Τα Ομόλογα Ανάπτυξης και το Ομόλογο Έργου…

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Ο ΟΛΑΝΤ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

…σαν “αντίδωρο” στην αξίωση των άλλων πλην Γερμανίας για Ευρω-ομόλογο

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Σήμερα (23 Μαΐου 2012) συνήλθε στις Βρυξέλλες η Σύνοδος Κορυφής, που είχε από καιρό προγραμματιστεί και η οποία σαν αμέσου ενδιαφέροντος θέματα έχει κυρίως θέματα Ελληνικού ενδιαφέροντος.

Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και το Ευρωομόλογο ήταν τα δύο βασικά θέματα στη Σύνοδο Κορυφής, που πραγματοποιείται στις Βρυξέλλες, όπου τα νέα πρόσωπα ήταν ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και ο Έλληνας Πρωθυπουργός Παναγιώτης Πικραμμένος. Ο Γάλλος Πρόεδρος έστειλε χθες – στη συνάντησή του με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλη Βενιζέλο, που μετά από την εξύβριση από τον Τσίπρα με το επίθετο «Ολαντρέου» κανόνισε να συναντηθούν πριν από την Σύνοδο – μήνυμα ότι θα υποστηρίξει τις Ελληνικές θέσεις για «ελάφρυνση» του Μνημονίου.

Η πρόθεση Ολάντ να βάλει στο τραπέζι το Ευρωομόλογο και το «Ελληνικό πρόβλημα» ξεχώριζε στην ατζέντα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, που συνήλθε σήμερα στις Βρυξέλλες.

Η Σύνοδος πραγματοποιείται ενώ ο Ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Ολι Ρεν, η Γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ και ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Βίκτορ Κονστάνσιο και άλλοι πολλοί, ζητούν με μια φωνή από την Ελλάδα να τηρήσει τις δεσμεύσεις της σε περίπτωση που η χώρα μας θα λάβει βοήθεια, που όμως θα τελεί υπό προϋποθέσεις εκτελέσεως των συμπεφωνημένων.

Νωρίς το πρωί, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ, ο οποίος συναντήθηκε πριν από τη Σύνοδο με τον Παναγιώτη Πικραμμένο, αναμένετο να επαναλάβει μετά το τέλος των εργασιών την ομόθυμη θέση των Ευρωπαίων ότι θέλουν την Ελλάδα στη Ζώνη του Ευρώ, αλλά και ότι αυτό συναρτάται ευθέως με τη συγκρότηση, μετά τις επικείμενες εκλογές, μιας σταθερής Κυβέρνησης που θα τηρήσει απαρέγκλιτα τους βασικούς άξονες του Μνημονίου.

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα του Ευρωομολόγου, την έκδοση του οποίου ζήτησε χθες και ο Επικεφαλής Οικονομολόγος του ΟΟΣΑ Πιερ Κάρλο Παντοάν, ο Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ έχει ζητήσει από τους Ευρωπαίους Ηγέτες να το συζητήσουν «χωρίς ταμπού». Όμως, είναι ήδη γνωστό, ότι η κ. Μέρκελ το αρνείται κατηγορηματικά αν και εμφανίζεται ότι αποδέχεται το «αναπτυξιακό ομόλογο» «και το ομόλογο έργου», από και δια των οποίων θα χρηματοδοτηθούν αναπτυξιακά έργα, που όπως έχει εξαγγελθεί από την Κομισιόν θα χρησιμεύσουν για την Ανάπτυξη και την Ανάκαμψη των υπό δοκιμασία οικονομιών των χωρών-κρατών της Ευρωζώνης.

Οπωσδήποτε ενδεικτικό της ανησυχίας που επικρατεί για τις εξελίξεις είναι ότι σε παρέμβασή του ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ζήτησε από την Ευρώπη να ισχυροποιήσει τις άμυνές της ενάντια στην κρίση.

Ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ Ολι Ρεν, μάλιστα, ζήτησε να δημιουργηθεί «οδικός χάρτης», που θα μπορούσε να οδηγήσει τελικά στην έκδοση Ευρωομολόγων.

Ωστόσο, για τη Γερμανική πλευρά το θέμα τού από κοινού δανεισμού των χωρών της Ευρωζώνης εξακολουθεί να είναι “ταμπού”, αφού – όπως είναι γνωστό – η ίδια δανείζεται από τις αγορές φθηνότερα παρά ποτέ.

Η Γερμανία επιπλέον αρνείται να συναινέσει ακόμα και στις περιορισμένες αυξήσεις των κεφαλαίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, τις οποίες έχει προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυξήσεις που θα μπορούσαν να «μοχλεύσουν» μέσω των αγορών κονδύλια δεκάδων δισ. Ευρώ για την υλοποίηση αναπτυξιακών έργων στις Ευρωπαϊκές χώρες.

Οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε., πρώτον, σημειώνουν με κάποια περιορισμένη ικανοποίηση τις κάποιες πολιτικές εξελίξεις, που σημειώθηκαν και σημειώνονται μετά τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών στη Γαλλία και την Ελλάδα.

Έτσι, η Ευρώπη εμφανίζεται να αποφασίζει να είναι έτοιμη για να πραγματοποιήσει ένα έστω δειλό βήμα προς την κατεύθυνση των Ευρωομολόγων, δεσμεύοντας ένα κονδύλι της τάξεως των 230 εκατ. ευρώ από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Αυτό το κοινό ευρωπαϊκό κονδύλι θα μπορούσε να κινητοποιήσει περί τα 4,5 δισ. ευρώ για την υλοποίηση αναπτυξιακών έργων και υπ’ αυτή την έννοια μπορεί να θεωρηθεί ως πρόπλασμα ευρωομολόγου.

Δεύτερον, οι Π.Π.-Σ.ΙΕ., προσθέτουν το ενδεχόμενο να υιοθετηθούν στο μέλλον πιο γενναιόδωρες αποφάσεις, πράγμα που συζητείται πλέον ευρέως στις Βρυξέλλες, οι οποίες εκτιμούν ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί γύρω στο φθινόπωρο. Δηλαδή όταν θα έχουν γίνει οι βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα και στη Γαλλία, το δημοψήφισμα στην Ιρλανδία και θα έχει επικυρωθεί το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας, το οποίο διακαώς επιθυμεί το Βερολίνο.

Και, τρίτον, παρατηρούσαν ότι μετά τις πιο πάνω αποφάσεις που αφορούν την χρηματοδότηση της ανάπτυξης και των έργων ανάπτυξης, το δίλημμα που τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωζώνης βάζουν στην Ελλάδα και σε όλους όσους βρίσκονται σε παρόμοια θέση – με την οικονομική κρίση να προελαύνει – μεγαλώνει γιατί κάθε μέρα και πιο πολύ είναι δύσκολη η απόρριψη της οποιασδήποτε βοήθειας – η οποία συμπεριλαμβάνει και αναπτυξιακά έργα – για την επισφαλή προοπτική της επανόδου στο εθνικό νόμισμα – για την Ελλάδα π.χ. τη Δραχμή – χωρίς να έχουν εντωμεταξύ προετοιμασθεί ή υπάρξει οι στοιχειωδέστερες προϋποθέσεις, που είναι απαραίτητες να υποδεχθούν και να αντέξουν ένα παρόμοιο «Νομισματικό Shock», που δε θα διαθέτει κανένα “δίχτυ ασφαλείας”.