Την ώρα της ανάγκης για Εθνικό Παλαϊκό Μέτωπο…

«ΑΛΜΑ» για μια ακόμη ΝΕΑ ΚΑΛΠΗ

ή για “ΣΕΡΙ” αλλεπάλληλων ΝΕΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ???

…καλλιεργείται Εθνικός Διχασμός και Εθνική Διάλυση

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Χθες το απόγευμα στο Προεδρικό Μέγαρο «ερρίφθη ο κύβος», από την Πολιτειακή και Πολιτική Ηγεσία της Χώρας: ΠΑΜΕ για ΝΕΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ και το πιο κρίσιμο σημείο της νέας κατάστασης είναι το ερώτημα: «τάχα θα είναι οι τελευταίες ή μήπως αποτελούν την αφετηρία για ένα νέο γύρο θανάτου με ΣΕΡΙ αλλεπάλληλων ΕΚΛΟΓΩΝ» ???


Έτσι χθες το απόγευμα ενώ δεν είχε καν προλάβει το Νέο Κοινοβούλιο των Εκλογών της 6ης Μαϊου 2012 να ορκιστεί – η Λαϊκή Εντολή αυτής της σημαδιακής ημέρας αγνοήθηκε από το «έτσι θέλω» διαφόρων «μοιραίων» ανθρώπων που από κακή μοίρα “παριστάνουν” αυτή τη στιγμή τους Ηγέτες του Έθνους και του Λαού.

Σήμερα δεν μπορεί να υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι οι «σπιθαμιαίοι και μικροί», «μοιραίοι και άβουλοι» ηγέτες και ηγετίσκοι – που ξαφνικά ανέλαβαν τις μοίρες των Ελλήνων – εννοούν, προκειμένου να υπηρετήσουν το προσωπικό και μικροκομματικό τους συμφέρον, να σύρουν την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό ακόμη και στην καταστροφή – με την απάρνησή τους απέναντι στην Εθνική Ενότητα και στην επιβαλλόμενη ακόμη και με επιστράτευση των πάντων Εθνική Προσπάθεια για την αντιμετώπιση των θανάσιμων κινδύνων, προβλημάτων και διλλημάτων, στα οποία έχει εμπλακεί η σημερινή Ελλάδα.

Η χθεσινή ηλεκτρισμένη Σύσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο επιβεβαίωσε την υπερφίαλη αλαζονεία και αδιαλλαξία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και άλλων νεοπαγών Κομματικών Σχηματισμών, που τελικά πέτυχαν το ναυάγιο των προσπαθειών για συγκρότηση Κυβέρνησης Συνεργασίας

Έτσι η νέα προεκλογική περίοδος άρχισε από χθες το απόγευμα και μάλιστα κεκλεισμένων των θυρών του Προεδρικού Μεγάρου. Το μόνο που κατάφερε – μέσα από νέα συνάντηση με τους Υπουργούς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο διορισμός Υπηρεσιακού Πρωθυπουργού, του Προέδρου του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Πικραμένου για να διεξαγάγει τις νέες εκλογές.

Το μεγαλύτερο μέρος των συζητήσεων των Πολιτικών Αρχηγών ενώπιον του Κάρολου Παπούλια είχε, σε αρκετές στιγμές, χαρακτήρα εκτόνωσης της έντασης των τελευταίων οκτώ ημερών. Ενώ δεν έλειψαν αυτήν τη φορά οι αντιπαραθέσεις σε λογική ξεκαθαρίσματος πολιτικών λογαριασμών συνήθως με τον Βενιζέλο να επικρίνει με αυστηρότητα τον Τσίπρα και τον Σαμαρά να κάνει το ίδιο προς τον Καμμένο.

Καθένας στο τραπέζι με τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις και τις δεύτερες σκέψεις του.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν εμφανώς προβληματισμένος διότι δεν υπήρξε συναίνεση για κυβερνητικό σχήμα συνεργασίας.

Αντίθετα στη χθεσινή συνάντηση των Αρχηγών, επικράτησαν ήπιοι τόνοι – εντός τειχών Προεδρίας – από Φώτη Κουβέλη και Αλέξη Τσίπρα, παρά τις δημόσιες αλληλοκατηγορίες μεταξύ ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ των προηγουμένων ημερών. Ακόμη και η διαφορά στο θέμα της “Κυβέρνησης της Αριστεράς” δεν προκάλεσε «σπινθήρα καυγά».

Οπωσδήποτε αυτό το οποίο διαφάνηκε από τις θέσεις και αντιπαραθέσεις των Αρχηγών και αρχηγίσκων των σημερινών Ελληνικών Κομμάτων και Κομματιδίων είναι, ότι θα κυριαρχήσουν στις επόμενες Εκλογές συνθήματα πόλωσης και διχασμού όπως : «με το Ευρώ ή τη Δραχμή» – «με την Ευρώπη ή την Ελλάδα» – «με τους Κερδοσκόπους ή με το Λαό” – “με την Πλουτοκρατία ή τη Λαοκρατία», τα οποία προσφέρονται στη δημιουργία διχαστικών μετώπων και προπαγανδιστικών εφευρημάτων.

