Η επιλογή ανάμεσα στις δυο εκδοχές που καλλιεργούνται εξαιτίας του Τσίπρα…

ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ της ΕΥΡΩΠΗΣ ή ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ… της ΠΕΝΤΑΡΑΣ;;;

…τάχα είναι μεταξύ δραματικής υποβάθμισης και αφανισμού;;;

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Πριν λίγες μέρες, το «Stern» (Γερμανικό περιοδικό), πραγματοποίησε συνέντευξη με τον Τσίπρα. Ο δημοσιογράφος ρώτησε προκλητικά: «Θεωρείται τον εαυτό σας Τσε Γκεβάρα της Ελλάδας;». Η αιδήμων απάντηση ήταν αφοπλιστική: «Σε κάθε φάση της ιστορίας υπάρχουν προσωπικότητες – εν προκειμένω αναφερόταν στον εαυτό του – τις οποίες υποχρεώνει η μοίρα να παίξουν αποφασιστικό ρόλο». Και παρακάτω συνέχισε αναφερόμενος σε αυτό που ονόμασε “ψυχρό πόλεμο της δεκαετίας του ’80” και στην «ισορροπία του τρόμου» για την οποία συχνά μιλά για να επιμείνει στην άποψή του: «Και οι δυο πλευρές (ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ευρώπη) έχουν στα χέρια τους ατομικά όπλα. Οι δανειστές μας διαθέτουν ως ατομικό όπλο τη διακοπή της χρηματοδότησης. Εμείς αντίθετα απειλούμε ότι θα σταματήσουμε την εξυπηρέτηση του χρέους. Σε όλους είναι συνειδητό ότι εάν κάποιος πατήσει το κόκκινο κουμπί δε θα υπάρχουν νικητές».

Και ο δημοσιογράφος συνέχισε: «Τι θα συμβεί όμως, εάν η Τρόικα δεν υποκύψει στον εκβιασμό και παραμείνει ακλόνητη στη γραμμή της». Και ο Τσίπρας απτόητος επανήλθε: «Ευχαριστούμε πολύ αλλά εσείς αναλαμβάνετε την ιστορική ευθύνη για την καταστροφή της Ευρωζώνης».

Είναι σαφές και μόνο από το πιο πάνω δείγμα, ότι ο Τσίπρας δεν επιμένει απλά επί των (κούφιων) απειλών του προς την Ευρώπη και τον Κόσμο, αλλά και συνεχίζει στην ίδια γραμμή λες και έχει εκείνες τις δυνάμεις – που μέχρι σήμερα σε άλλες εποχές διέθεταν οι Υπερ-Δυνάμεις της Ανατολής και Δύσης – προκειμένου να «τρομάξει» τους αντίπαλους της στιγμής, που πράγματι είναι ανελέητοι, αλλά ταυτόχρονα και πανίσχυροι, λες και θα τραπούν εις φυγή με την πρώτη άγρια φωνή του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σύγκριναν την ίδια ώρα τα δημοσιεύματα, που με βάση μια έκθεση της ΤτΕ (και άλλων τραπεζών όπως οι Financial Times την 29/5/2012), σύμφωνα με τα οποία οι άμεσες συνέπειες της εξόδου της Ελλάδος από το Ευρώ εμφανίζουν τη χώρα σαν ένα «εφιαλτικό τοπίο» στο άμεσο μέλλον.

Έτσι, εικόνες Αποκάλυψης αναδεικνύονται σε ανάλυση της Εθνικής Τράπεζας, στην περίπτωση που η Ελλάδα αναγκαστεί να επιστρέψει στη δραχμή. Έκρηξη της ανεργίας στο 34%, ύφεση στο 22%, πληθωρισμός στο 35%, εκτίναξη του δημοσίου χρέους στο 373%, υποτίμηση του νέου νομίσματος (δραχμή) κατά 65% έναντι του ευρώ και δημιουργία νέου ελλείμματος στο 12%, είναι μερικά μόνο από τα κομμάτια που θα συνθέτουν το απευκταίο νέο παζλ της Ελληνικής Οικονομίας. Παράλληλα η Εθνική Τράπεζα δια την έκθεση της οποίας ο ΣΥΡΙΖΑ με το επίσημο όργανό του λέει ότι κατασκευάστηκε από τους Μνημονιακούς, προκειμένου να τρομάξει το λαό και ότι αποτελεί προεκλογική «σπέκουλα» με προφανείς τις σκοπιμότητες επηρεασμού της ψήφου, εκτιμά ότι θα υπάρξουν ελλείψεις σε βασικά προϊόντα, όπως φάρμακα, καύσιμα και πρώτες ύλες.

