Αλλά αυτό δεν διασφαλίζει την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και το Ευρώ…

ΤΣΙΠΡΑΣ: ΛΕΦΤΑ ΕΧΩ… ΚΑΙ ΤΑΖΩ…

…και τον αποκλεισμό της επανόδου στη Δραχμή

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Στη χθεσινή συνέντευξη τύπου του Τσίπρα, που όπως ο ίδιος είπε παρουσίασε το Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης της χώρας, δόθηκε ο κατάλογος των δεσμεύσεων των αμέσων στόχων και των μέτρων που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ να διεκπεραιώσει στην περίπτωση που θα έχει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, μέσω μιας Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Ανάμεσα σε αυτά εξάγγειλε 1) υπαγωγή σε εθνικό έλεγχο των τραπεζών, 2) κρατικοποιήσεις, 3)πάγωμα ιδιωτικοποιήσεων και 4) σταδιακή επαναφορά υπό κρατικό έλεγχο δημοσίων οργανισμών, 5) ολική ή μερική διαγραφή χρεών σε υπερχρεωμένα νοικοκυριά, 6) κατάργηση των χαρατσιών για οικονομικά ευπαθή στρώματα υπό την σκέπη της ακύρωσης του Μνημονίου και των εφαρμοστικών του νόμων.

Ο κ. Τσίπρας χαρακτήρισε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ως πρόγραμμα «αξιοπρέπειας και ελπίδας για τον λαό και τον τόπο» και έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι με αυτό «εγγυάται την κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση και τη πολιτικά ισότιμη συμμετοχή της χώρας στην ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση».

«Καταθέτουμε», πρόσθεσε «στην κρίση του ελληνικού λαού και όχι προς έγκριση στην τρόικα την μόνη αξιόπιστη εναλλακτική στο Μνημόνιο» και συνθηματολόγησε: “ΜΝΗΜΟΝΙΟ ή ΣΥΡΙΖΑ“;

Και περιγράφοντας το δίλημμα των εκλογών ανέφερε: «Με την κατάθεση του προγράμματός μας γίνεται ξεκάθαρο ότι στις 17 Ιουνίου οι πολίτες έχουν μία και μόνη πραγματική επιλογή: Ή το μνημόνιο ή το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ».

«Ζητούμε την ψήφο του Ελληνικού Λαού για να ακυρώσουμε το Μνημόνιο. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία» συμπλήρωσε.

Και πρόσθεσε: «Αν συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε το Μνημόνιο θα πρέπει να ξεχάσουμε τις αγορές για μία δεκαετία τουλάχιστον. Κανείς από τους δανειστές μας δεν μας συστήνει τη συνέχιση του μνημονίου», υποστήριξε ο Αλ. Τσίπρας και χαρακτήρισε ψευτοδίλημμα το δίπολο «μνημόνιο ή δραχμή», λέγοντας ότι η συνέχιση της εφαρμογής του Μνημονίου θα οδηγήσει τελικά στη δραχμή.

«Δεν υπάρχει ήπιο μνημόνιο και σταδιακή απαγκίστρωση», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επανήλθε στην κυβερνητική φόρμουλα που επιδιώκει την «Κυβέρνηση της Αριστεράς στο σύνολό της».

Όπως είπε αυτή η Κυβέρνηση:
1. Θα επιδιώξει ΜΟΡΑΤΟΡΙΟΥΜ από τους Δανειστές. Εξάλλου θα καταργήσει την πράξη υπουργικού συμβουλίου με την οποία μειώθηκαν ο κατώτερος μισθός κατά 22% και τα επιδόματα ανεργίας, ασθένειας και μητρότητας και οι συλλογικές συμβάσεις. Θα επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα €751 ευρώ και το επίδομα ανεργίας στα €461,5 ευρώ. Το επίδομα ανεργίας θα χορηγείται για διπλάσιο χρόνο από το σημερινό (δύο χρόνια). Θα άρει την κατάργηση της Μετενέργειας και θα επαναφέρει την υποχρεωτική επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων.