Οι Π.Π.ΣΙΕ που και με προηγούμενες και παλαιότερες αναρτήσεις τους, που σχετιζόντουσαν μεν με τα τρέχοντα γεγονότα – αλλά κατά προέκταση αφορούσαν τις μόνιμες ροπές και τάσεις των Κομμάτων και των πλατιών Λαϊκών Μαζών – είχαν υποστηρίξει, ότι με το δρόμο που έχει πάρει η Ελλάδα ο «ΔΙΧΑΣΜΟΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ» πολύ δύσκολα πια αποφεύγεται, ρώτησαν και διερωτώνται κατά πόσο είναι πλέον δυνατόν η κατηφόρα που σήμερα ακολουθείται μπορεί να σταματήσει με μια και μόνη Εκλογική Αναμέτρηση, εκείνη του Ιουνίου του 2012 ή αυτή ακριβώς η νέα αναμέτρηση – του Ιουνίου του 2012 – θα σημάνει την αφετηρία μιας ” μεταβατικής περιόδου” με άγνωστο τον τελικό αριθμό εκλογικών αναμετρήσεων, αλλά και πανάγνωστη την άδηλη τελική έκβασή τους.


Επειδή αυτό πια δεν το πιστεύουν παρατηρούν ότι :

Πρώτον οι επόμενες Εκλογές τυπικά μεν διαφαίνεται ότι θα γίνουν – με βάση τα συνθήματα των Κομμάτων, που λέγεται πως θα’ναι «Ευρώ ή Δραχμή» ή «Ευρώπη ή Ελλάδα» κλπ. κλπ. – όμως ουσιαστικά θα είναι τα συνθήματα της αναμέτρησης δύο ΜΕΤΩΠΩΝ, που δεν θα’χουν κανένα στοιχείο Εθνικής Ενότητας και καμιά δυνατότητα συγκροτήσεως ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ απέναντι στους Ξένους και την ΤΡΟΪΚΑ, δεδομένου ότι απέναντι στους τελευταίους θα υπάρχει μια πλήρης αδυναμία αντιπαράταξης της Ενιαίας Εθνικής-Λαϊκής Βούλησης.

Δεύτερον, οι προετοιμασίες που θα συνδεθούν με την αναμέτρηση στην επόμενη κάλπη, θα έχουν αποκλειστικά και μόνο ένα κριτήριο, του πως θα κατακτηθεί η αριθμητική υπεροχή και όχι το πώς θα εξασφαλιστεί η ιδεολογική και πολιτική ενότητα για την δυνατότητα της μετεκλογικής Διακυβέρνησης.

Αυτό ούτε λίγο ούτε πολύ θα σημάνει την αντιπαράταξη πολλών και διαφόρων ειδών «παλαιότερων συναγωνιστών και συντρόφων», αλλά και τη «συγκέντρωση ειδών-ειδών σκουπιδιών» από τα διάφορα στρατόπεδα και όχι την οικοδόμηση ιδεολογικών και πολιτικών μηχανισμών, που θα είναι σε θέση να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της Χώρας απέναντι σε τρίτους.

Όμως έτσι είναι σχεδόν βέβαιο ότι αμέσως μετά τις Εκλογές θα κυριαρχεί και θα χαρακτηρίζει όλα τα Κόμματα και τα Κομματίδια, που θα βγούν από την κάλπη του Ιουνίου ένα κλίμα διάλυσης και αποσυσπείρωσης, δεδομένου ότι τα Κόμματα ή οι Παρατάξεις θα έχουν περιμαζέψει κάθε “καρυδιάς καρύδι”.

Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ίσως αριθμητικές συνάξεις, δεν σημαίνει όμως συμπαγή Εθνικά και Οικονομικο – Πολιτικά Μέτωπα σε στιγμή «ζωής ή θανάτου» του ΕΘΝΟΥΣ και της ΠΑΤΡΙΔΑΣ.


Τρίτον, με την πιο πάνω διαγραφόμενη κατάσταση όμως το αδυσώπητο εν συνεχεία ερώτημα, που ακολουθεί είναι «οι Εκλογές του Ιουνίου είναι τάχα ικανές και επαρκείς για την απάντηση στο σημερινό Ελληνικό πρόβλημα ή μήπως μετά τον Ιούνη θα ξαναμπούμε σε μια νέα «Μεταβατική Περίοδο», της οποίας το πρόσθετο χαρακτηριστικό θα είναι ο αδυσώπητος ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ» με ΣΕΡΙ αλληλοδιάδοχων άγνωστων ΝΕΩΝ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΕΩΝ, ενώ η Ελλάδα και το Ελληνικό Έθνος θα δοκιμάζεται και θα βουλιάζει στον Εθνικό διχασμό και την Εθνική διάλυση.