Η Εθνική Τράπεζα σε ειδική της έκδοση με τον τίτλο «περιγράφοντας τις συνιστώσες του κρίσιμου διλήμματος», καταλήγει με μια κουβέντα στο συμπέρασμα, ότι «μία έξοδος από το ευρώ θα οδηγήσει σε σημαντική πτώση του βιοτικού επιπέδου του Έλληνα πολίτη».

Στην ίδια ανάλυση τονίζεται, ότι «ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδος από το ευρώ δεν αποτελεί πια μία θεωρητική υπόθεση εργασίας ή μία εξέλιξη με μηδενική πιθανότητα, αλλά αντικείμενο καθημερινής συζήτησης και ένα σενάριο που συζητιέται πλέον έντονα, ειδικά στο εξωτερικό» το οποίο δεν μπλοφάρει πια εκτοξεύοντας παρόμοιες απειλές.

Οι επιπτώσεις που θα υπάρξουν για την Ελληνική οικονομία σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα είναι δραματικές για το επίπεδο ζωής του Έλληνα πολίτη και περιγράφονται αναλυτικά μέσα από την ανάλυση της ΕΤΕ. Είναι δε:

1. Έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών

Λόγω της διακοπής της χρηματοδότησης που εξασφαλίζει το υφιστάμενο πρόγραμμα και ελλείψει πρόσβασης στις αγορές, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών από ένα έλλειμμα 9,8% του ΑΕΠ το 2011 θα πρέπει να μετατραπεί άμεσα σε πλεόνασμα, ώστε να εξασφαλιστεί η απαραίτητη εισροή ξένου συναλλάγματος, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι εισαγωγές και να καλυφθούν τα τοκοχρεολύσια των εξωτερικού χρέους.

2. Δημιουργία πλεονάσματος στον προϋπολογισμό
Το χρηματοδοτικό κενό που συνεπάγεται το δημοσιονομικό έλλειμμα είτε θα οδηγούσε σε άμεσο μηδενισμό του ελλείμματος με δραματική περικοπή δαπανών, είτε θα χρηματοδοτούνταν από την Εθνική Κεντρική Τράπεζα με κυκλοφορία νέου νομίσματος, δημιουργώντας ισχυρές και αυτοτροφοδοτούμενες πληθωριστικές πιέσεις.

3. Υποτίμηση του νέου νομίσματος
Η προσαρμογή του εξωτερικού ισοζυγίου θα προέλθει από: Μία άμεση υποτίμηση του νέου νομίσματος της τάξης του 40% περίπου σε σχέση με το ευρώ (σε πραγματικούς όρους, που θα αντιστοιχούσε σε ονομαστική υποτίμηση της τάξης του 65% περίπου), και από μεγάλη συρρίκνωση των εισαγωγών που θα αντανακλά μια ακόμη βαθύτερη ύφεση.

4. Αθέτηση υποχρέωσης του χρέους 80%
Η έξοδος από το ευρώ θα καταστήσει αναπόφευκτη την αθέτηση ενός μεγάλου τμήματος των περίπου 325 δισ. ευρώ του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, τα 148 δισ. των δανείων που έχει ήδη λάβει το Ελληνικό Δημόσιο στα πλαίσια των δύο προγραμμάτων στήριξης από τους εταίρους και το ΔΝΤ, τις υποχρεώσεις του Ελληνικού Τραπεζικού Τομέα στο Ευρωσύστημα (άνω των 130 δισ.), τα Ελληνικά Ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ και άλλες κεντρικές τράπεζες (σχεδόν 35 δισ.), καθώς και το εξωτερικό χρέος του ελληνικού ιδιωτικού τομέα (12 δισ.).

Κατά συνέπεια – κατά το σενάριο με τη μεγαλύτερη πιθανότητα εφαρμογής – η Ελλάδα δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να αθετήσει ένα σημαντικό μέρος των δανειακών της υποχρεώσεων με σημαντικές αρνητικές συνέπειες στις σχέσεις μας με τους εταίρους και τη διεθνή κοινότητα.