2. Θα καταργήσει τις ειδικές επιβαρύνσεις (χαράτσια) για τα μικρομεσαία εισοδήματα και πρώτα απ’ όλα για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και όσους ζουν στα όρια της φτώχειας.

Εξειδικεύοντας τους στόχους του προγράμματός του μίλησε για:

  • Σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ, κατ’ ελάχιστο στο επίπεδο του 43% και κατά μέγιστο, στο σημερινό μέσο όρο της Ευρωζώνης, του 46%.
  • Φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων, με στόχο την αύξηση των εσόδων από άμεσους φόρους στα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα
  • Δήμευση μέρους της περιουσίας για όσους συλλαμβάνονται να δηλώνουν ψευδώς τα περιουσιακά τους στοιχεία.
  • Αλλαγή των φορολογικών συντελεστών και της κλίμακας των εισοδημάτων φυσικών και νομικών προσώπων και προσαρμογή τους στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο.
  • Σταδιακή μείωση συντελεστών ΦΠΑ και η ελαχιστοποίησή τους στα διατιμημένα τρόφιμα (ψωμί, γάλα, κλπ).
  • Εκσυγχρονισμό και στελέχωση των εφοριών με ειδικευμένο προσωπικό και η ενίσχυση του πληροφοριακού συστήματος για έλεγχο, διασταύρωση και διαχρονική παρακολούθηση της φορολογικής βάσης.
  • Επανεξέταση από μηδενική βάση των σχέσεων ανάμεσα στο ελληνικό κράτος, τη ναυτιλία και τον εφοπλιστικό κόσμο, με στόχο τη κατάργηση των προκλητικών 58 διαφορετικών φοροαπαλλαγών.
  • Ολική ή μερική διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεων των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων. Ανάλογα με τη μείωση του εισοδήματος ή του τζίρου που έχουν υποστεί από τη σύναψη του Δανείου μέχρι σήμερα.
  • Αμεση μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και τον τουρισμό.
  • Ρύθμιση αγροτικών χρεών στις τράπεζες και διαμόρφωση χαμηλών επιτοκίων, μέσω κρατικής επιδότησης του επιτοκίου, για βραχυπρόθεσμα δάνεια που σχετίζονται ευθέως με τη συνέχιση της γεωργικής παραγωγής.
  • Εκδοση για τα επόμενα δύο χρόνια για κάθε αγρότη, με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, καλλιεργητικής κάρτας με διάρκεια αντίστοιχη της καλλιεργητικής περιόδου και με οικονομικό πλαφόν βασισμένο στα στοιχεία των δηλώσεων καλλιέργειας της τελευταίας διετίας.
  • Εθνικοποίηση και υπαγωγή υπό δημόσιο κοινωνικό και διαφανή έλεγχο των τραπεζών που ανακεφαλαιοποιούνται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
  • Πάγωμα των ιδιωτικοποιήσεων των στρατηγικής σημασίας για την Εθνική οικονομία Δημόσιων Οργανισμών. Και επαναφορά σταδιακά και ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας, υπό δημόσιο έλεγχο στρατηγικές επιχειρήσεις που είτε βρίσκονται σε πορεία ιδιωτικοποίησης είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, ΕΥΔΑΠ, Μέσα Μεταφοράς κ.λπ.)
  • Πρόταση προς την Τουρκία για μορατόριουμ στις περαιτέρω αγορές μείζονων αμυντικών συστημάτων
  • Αμοιβαία αποδεκτή λύση στη διαφορά για το όνομα της Π.Γ.Δ.Μ., στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις.

Οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε. με αιτία και αφορμή τις πιο πάνω θέσεις και εξαγγελίες του Τσίπρα, που προκάλεσαν πυρ ομαδόν από ανεξαιρέτως όλα τα άλλα Κόμματα, που το καθένα από την οπτική γωνία του και με τον τρόπο του καταδίκασαν τις πιο πάνω εξαγγελίες ή ζήτησαν εξηγήσεις και κυρίως έθεσαν και θέτουν το ερωτηματικά για το «από που τα λεφτά που θα βρεθούν;». Με βάση τα πιο πάνω οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε. σχολιάζουν ως κάτωθι:

Πρώτον, πρώτο και κορυφαίο ερώτημα είναι το εάν και κατά πόσο για να πραγματοποιηθούν τα εξαγγελόμενα υπάρχουν λεφτά και από πού αυτά – αν δεν τα έχει η Ελλάδα – θα βρεθούν. Η απάντηση του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ είναι: «λεφτά έχουμε» χωρίς να εξηγεί ή να δικαιολογεί από πού αυτός και ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα βρει αν δεν τα δώσουν οι ξένοι – που αναμφισβήτητα εκμεταλλεύονται τις περιστάσεις και εμάς – αλλά οι οποίοι αυτή τη στιγμή είναι οι μόνοι που «λεφτά έχουν».

Δεύτερον, το να νομίζουν οι εγκέφαλοι(;) του ΣΥΡΙΖΑ, ότι μέσα από τη «μαγική φόρμουλα» των Μορατορίων απέναντι στη Τρόικα και τους Δανειστές, αλλά και απέναντι στην Τουρκία για τους εξοπλισμούς, ότι βρήκαν τη μαγική συνταγή αποτελεί ύψιστη αφέλεια και ανοησία, αλλά και πρώτης ποιότητας ΜΩΡΙΑ, η οποία πάντως δε φτάνει για να συγκροτηθεί ένα οποιαδήποτε ομόηχος του ΜΟΡΑΤΟΡΙΟΥΜ φόρμουλα, με βάση την οποία όλα τα παραπάνω μπορούν να πραγματοποιηθούν. Οποιοσδήποτε ζει στο σημερινό κόσμο της άκρας ανταγωνιστικότητας και εχθροπάθειας όλων των παραγόντων της σημερινής ζωής, γνωρίζει ότι οι υποσχέσεις βρίσκονται στον αέρα.

Τρίτον, είναι αλήθεια ότι η ευρηματικότητα των εγκεφάλων του ΣΥΡΙΖΑ με τις κατάλληλες κατασκευές και φόρμουλες επιχειρεί την διαβουκόληση της εξαγγελίας για Καταγγελία του Μνημονίου, δεδομένου ότι επικαλείται συνταγματικά και νομικά “πιασίματα” δια της χρησιμοποιήσεως των οργάνων της εσωτερικής τάξεως, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί ούτε μπορεί να πείσει οποιονδήποτε ότι τελικά είναι δυνατό να αποτελέσει το φάρμακο της καταληκτικής διαδικασίας για την απαγκίστρωση από τις Ελληνικές υποχρεώσεις, που έχει ανάγκη και την συναίνεση των Δανειστών.

Έτσι, το βασικό ανικανοποίητο ερώτηση που παραμένει είναι κατά πόσο όλα αυτά «τα μαγικά εφευρήματα» της στενής παρέας της Κουμουνδούρου, μπορούν να σερβιριστούν και να λειτουργήσουν στην ανοικτή “σύναξη” της διεθνούς κοινωνίας και των διεθνών σχέσεων.

Αυτό είναι κατάδηλο αν σκεφτεί κανείς, ότι όλα είναι δυνατό να πραγματοποιηθούν – ακόμη και η καταγγελία – αλλά προκειμένου να πετύχει το απολύτως αναγκαίο και απαραίτητο είναι είτε λεφτά να έχει είτε λεφτά να βρει για να μην επισυμβεί η τακτική της τακτικής ή άτακτης χρεοκοπίας και η αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, με την επιστροφή από το Ευρώ στη Δραχμή.