Ηνωμένων Εθνών να αναλάβουν πρωτοβουλίες για τη σωτηρία της Ελλάδας και τέλος την αναγκαιότητα της αμερικανικής πρωτοβουλίας, προκειμένου να εξακολουθήσει να υπάρχει μια ελεύθερη Ελλάδα»!

Αυτά συνέβαιναν πριν από 65 χρόνια και η χώρα τότε, διχασμένη, με το σχηματικό διαχωρισμό σε δεξιούς και αριστερούς οδηγήθηκε στην τελική αναμέτρηση εθνικοφρόνων και κομμουνιστών με όλες τις ακρότητες που επακολούθησαν στο εσωτερικό της, αλλά και τον μόνιμο προσανατολισμό του εμφαντικού καραμανλικού «ανήκομεν εις την δύσιν».

Έκτοτε η χώρα πορεύτηκε μέσα από «σκολιούς ατραπούς» και δυσκολίες, ο Ελληνικός Λαός υπέστη αυταρχικές περιόδους διακυβέρνησης (1952-1963), δικτατορίες (1967-1974), αλλά και περιόδους πολιτικής δημοκρατίας (1963- 15/7/1976) και μεταπολίτευση με αποκορύφωμα το 1981 και έκτοτε.

Στα χρόνια αυτά με όλες τις δυσκολίες προόδευσε, πλούτισε και προπαντός δεν βρέθηκε στο περιθώριο της ιστορίας.

Βέβαια υπέστη και τον ακρωτηριασμό της Κύπρου, αλλά επέζησε. Δεν έγινε Αλβανία.

Αποτιμώντας την πορεία της χώρας και μιλώντας με όρους πολιτικούς, θα έλεγε κανείς ότι είχε μια πορεία ρεφορμιστική, αλλά εν πολλοίς ομαλή.

Σήμερα εξ αφορμής του επικρατήσαντος άκρατου και ανεξέλεγκτου ευδαιμονισμού η χώρα έχει βρεθεί και πάλι ενώπιον του χείλους του γκρεμού.

Αυτή τη φορά και λόγω των επικρατουσών συγκυριών της Παγκοσμιοποιημένης Οικονομίας, η κατάρρευση αφορά την οικονομική μας πραγματικότητα.

Μετά την μετριοπαθή σημιτική οικονομική περίοδο, την ανεξέλεγκτη σπαταλοθηρική οικονομική πενταετία της Καραμανλικής (ανιψιού) περιόδου, που οδήγησε στην ανευθυνότητα και την αδιαφορία, ήρθε η τελευταία διετία διακυβέρνησης, η οποία δημιούργησε σοκ. Όμως πριν την θεραπεία είναι αναπόφευκτη η ανάταξη.

Τώρα η χώρα, με όλες τις θυσίες του Ελληνικού Λαού, βρίσκεται σε φάση ελπιζόμενης ανάκαμψης. Το παραμικρό συμβάν μπορεί, βέβαια να οδηγήσει ξανά στην καταστροφή.

Και οι εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 είναι ένα ειδικό, να προκύψει, συμβάν.

Λάθος επιλογή του Ελληνικού Λαού και μάλιστα του εκλογικού σώματος μπορεί να οδηγήσει στην άβυσσο.

Για αυτό η προτροπή κρατείστε τον θυμό σας, κάνετε την αυτοκριτική σας, όπως μας προτρέπει, αιώνες τώρα, χωρίς να «ακούγεται» ο «δικός μας» Πυθαγόρας και ψηφίστε υπεύθυνα και συνετά.

Για να κρατηθεί η χώρα, έστω και μέσα από δυσκολίες, έξω από το νερό και να επιβιώσει ξανά.

Η σύνεση του Μπερνστάιν υπήρξε το οξυγόνο ζωής, για τα κράτη και τους Λαούς, όχι η αδιαλλαξία και το ΤΥΦΛΟ ΠΑΘΟΣ που είναι ΛΑΘΟΣ.