5. Έλλειμμα στο 12%
Ακόμη και μετά την αθέτηση του Δημοσίου προς τους δανειστές του, το χρηματοδοτικό κενό του προϋπολογισμού θα παρέμενε σχετικά υψηλό. Τα δημόσια έσοδα θα συρρικνώνονταν ακόμη περισσότερο, λόγω της βαθύτερης ύφεσης και της αυξανόμενης ανασφάλειας στη χώρα. Παράλληλα, οι δαπάνες θα διογκώνονταν λόγω της επίδρασης της υποτίμησης στο κόστος των εισαγόμενων αγαθών και των αυξημένων αναγκών για κοινωνικές δαπάνες, εξαιτίας της εκτόξευσης της ανεργίας σε επίπεδα σημαντικά υψηλότερα από τα σημερινά.

6. Τράπεζες
Τα δημοσιονομικά βάρη θα προέρχονταν από την ανάγκη κάλυψης των επιπρόσθετων κεφαλαιακών αναγκών του χρηματοπιστωτικού συστήματος εξαιτίας: α)Της σχεδόν ολοκληρωτικής αθέτησης των υποχρεώσεων αποπληρωμής της ρευστότητας που αντλείται από το Ευρωσύστημα, καθώς και της αθέτησης της υποχρέωσης αποπληρωμής των νέων ομολόγων του Δημοσίου και

β) Της σημαντικής, περαιτέρω, επιδείνωσης της ποιότητας των χαρτοφυλακίων χορηγήσεων.

γ) Η δραματική επιδείνωση της ύφεσης και η αύξηση της ανεργίας εκτιμάται, ότι θα ωθήσουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε επίπεδο άνω του 1/3 του συνολικού χαρτοφυλακίου χορηγήσεων.

7. Ύφεση 22%
Η οικονομική δραστηριότητα θα υποστεί μια περαιτέρω σημαντική συρρίκνωση της τάξης του 22% σε πραγματικούς όρους επιπλέον της συρρίκνωσης του 14,3% την περίοδο 2009-2011. Η συνεπακόλουθη επίδραση στην ανεργία θα είναι δραματική, ανεβάζοντας το εκτιμώμενο ποσοστό ανεργίας στο 34%, ήτοι στο 1/3 του εργατικού δυναμικού.

8. Πληθωρισμός 35%
Με το έλλειμμα και τα χρεολύσια να χρηματοδοτούνται αποκλειστικά με την έκδοση χρήματος από την κεντρική τράπεζα, την έντονα αυξητική επίδραση της υποτίμησης στον πληθωρισμό μέσω των εισαγομένων αγαθών και υπηρεσιών και την πίεση για, μερική τουλάχιστον, αναπροσαρμογή των ονομαστικών μισθών, ο πληθωρισμός θα εκτιναχθεί σε επίπεδα 30%-35% αρχικά, με κίνδυνο δημιουργίας φαύλου πληθωριστικού κύκλου μεσοπρόθεσμα, που θα ωθούσε τον πληθωρισμό σε σημαντικά υψηλότερο επίπεδο αναιρώντας τελικά το θεωρητικό πλεονέκτημα κόστους από την υποτίμηση.

9. Θα χαθεί το 55% του κατά κεφαλήν εισοδήματος
Το κατά κεφαλήν εισόδημα του μέσου Έλληνα πολίτη, σε όρους ευρώ, θα υποστεί δραματική κάμψη της τάξης του 55% από 19.400 ευρώ το 2011 σε 8.700 ευρώ μετά τη μετάβαση στο νέο νόμισμα. Αντίστοιχη συρρίκνωση θα υποστεί και ο πλούτος των Ελλήνων πολιτών, οι αξίες των ακινήτων και των καταθέσεών τους.

Η Έκθεση της ΤτΕ υποστηρίζει ότι στο περιβάλλον της Δραχμής θα υπάρξει μηδέν όφελος από την υποτίμηση, γιατί θα σημειωθούν πρόσθετα:

10. Πλήγματα σε εξαγωγές και τουρισμό
Οι περισσότεροι από τους βασικούς εξαγωγικούς κλάδους της Ελληνικής Οικονομίας, καθώς και σημαντικό τμήμα της παραγωγής προς εγχώρια κατανάλωση βασίζονται σε εισαγόμενες πρώτες ύλες και εισαγωγές ενδιάμεσων και κεφαλαιουχικών αγαθών, τα οποία θα ήταν δύσκολο να προμηθευτούν εξαιτίας της περιορισμένης πρόσβασης σε συνάλλαγμα.

Κατά συνέπεια, θα αναγκάζονταν να περιορίσουν περαιτέρω την παραγωγή τους, αντιμετωπίζοντας προβλήματα επιβίωσης, που θα όξυναν τα προβλήματα χρηματοδότησης, οδηγώντας πιθανότατα και σε αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους του ιδιωτικού τομέα στο εξωτερικό. Ακόμη και ο τουριστικός κλάδος (κατ’ εξοχήν αποδέκτης του οφέλους της υποτίμησης) δεν θα απολάμβανε το σύνολο του πλεονεκτήματος κόστους καθώς, μεταξύ άλλων λόγω και των γεωγραφικών χαρακτηριστικών της χώρας, είναι εξαιρετικά ευαίσθητος σε παράγοντες που συνδέονται με μεταφορικό κόστος και τιμές ενέργειας που θα απορροφούσαν ένα σημαντικό τμήμα του οφέλους από την υποτίμηση.

11. Τέλος, δίκες επί δικών
Η νομική σύγχυση αναφορικά με το ποια συμβόλαια υπόκεινται σε μετατροπή και οι μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες που θα προέκυπταν, θα επέτειναν την αβεβαιότητα, καθυστερώντας περαιτέρω την εξομάλυνση του οικονομικού περιβάλλοντος.

Οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε. με βάση το γεγονός, ότι τα σενάρια πτώχευσης πολλαπλασιάζονται και ο κίνδυνος της ενδεχόμενης άτακτης ή κανονικής χρεοκοπίας «προελαύνει» σε συνάρτηση πάντα με τον τρόπο που η Ελληνική Ηγεσία αντιμετωπίζει το φαινόμενο, έχουν τις παρακάτω παρατηρήσεις:

Πρώτον, ο Τσίπρας, σαν Αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ – με βιώματα και επιδιώξεις Σπάρτακου – έχει δημιουργήσει και στο Εξωτερικό και την Ελλάδα την εντύπωση, ότι διακατέχεται από την αγωνία να το παίξει Αρχηγός της Δραχμής – πολλοί διατείνονται σαν άλλος επαναστάτης… της πεντάρας – γιατί πιστεύει, ότι το άστρο του μπορεί να λάμψει σε ολόκληρη την Ευρώπη και τον Κόσμο αν παραστήσει τον Επαναστάτη σε έναν κόσμο – σαν τον σημερινό – που πράγματι βρίσκεται σε Οικουμενική και Πανευρωπαϊκή αναταραχή και αναστάτωση, εξαιτίας των συνεπειών από τον απάνθρωπο ΆΓΡΙΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, που έχει επικρατήσει και έχει επιβάλει παντού τους κανόνες του.

Δεύτερον, τόσο ο Τσίπρας, όσο και αρκετοί άλλοι από πολιτικά στελέχη ή και το Λαό, έχουν προφανώς υποτιμήσει και διαγράψει τους κινδύνους για δεινά, που είναι βέβαιο ότι έρχονται είτε με την εφαρμογή των Μνημονίων, είτε και contra στα Μνημόνια εξαιτίας του γεγονότος, ότι η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση και η Πανευρωπαϊκή Κρίση κάθε μέρα και πιο πολύ επελαύνει στην Παγκόσμια Οικονομία και έχουνε πραγματικά πιστέψει πως στάση σαν του Δον Κιχώτη και του Πάντζο είναι σε θέση να αντιμετωπίσει σήμερα την πραγματική καταστροφική επέλαση της Παγκόσμιας και Πανευρωπαϊκής Κρίσης ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Ελλάδα, που πάντα αποτελούσε, αλλά εξακολουθεί και τώρα να αποτελεί τον “αδύνατο κρίκο” της Ευρωζώνης.

Τρίτον, ανεξάρτητα από το κατά πόσο η πιο πάνω έκθεση της ΤτΕ ή οι παρόμοιες προς αυτή εκθέσεις των ξένων Τραπεζών, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον Κόσμο είναι πραγματικά ή όχι «τρομοκρατικά εγχειρήματα» για προεκλογική χρήση του Ελληνικού Λαού, υπάρχει – χωρίς καμιά αμφιβολία – ένας πραγματικός σοβαρός κίνδυνος η α’ ή η β’ επιλογή της πολιτικής που θα εφαρμοστεί μετά την 17η Ιουνίου 2012 να μας οδηγήσει στην πλήρη καταστροφή ή στην άλλη περίπτωση σε μια οπωσδήποτε σχετικώς καλύτερη επιλογή, που δε θα μεταβάλει τον τόπο σε κόλαση και δε θα σημάνει για τους Έλληνες πλήρη και ολοκληρωτικό αφανισμό.

Δηλαδή το δίλημμα είναι δραματική υποβάθμιση ή αφανισμός;